ODCINEK 4. WIELKA KOMBINACJA I Bitwa warszawska

Cała ta misterna kombinacja obejmująca działanie na obszarze zbliżonym do terytorium Belgii i Holandii razem wziętych mogła zostać przekreślona przez fakt, że 10 sierpnia rozkaz wpadł w ręce wroga. Na szczęście dla Polski i świata Tuchaczewski nie uwierzył, że jest on prawdziwy. Czerwony Bonaparte podejrzewał podrzucenie fałszywki w celu zmylenia przeciwnika. Bitwa rozgorzała z pełną mocą. Od 13 sierpnia siły polskie wiązały przeciwnika zaledwie kilka kilometrów od Warszawy. Ossów i Radzymin, gdzie toczyły się ciężkie boje, przechodziły z rąk do rąk. Symbolem zaciętej obrony stała się postać kapelana Ignacego Skorupki, który poległ pod Ossowem.

Wobec kontrataku Polaków szły w rozsypkę całe oddziały. Tuchaczewski był zmuszony ogłosić odwrót nędznych resztek swych armii spod Warszawy. Czy Piłsudski był hazardzistą, który postawił wszystko na jedną kartę, ryzykując przyszłość kraju? Czy szalonym geniuszem, zdolnym do odgadnięcia zamiarów przeciwnika? Takim demiurgiem musiał wydawać się tym, którzy nie znali, bo znać nie mogli jego sekretu. Nikt wówczas nie rozumiał dlaczego, ale ta pewność zwycięstwa oparta była nie na nadziei, lecz na faktach. Wszystkie bowiem meldunki i rozkazy armii sowieckiej były przejmowane i odszyfrowywane natychmiast po ich odebraniu.