MIĘDZY NAMI MÓWIĄC: DEBATA 3. A WIĘC ZNOWU WOJNA! I Literatura na żywo!

Świetnie to Christopher Clarke w swojej książce opisał, jak odbywała się ta droga od sytuacji, w której w zasadzie Niby chcieli, niby nie chcieli wojny, ale skończyli w okopach I wojny światowej. I to jest takie podejście. Nie chcemy znowu osunąć się w III wojnę światową, no bo to jest ta analogia. Nie chcemy nuklearnego konfliktu, pamiętajmy się, więc powstrzymujmy, tak? Schładzajmy. Ale obok tego, wiesz, Drugą książkę z półki. Zakładasz okulary. Monachium 1938. Jak się będziemy układać z dyktatorami, to będziemy mieli nowy epizment. Jak będziemy mieli nowy epizment, to będziemy mieli Chamberlaina i Daladier i będziemy się mieli z pyszna.

Nie dostarczamy tej broni i za pięć lat Putin uderza albo jego następca, następczyni uderza na Talin albo na Rygę, tak? I co wtedy? Niemcy pomagają, bo to jest NATO czy nie? Czy też mówimy, że nie eskalujmy, prawda? No to jest ta pułapka, w której jesteśmy. To jest prawdopodobnie odraczanie wyroku, jeżeli się... A ty myślisz Monachium, rozumiesz? A są ludzie, którzy myślą w Sarajevo. Ja pisałem pracę magisterską z Wojen Jugosławii, więc mam też tamten scenariusz, ale wydaje mi się, że on jednak, to już nie jest historia Franza Ferdinanda, tylko to jest historia Chamberlaina, który podpisuje, przywozi, wieje mu ten papierek, a potem się okazuje, że go wszyscy ograli, nie? Znaczy te lęki nuklearne, pamiętajmy, że one są bardziej właściwe dla państw zachodu jednak. I to nawet jak sobie popatrzymy na lęki wojenne w Polsce powojennej, które świetnie opisuje Marcin Zaremba, to one nie dotyczą wojny nuklearnej.