ODCINEK 4. WIELKA KOMBINACJA I Bitwa warszawska

Na czele tego gabinetu, który miał przeciwstawić armii mieniącej się wyzwolicielką robotników i chłopów, stanęli chłop Wincenty Witos i socjalista Ignacy Daszyński. 30 lipca Witos wydał odezwę, w której pisał. Od was, bracia Włościanie, zależy, czy Polska będzie wolnym państwem ludowym, w którym lud będzie rządził, żył szczęśliwie, czy też stanie się niewolnicą Moskwy. Czy będzie się rozwijać w wolności dobrobycie? Czy też będzie zmuszony pod batem władców Rosji pracować dla najeźdźców i żywić ich swoją krwią i znojem? Odczytywana zambon w urzędach i szkołach Odezwa była impulsem do wstępowania w szeregi armii dla chłopów, którzy dotąd w ogromnej większości nie mieli powodu, by utożsamiać się z Polską.

Cała ta misterna kombinacja obejmująca działanie na obszarze zbliżonym do terytorium Belgii i Holandii razem wziętych mogła zostać przekreślona przez fakt, że 10 sierpnia rozkaz wpadł w ręce wroga. Na szczęście dla Polski i świata Tuchaczewski nie uwierzył, że jest on prawdziwy. Czerwony Bonaparte podejrzewał podrzucenie fałszywki w celu zmylenia przeciwnika. Bitwa rozgorzała z pełną mocą. Od 13 sierpnia siły polskie wiązały przeciwnika zaledwie kilka kilometrów od Warszawy. Ossów i Radzymin, gdzie toczyły się ciężkie boje, przechodziły z rąk do rąk. Symbolem zaciętej obrony stała się postać kapelana Ignacego Skorupki, który poległ pod Ossowem.