ZBYT PIĘKNA BY ŻYĆ

Wtedy na jędro zostanął Ben Dilley. Był od niej starszy o prawie 20 lat. Miał doświadczenie, kontakty i pewność siebie, której jej wciąż troszeczkę brakowało. To właśnie on dał Barbrze to, czego pragnęła najbardziej. Otworzył furtkę do świata filmu. W 1918 roku podczas jednej z podróży zespołu Barbara i Ben pobrali się. Dla niej to było coś w rodzaju nowego początku, symbolicznego zerwania z przeszłością, z dramatami i z Rita Watson, tą, która była znana jako zbyt piękna dziewczyna, która już jako nastolatka wikła się tylko w same skandale. Teraz była Barbarą Lamar Dilley, kobietą o własnym nazwisku, własnym talencie i własnych ambicjach.

Wspólne życie zaczęło się od entuzjazmu, ale nie trwało długo w harmonii. Ben, mimo doświadczenia scenicznego, nie potrafił poradzić sobie z faktem, że jego młoda żona ma więcej determinacji, więcej energii i, jak szybko się okazało, więcej talentu. Barbara była pracoholiczką. Poświęcała naprawdę wiele, aby być kimś, aby zdobyć to, czego tak bardzo pragnęła. Pisała w nocy, występowała w dzień, rozmawiała z ludźmi z branży, szukała kontaktów. Można powiedzieć, że lubiła być zajęta, ale miała w tym swój cel. Ben w tym czasie pił. I choć to właśnie dzięki niemu Barbara trafiła do świata producentów filmowych, to powoli ich drogi zaczęły się rozmijać.

Barbara zaczęła od małych kroków. Pisała scenariusze dla Fox Film Corporation, porządkowo pod pseudonimem Folly Lyell. Miała niespełna 20 lat, gdy podpisała pierwszy duży kontrakt na 10 tysięcy dolarów. A w tamtych czasach to była fortuna. Jej opowiadania i pomysły trafiały na ekran. Potrafiła pisać szybko, z emocją i intuicją. W świecie, w którym kobiety rzadko miały głos, ona opięła się na szczyt. I to w błyskawicznym tempie. Sukces zawodowy położył się cieniem na jej życiu prywatnym. Jej małżeństwo z Benem się rozpadło. Jego uzależnienia, zazdrość i poczucie niespełnienia coraz bardziej ją przytłaczały.

W końcu zaczęli się od siebie oddalać. Zawodowo, emocjonalnie i fizycznie. Barbara chciała tworzyć historię o silnych kobietach. Ben wolał grać w kabaretach. Rozstali się około 1921 roku. Ona została w Los Angeles. On wyjechał. To właśnie w tym czasie, na planie filmu Znak Zorro, poznała Douglasa Fairbanksa, największą gwiazdę kina niemego. Mówi się, że to on wypowiedział słowa, które na zawsze zmieniły jej życie. Jesteś zbyt piękna, by stać za kamerą. Ale nie, spokojnie, tutaj romansu żadnego nie było. Zwykła relacja załodowa.