Bez Dziada się nie da | Maja Kleczewska

Także jest to przykre. Wydaje mi się, że sankcje dotyczące kultury powinny być do końca inwazji. Widziałem w Italia Theater przedstawienie Wi Serebrennikowa, które zrobił z ukraińskim choreografem. Muszę przyznać, że jak też mam bardzo duże obiekcje wobec jego postawy, to nie widziałem lepszego przedstawienia antyrosyjskiego. Bo on jakby żołnierzy rosyjskich i siebie konfrontuje z obrazami z Buczy, ekspresji z Verbis, pod pozorem tego całego, tej całego konceptu, że ten student, bohater Via jest, spędza trzy noce z czarownicą, z trupem czarownicy. Taka jest opowieść Gogola.

A tutaj to jest po prostu rosyjski żołnierz, który spędza trzy noce z zamordowaną i zgwałconą przez siebie kobietą. I spektakl jest wstrząsający i Narobił bardzo dużo dobrego. Niemcy byli w szoku. W tej całej koncepcji Gogola w pewnym momencie widzimy te zdjęcia prawdziwe z buczy, tylko oczywiście nie są pokazane trupy, ale jest taki moment, kiedy widzimy fragment ręki z czerwonymi paznokciami i to jest absolutnie już koniec. I z tego co wiem, to bardzo wywołało dużą dyskusję też w Niemczech, więc brali tam udział ukraińscy aktorzy również. Nie do końca ten Serebrynikow. Jest oczywiście dwuznaczny, ale chociaż coś. Tak, chociaż tyle.