MIĘDZY NAMI MÓWIĄC: DEBATA 3. A WIĘC ZNOWU WOJNA! I Literatura na żywo!

Były pokazane też strefy wpływów i pokazano wtedy, jak Europa była podzielona i czuć było w tych wszystkich miejscach, gdzie jakby kończy się ta strefa wpływów NATO, taki strach. I w Niemczech socjaldemokracja często Tak się zachowuje, jakby tego nie było. SPD, inne osoby, wówczas przewodniczący tej partii mówił, nasz sąsiad Rosja. Tak jakby pomiędzy Niemcami a Rosją, kiedyś to zliczyłem, mieszkają 150 milionów osób, którzy mają swoje interesy i tak jakby w ogóle tego nie brano pod uwagę.

Powiedzmy, stoją za SPD czy za CDU. Jak powiedzieć im, słuchajcie, to jest koniec. To jest koniec, już nie będziemy nic stamtąd sprowadzać. Albo musimy zmniejszyć, albo musimy robić to potajemnie i tak dalej. To znaczy, przewróciło się wszystko do góry nogami, co do tej pory było jakąś ich gospodarczą też tożsamością w dużym stopniu. Więc to był też powód, dlaczego politycy tak, a nie inaczej reagowali, no bo gospodarka. Padło słowo strach w wypowiedzi przed chwilą, więc ja za chwilę oddam głos Michałowi w sprawie strachu, ale jeszcze bym chciał do Jarosława Kuisza wrócić. Przerwałem ci, kiedy mówiłeś o posttraumatycznej suwerenności, ale jednym z elementów opowieści Karoliny i twojej o tej zmianie pozycji państw Europy Środkowo-Wschodniej po

I stąd nasze dążenie do pokoju nabrało zupełnie innego wyrazu. Możemy być szybciej skonfrontowani z tym zjawiskiem, niż nam się wydaje. Trump przyjmuje władzę pod koniec stycznia i co się stanie? Czy dojdzie rzeczywiście do zawieszenia broni? Czy te zapewnienia bezpieczeństwa i zapewnienia pokojowe będą rzeczywiście miały odzwierciedlenie w rzeczywistości? I rzeczywiście cieszę się, że taka dyskusja nie tylko w Niemczech, ale też i poza Niemczech, gdzie takie partie jak właśnie AFD, czy pani Wagenknecht, czy też nawet SPD mówią o pokoju, I mówią o siłach pokojowych, błękitnych hełma, które mogłyby tam się pojawić i pilnować tego pokoju.

To musi być bardziej radykalne postępowienie. Być może, że Anelina Baerbock powiedziała niedawno, że międzynarodowe siły zbrojne powinny znaleźć się na Ukrainie i że niemieccy żołnierze również. I tutaj rzeczywiście natrafiła na bardzo duży opór. Chciałabym przejść do pacyfizmu jako o tym, o czym panowie właśnie wcześniej mówiliście, ale muszę szybciutko zareagować na to, co powiedział właśnie Uwe. Uwe w sumie, można to podsumować, że cały czas mówił o SPD jako o partii, która chce coś zachować, chce

Zrobić wszystko, żeby nie doszło do jakiegokolwiek konfliktu. Do eskalacji. Do eskalacji. Ona ma to jakby wpisane w gen. I właśnie teraz podczas tych rozmów, kiedy Minister Spraw Zagranicznych powiedziała to, co powiedziała, natychmiast pierwszy, który się zgłosił i powiedział, że ona tego nie powiedziała, był kto? Scholz. Więc to jest jakby potwierdzenie właśnie tego, jak SPD działa od kilkudziesięciu lat. Ale jeszcze chciałam powiedzieć o jednej bardzo ważnej rzeczy, która... Poczekaj, wejdę ci słowo. A jakie jest stanowisko MERC-a i CDU? No właśnie czekałam, że Uwe coś na ten temat powie, ale to tak trochę nie pasuje do gazety TAZ, prawda? Żeby powiedzieć o tym. Żeby chociaż trochę pochwalić CDU, tak?

Bo to nie chodzi o chwalenie, ale wszyscy robimy już swoją własną jakąś tam kampanię. Proszę mnie źle nie zrozumieć, ja jestem daleko od MERC-a i od CDU, ale akurat CDU jest całkowicie od początku w tym konflikcie. Oczywiście wiadomo, mamy teraz kampanię, tak? W lutym wybory w Niemczech. Ale Uwe, powiedz, a jak MERC? Tylko krótko, bo chciałam jeszcze coś powiedzieć o pacyfizmie. Tak, w przypadku pana Meaca on w ogóle nie chce tej dyskusji, dlatego że chodzi tutaj też o wygraną w wyborach SPD teraz w W tym momencie też chce walczyć o to, co się dzieje w parlamencie. Borys Pistorius może być kolejnym kandydatem na kanclerza, no ale też już media zaczynają szukać różnych historii.

Jeżeli sobie człowiek ułoży te puzzle w głowie, to naprawdę robi się no nieciekawie. To wszystko, co teraz wychodzi na wierzch, to umoczenie SPD, reakcja Steinmayera, reakcję Scholza, to, co pan mówi faktycznie, to, co pan Rada mówi, że otuchy dodaje ta wspaniała, ten margines wolnościowy w byłych Niemczech Wschodnich, ci ludzie wokół historyka Ilko Sasza Kowalczuk i tak dalej, Marko Martin. To jest w ogóle coś niesamowitego. Ci ludzie kompletnie nie mają posłuchu, jeśli chodzi o scenę polityczną w Niemczech. To jest jakaś nisza taka, tak? To jest nie do pojęcia. I dlatego ja nie podzielam państwa optymizmu kompletnie.