Mentionsy

Traumą nie jest to, co się nam wydarzyło, ale jest to, co powstało w nas przez to wydarzenie.

I tak sobie myślę, że tą traumą jest to samo doświadczenie, według ciebie, traumą jest to samo doświadczenie, czy to, jak my sobie poradzimy

Alu, to jest kwintesencja właśnie tego, co powiedziałeś, to jest kwintesencja pracy z traumą.

Dlatego, że trauma, jak to pięknie doktor Gabor Matej głosi i tutaj go zacytuję, bo to jest wspaniały klinicysta, wspaniały człowiek, który po prostu bardzo inspiruje mnie do pracy z traumą ludzkiego podejścia, ale również kompleksowego od strony ciała, umysłu, od strony emocji, od strony duchowej.

Holistyczna obudowa, ogólnie jeżeli pracujemy z traumą, to on właśnie o tym mówi, że traumą nie jest to, co się nam wydarzyło, ale jest to, co powstało w nas przez to wydarzenie.

To jest cała kwintesencja, esencja pracy z traumą.

Czy nie jesteśmy w stanie tego przywołać, później już pracując z traumą?

Kiedy ja pracuję z traumą, z pacjentami, to jest zawsze przeszłość, ale za chwilkę wracamy do tu i teraz.

Klinicyści światowej sławy, o których ja się uczyłam, którzy pracują z traumą, robią to w bardzo umiejętny sposób.

No właśnie, jakby przeskoczmy do tego etapu, kiedy już z tą traumą dosyć mocno pracowaliśmy.

Ta praca z tą traumą, żeby dojść do takiego momentu, kiedy my już, myśląc o tej sytuacji, która miała miejsce, że to już w nas nie przywołuje tych emocji.

Których te sytuacje wywołują jeszcze emocje i wstyd, ale one, kiedy one to odpowiednio, kiedy są gotowe i ja nigdy pracując z traumą nie zmuszam pacjenta do podzielenia się czymś, co nie jest dla niego komfortowe.

Praca z traumą oznacza agendę pacjenta, czyli to pacjent mi mówi, kiedy jest gotowy, żeby wpuścić mnie, żebym ja weszła z nim w ten ból.

Jeśli zaakceptujemy swój ból, wszelkie trudne emocje, które nie tylko w połączeniu z traumą molestowania seksualnego, ale też ogromnej przemocy, czy braku obecności rodzica, czy mamy, która była po prostu zdenerwowana, czy taty, który był

Kiedy my zaakceptujemy ból w jakiejkolwiek kwestii, on by nie był związany z naszą traumą z dzieciństwa, to jest przepiękna praca.

Wiesz co, ja się bałam, ja chodziłam na swoją własną terapię, bo każdy klinicysta, który pracuje z traumą powinien mieć swoją terapię.

Nie chcę obwiniać moich rodziców, absolutnie nie, ale świadomie podchodzę do pracy ze sobą i ze swoją traumą.

I to jest prawdziwa praca z traumą teraz, kochani, na widoku, że tak powiem jako przykład.