Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 107: Rodzina Caffey

17.10.2026 ·56 min 59 s · 6 rozdziałów · 1 sponsor

29 lutego 2008 roku członkowie rodziny Caffeyów spali spokojnie w swoim domu w Teksasie, gdy nagle do środka wtargnęli napastnicy i przypuścili brutalny atak. Po podpaleniu domu sprawcy uciekli, nie zdając sobie sprawy, że jeden z członków rodziny wciąż żyje. Głowa rodziny, Terry Caffey, wydostał się z płonącego budynku ledwo trzymając się przy życiu gdyż jego ciało było podziurawione kulami.W następstwie ataku odkryto, że nastoletnia córka Terry’ego, Erin Caffey, zaginęła. Wkrótce głównym podejrzanym został były chłopak Erin, Charlie Wilkinson. Co mogło skłonić młodego mężczyznę do wymordowania rodziny kobiety, którą kochał? Odpowiedź jest szokująca.Przetłumaczone z Case 170: The Caffey Familyhttps://casefilepodcast.com/case-170-the-caffey-familyProdukcja:Jessica Forsayeth - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) ⁠800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

20:46 · Casefile 9

Detektywi uznali, że Charlie Wilkinson zamordował rodzinę Caffey w odwecie za to, że Erin z nim zerwała. Zastępca szeryfa, Kurt Fisher, wiedział, gdzie przebywa Charlie. W tej małej społeczności, gdzie wszyscy się znali, akurat zauważył rano samochód Charlie'ego, zaparkowany przed przyczepą jego przyjaciela, Charlesa Wade'a. Wrócił tam wraz z zastępcą szeryfa, Edem Wiggiem, i zapukał do drzwi. Drzwi otworzył brat Charlesa Wade'a. Nie był pewien, czy Charlie Wilkinson spędził noc w przyczepie, ale pozwolił funkcjonariuszom wejść i się rozejrzeć. W środku panował bałagan. Wszędzie leżały ubrania i puszki po piwie. Zastępca szeryfa Fisher znalazł u Charlesa Wade'a jego dziewczynę, Bobbie Johnson, śpiących w jednym z pokoi.

Erin odnaleziono żywą i odniosła jedynie niegroźne obrażenia. Terry był przeszczęśliwy. Charlie Wilkinson został przesłuchany i szybko się załamał. Otwarcie przyznał się do udziału w podpaleniu, zabójstwie Penny, Matthew i Tylera oraz usiłowaniu zabójstwa Terrego. Powiedział detektywom. Mam naprawdę poważne kłopoty. Jak przypuszczano, Charlie nie działał sam. Wskazał dwóch wspólników, swoich przyjaciół Charlesa Wade'a i Bobby Johnson. Był jednak stanowczy w jednej kwestii, co do której jego zdaniem śledczy się mylili. Nie porwał Erin Caffey. Erin była dobrowolną uczestniczką całego planu.

Wersja wydarzeń przedstawiona przez Charlie'ego Wilkinsona znacząco różniła się od szczegółów podanych przez Erin. Według Charlie'ego para planowała wydarzenia tej nocy od ponad miesiąca. Mieli nawet własną kryptonimową nazwę dla planu. FUBAR. Skrót od Fucked Up Beyond All Recognition. Wspólnie zamierzali zfubarować rodzinę Caffey, żeby móc być razem. Charlie zaoferował swoim znajomym, dwudziestoletniemu Charlesowi Wade'owi i jego osiemnastoletniej dziewczynie Bobbie Johnson, którzy chodzili do tej samej szkoły średniej co Charlie i Erin, dwa tysiące dolarów za pomoc. Erin wyjaśniła, że pieniądze znajdują się w metalowej kasetce, którą znajdą w domu. Po ataku miała pomóc im ją otworzyć.

W noc zabójstw Erin bawiła się z ojcem i braćmi w bitwę na poduszki. Jak opisano w filmie dokumentalnym dziennikarza Pierce'a Morgana, tuż przed północą Charles Wade, Bobby Johnson i Charlie Wilkinson przyjechali na posesję cafejów. Mężczyźni próbowali dostać się na teren posesji, podczas gdy Bobby siedziała w samochodzie, ale zauważył ich czarny Labrador Max, który zaczął szczekać, płosząc intruzów. Erin przeniosła Maxa na tył domu, a gdy sytuacja się uspokoiła, wrócili by ją zabrać. Siedząc w samochodzie na pobliskim cmentarzu, Charlie, Erin, Charles i Bobby omawiali plan przez nieco ponad godzinę. Około 4 nad ranem wrócili pod dom cafejów i zaparkowali przy głównej drodze.

Tam Charlie i Erin uprawiali seks, a następnie poszli spać. Charles Wade i Bobby Johnson zostali szybko zatrzymani. Przyznali się do udziału w zabójstwach, a ich relacje w dużej mierze pokrywały się z wersją wydarzeń przedstawioną przez Charlie'ego Wilkinsona. Charles Wade dodał, że gdy odjeżdżali spod domu cafejów, Erin wykrzyknęła, ja pierdolę, to było niesamowite. Bobby powiedziała śledczym, że w noc ataku Charlie Wilkinson wielokrotnie prosił Erin, by po prostu z nim uciekła, pytając, na pewno chcesz to zrobić? Erin miała odpowiedzieć, dlaczego mnie o to pytasz? Jeśli mnie kochasz, to to zrobisz. Podczas gdy jej domniemani wspólnicy byli przesłuchiwani, Erin Caffey przechodziła badania w szpitalu.

Nie stwierdzono też u niej żadnych oznak zatrucia dymem. Erin została wypisana ze szpitala, podczas gdy przesłuchania Charlie'ego, Charlesa i Bobby nadal trwały. Erin opuściła placówkę razem z Virginią, matką Penny, która wciąż zmagała się z szokiem po stracie córki i wnuków. Kierowały się do Centrum Medycznego Wschodniego Teksasu, gdzie przebywał Terry. Ponieważ Erin była prawdopodobną podejrzaną w śledztwie o zabójstwa, policja śledziła ich samochód. Tuż przed szpitalem auto Virginii zostało zatrzymane. Erin Caffey została aresztowana i oskarżona o trzy zabójstwa po tym, jak Charles, Charlie i Bobby podpisali zeznania obciążające ją udziałem w ataku.

Liceum Raines również odczuwało emocjonalne skutki tej zbrodni. Wieść o aresztowaniu trójki uczniów rozeszła się błyskawicznie. Szczególny szok wywołały oskarżenia wobec Bobbi Johnson, sympatycznej nastolatki znanej z aktywnego udziału w szkolnym teatrze. Jak podał Associated Press, dyrektor okręgu szkolnego Rains powiedział, to byli uczniowie, którzy nigdy nie sprawiali większych problemów. Czasem zdarzały im się spóźnienia albo nieobecności, ale nic poza tym. Prokuratorka stanowa Lisa Tanner nadal gromadziła dowody mające wykazać zakres udziału Erin w zabójstwach. Analiza zapisów telefonicznych wykazała, że Erin wielokrotnie dzwoniła na telefon komórkowy Charlie'ego w krótkim odstępie czasu we wczesnych godzinach sobotniego poranka.

Zgadzało się to z wersją przedstawioną przez Charlie'ego, według której po odprowadzeniu Maxa Erin wielokrotnie do niego dzwoniła, pytając gdzie są i kiedy wrócą. Erin nie potrafiła wyjaśnić tych połączeń, ponieważ utrzymywała, że o tej porze spała w swoim łóżku. Ponadto zarówno Charles Wade, jak i Bobby Johnson przyznali, że to Erin była inicjatorką zabójstw. Jak opisano w książce Terror by Night autorstwa Terego Caffey, przez miesiąc rozmawiała z nimi o planowanych morderstwach, twierdząc, że chce śmierci swoich rodziców, ponieważ była wściekła za to, że nie akceptowali jej związku z Charliem. Jeśli chodzi o rodzeństwo, powiedziała parze, że Matthew musi zginąć, bo mógłby wszystko wygadać, a Tyler dlatego, że po prostu go nie lubiła.

Charlie, Charles i Bobby utrzymywali, że w okresie poprzedzającym zbrodnię próbowali odwieźć Erin od tego planu, sugerując jej, by po prostu uciekła z Charliem. Jednak Erin miała nieustannie nalegać na śmierć rodziny. Opowiadała im również, że rodzice regularnie ją bili i policzkowali. Wszyscy troje przyznali jednak, że nigdy nie widzieli na niej żadnych śladów potwierdzających te oskarżenia. Najbardziej szokujące zeznania złożył Michael Washburn, były chłopak Erin, z którym spotykała się przelotnie przed poznaniem Charlie'ego. Ten związek również zakończyła pod naciskiem rodziców, którzy go nie akceptowali. Podczas przesłuchania Michael powiedział śledczym, że Erin zwierzyła mu się kiedyś, iż zamierza wynająć kogoś, kto przyjedzie do jej domu i zabije jej rodziców.

40:56 · Przesłuchania i oskarżenia 1

Podczas spotkania z Lisa Tanner następnego dnia, Terry powiedział, kiedy przyjdzie czas, żeby umarli, chcę, żeby to było w rękach Boga, a nie moich. Trzy miesiące później, 2 stycznia 2009 roku, Bobby Johnson i Erin Caffey usłyszały wyroki za udział w zabójstwach po tym, jak obie przyznały się do trzech zarzutów zabójstwa. Jako współsprawczyni, która nie używała broni, Bobby przyjęła ugodę zamiast procesu i otrzymała karę 40 lat więzienia z możliwością ubiegania się o zwolnienie warunkowe po 20 latach. Prokuratorka Lisa Tanner domagała się dla Erin trzech wyroków dożywocia oraz dodatkowych 50 lat więzienia, co oznaczałoby, że nigdy nie opuści zakładu karnego.

Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.