Adam O.S.T.R Ostrowski: Nie sprzedam dupy, nie zrobię piosenki pod algorytmy

Czyli wiesz, no za komuny nie było bezrobocia, więc każdy sobie coś tam pracował. Moi rodzice mieli taką, a nie inną, ale no nie różniła się ta praca praktycznie, wiesz, od połowy bloków, gdzie byli nauczyciele. Ale tak jak za komuny, no dostawałeś mieszkanie z przydziału. Bloki na Aleksandrowskiej w Łodzi wybudowali w 78, 79 roku, więc baby boom nastąpił w roku 80, kiedy rodziny dostały przydziały. Można w końcu się ustatkować, mieć swoje dziecko. Więc też to miało bardzo duży wpływ na moje wychowanie, osiedle, gdzie w swoim wieku miałem 40 kolegów, 50 kolegów, nie wiem, 100 kolegów. Po prostu był pełen wysyp dzieciaków, które były urodzone między 1979 a 1982.

To, jak ludzie są do mnie serdeczni, jak dużo miłości dostaję na co dzień. Nie wiem, czy ktoś podchodzi po zdjęcie w sklepie, czy podpisać płytę, czy po prostu podchodzi uścisnąć dłoń. Mówi właśnie o jakichś legendach, innych rzeczach, więc się wymieniamy kontem na Fifie. Nie no, żartuję, ale... Ale wiesz, mówi takie rzeczy, które mnie przerastają osobiście. Ja jestem normalnym człowiekiem, wychowałem się na Aleksandrowskiej w Łodzi. Ktoś może sobie wpaść. Aleksandrowska 104, mieszkania 7, zapraszam. W sumie wiesz, bywam też tam często. Cały czas odwiedzam mamę i tak dalej, więc wiesz, ja nie mam nic... Nie mam żadnych złych intencji w stosunku do ludzi.