Mentionsy

W Jezusie Chrystusie staje się drogą, prawdą i życiem, otwierając każdemu z nas drogę wzrastania ku pełni.

Oparci na Chrystusie, żywym kamieniu, doświadczamy potężnego i tajemniczego działania Ducha Świętego oraz wierzymy, że każdy autentyczny ludzki wysiłek współpracy z Nim dla osiągnięcia dobra będzie pobłogosławiony przez Ojca Niebieskiego, w którym pokładamy naszą nadzieję.

Taka postawa dialogu stanowi integralną część powołania Kościoła, ponieważ on, ustanowiony w Chrystusie jakby sakramentem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego, rozpoznaje w historii miejsce, w którym Ewangelia stawia pytania ludzkiemu doświadczeniu i mu towarzyszy.

Z miłością otaczając troską owo wspaniałe człowieczeństwo, które zostało nam darowane i ukazane w całej pełni w Chrystusie.

W tym odcinku pokażę Wam, w którym lud Boży z pomocą ducha rozeznaje w przemianach kulturowych i społecznych zarówno znaki obecności Chrystusa, który przychodzi i prowadzi historię ku jej wypełnieniu, jak i te wypaczenia, które przesłaniają Jego oblicze.

Wreszcie w Dileksit Nos ukazuje, że te wielkie zobowiązania społeczne nie dają się oddzielić od osobistej więzi z Chrystusem.

Do misterium Boga Żywego objawionego w Jezusie Chrystusie, jako komunia osób, Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Jeżeli Misterium Boga Miłości jest źródłem nauki społecznej Kościoła, to jego najbardziej konkretny obraz kontempujemy w Jezusie Chrystusie, Słowie wcielonym.

Ma swoje źródło w Misterium Chrystusa i karmi się Eucharystią.

Chrzest i bierzmowanie jednoczą nas w Chrystusie, abyśmy byli jednym ciałem i jednym duchem, jednym sercem i jedną duszą.

Eucharystia, sakrament jedności, umacnia naszą przynależność do ciała Chrystusa i wychowuje nas do dzielenia się.

Wiara chrześcijańska odpowiada, wskazując na spełnienie, które nie wypływa z technologicznego ubóstwienia człowieka, lecz z przebóstwienia, dokonywanego przez łaskę Bożą otrzymaną w Chrystusie.

Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem.

Taki jest pokój Chrystusa Zmartwychwstałego, pokój nieuzbrojony i pokój rozbrajający, pokorny i wytrwały.

W Chrystusie rozumiemy, że człowiek jest powołany, by być współpracownikiem w dziele stworzenia, a nie zrezygnowanym widzem procesów technologicznych, które ograniczają jego wolność i odpowiedzialność.

Jest tajemnicą rekapitulacji, pewnością, że Ojciec postanowił przywrócić wszystko Chrystusowi jedynej głowie, to co w niebiosach i to co na ziemi.

Jedno ciało w Chrystusie.

Z tej komunii rodzi się także solidarność chrześcijańska, ponieważ zjednoczenie z Chrystusem jest jednocześnie zjednoczeniem z wszystkimi, którym On daje siebie.

Jak święty Augustyn wyjaśnia nowo ochrzczonym w swoim kościele, chleb i wino na ołtarzu są sakramentem jedności wiernych Chrystusie.

Jeśli więc chcesz zrozumieć ciało Chrystusa, słuchaj, co apostoł mówi do wiernych, wy zaś jesteście ciałem Chrystusa i członkami.

Jeśli więc jesteście ciałem Chrystusa i Jego członkami, to tajemnica wasza jest złożona na stole pańskim, stamtąd otrzymujecie waszą tajemnicę.

Słyszysz bowiem ciało Chrystusa i odpowiadasz Amen.

W niej ukazuje się w sposób widzialny, że jesteśmy Kościołem Chrystusa, jesteśmy Jego członkami, Jego ciałem.

I w Chrystusie, mimo że jest nas wielu i jesteśmy różni, stanowimy jedno.

Na koniec tej wędrówki projekt cywilizacji miłości zarysowuje się wyraźniej, a plac budowy wydaje się już otwarty, zwłaszcza dzięki wielu żywym kamieniom mocno zjednoczonym z Chrystusem, kamieniem węgielnym.

Prawdą, której nie wolno nam utracić, jest prawda o Bogu i o istocie ludzkiej, tak jak objawił nam ją Chrystus.

Oto droga Jezusa Chrystusa wczoraj, dziś i na wieki.

Zawierzam to pragnienie Matce Chrystusowej, Niewieście Magnifikat, aby towarzyszyła naszym krokom w zmieniającej się teraźniejszości i strzegła w każdym z nas ufności pokładanej w Ewangelii.