Mentionsy

Wznieść nową wieżę Babel albo obudować miasto, w którym Bóg i ludzkość zamieszkują razem.

Bóg wpisał bowiem w nasze serce pragnienie szczęścia obejmujące wszystkie wymiary życia, a Kościół podejmując dialog z mężczyznami i kobietami naszych czasów, odczuwa pilną potrzebę pielęgnowania tego dążenia,

I zjednoczyć siły w budowaniu na fundamencie dobra, tak aby ludzkość nigdy nie utraciła swego piękna i aby świat mógł raz jeszcze rozpoznać w sercu istoty ludzkiej to miejsce, w którym pragnie zamieszkać Bóg.

Uznając, że Bóg towarzyszy wolności istnień ludzkich, kształtowaniu się historii, Sobór Watykański II potwierdził rozróżnienie między wspólnotą eklezjalną a wspólnotą polityczną, wskazując, że każda z nich winna działać w jak najpełniejszej autonomii.

Święty Jan Paweł II przypominał, że Bóg dał ziemię całemu rodzajowi ludzkiemu, aby utrzymywała wszystkich jego członków, nie wykluczając ani nie wyróżniając nikogo.

Sam Bóg przekracza ową nieskończoną niewspółmierność.

Żywy Bóg wstępuje w naszą historię, aby wyzwolić nas z wszelkiej niewoli.

O cudzie, człowiek jest Bogiem, a ten Bóg-człowiek przechodzi przez wszystkie te stopnie, znosi wszystkie te stany i je uszlachetnia, uświęca, przebóstwia w sobie samym.

Bóg już objawił moc swego ramienia.

Bóg już ujął się za swoim sługą Izraelem.

Tak byśmy mogli dawać świadectwo o pięknie wspaniałego człowieczeństwa, w którym mieszka Bóg.