Mentionsy

Bardzo mi miło Alu, bardzo się cieszę, że mogę być gościem w twoim naprawdę jakże pięknym podcaście, który tyle przekazuje mądrości i wiedzy i życiowych spraw.

Ale wracając do tego oryginalnego, Alu, twojego pytania, tak, zdecydowanie każdy z nas doświadczył jakiejś formy traumy, dlatego że życie jest życiem.

Ale się rozgadałam, jak zwykle, Alu.

Alu, to jest kwintesencja właśnie tego, co powiedziałeś, to jest kwintesencja pracy z traumą.

Oczywiście, Alu, tutaj najważniejszym aspektem będą badania naukowe, które nam to pokazują, czyli badania z dziedziny neuronauki, neurobiologii, psychofizjologii.

Mózg i układ nerwowy malutkiego dziecka, czy dwuletniego, czy trzyletniego, czy pięcioletniego, czy siedmioletniego, czy ośmioletniego, dziesięcioletniego czuje się zaopiekowany, czyli nie ma zagrożenia.

Alu, trafiłaś dziesiątkę.

I cudownie, że o tym, Alu, powiedziałaś.

Alut jest amnezja.

Możemy pracować z ciałem poprzez układ nerwowy, instalując zasoby poczucia bezpieczeństwa, wyłapując te odczucia.

Tak to jest, Alu, to jest, tylko jeżeli to było bardzo bolesne, czyli kosztowało nas to wiele emocji, nie wielu emocji, to źle sformułowałam, wiele emocji i nasz układ nerwowy w tym czasie, kiedy był malutki, nie był rozwinięty,

Więc mózg i układ nerwowy mówi, ok, wyłączamy odczuwanie, nie będziemy się tym zajmować, wypieramy to, bo to jest zbyt ciężkie dla ciebie, malutki Piotrusiu, malutka Madziu, malutka Alu, malutka Moniczko, to jest za ciężkie.

Instalujemy poczucie bezpieczeństwa, czyli co ci służy, jak sobie możesz pomóc.

Instalujemy tzw.

Ale Alu, nawiązując, bo jestem gaduła, ja jak się rozgadam, słuchajcie, przy moim ADHD... Mów, mów.

I kiedy my zaczynamy czuć się bezpiecznie, kiedy te emocje zaczynają się pojawiać, pod wpływem nawet, tak jak ci mówiłam Alu przed rozpoczęciem nagrywania.

Jest dla tego pacjenta, dla tego pięknego, świadomego człowieka, już jest niesamowitą wiadomością, hej, tam jest emocja, jest ścisk w klatce piersiowej, są ściśnięte ramiona, gdzieś się chronię, gdzieś się bronię, gdzieś jest samoobrona, jest napięcie, my to napięcie widzimy, obserwujemy i to samo w sobie, Alu, odpowiadając na twoje pytanie teraz już końcowo.

Bardzo mądra, Alu.

Ale kiedy my właśnie to widzimy, Alu, to my wtedy możemy to od razu włożyć na tapetę świadomości.

Wiesz co, ja powiem Alu na przykładzie swoim, na przykładzie wielu moich pacjentów, mnóstwo ich jest, było.

Czyli umie, najprościej Alu, czyli umie się zająć swoim bólem.

Kiedy mamy narzędzia, Alu, mamy narzędzia.

Czasami, Alu, jest tak, że akceptacja tak okrutnych wydarzeń jak molestowania seksualne, ona nigdy nie nastąpi, dlatego że przykładowo

Alu, ja nawet w stanie jestem powiedzieć, jak piszę z kimś smsa, ja widzę, gdzie są lęki, gdzie na przykład są obsesje.

Na moim przykładzie, Alu.

Alu, tak naprawdę.

To są właśnie, Alu, te mechanizmy obronne.

Masz na myśli, Alu, zatroszczyć się o te części, które potrzebowały mnie samej?

Rozumiesz, Alu, o czym mówię?

Że czują się już w porządku z tym, co się wydarzyło, ze swoją... Są pogodzone, Alu, chyba to słowo tutaj mi się pojawia, prawda?

I pięknie również drugi aspekt, Alu zauważyłaś, że to jest praca do końca życia, ona staje się łatwiejsza.

Więc tak, Alu, to jest praca do końca życia, tylko staje się dużo łatwiejsza, przyjemniejsza i nawet kiedy mamy ciężkie emocje i trudne dni, to te trudne emocje są krótsze, mniej intensywne, szybciej wracamy do siebie.

Alu, bardzo ci dziękuję, że byłam gościem w twoim podcaście, który tak jak powiedziałaś pięknie, w naszej przerwie dzisiaj, jest po to, żeby komuś pomóc.

Bardzo dziękuję wszystkim i dziękuję Alu jeszcze raz za to, że zaprosiłaś mnie dzisiaj do studia, żeby porozmawiać o traumach.