Dawnwalker - Wschód nowej Sagi | Nasze wrażenia

Ogólnie miałem podejście takie, że walka będzie sztywna, nijaka, blablabla. Na szczęście się trochę myliłem, ale troszkę. Ogólnie gra jest troszeczkę nierówna, mimo wszystko w tych aspektach, ale pewnie o tym też wspomnimy później. Ale jeszcze wracając do marketingu, ja pamiętam jak... Wszystko później. Tak, wszystko później. Ogólnie jak chcecie coś się dowiedzieć o tej grze, to po prostu przewińcie gdzieś tam do 50 minuty, może wtedy mówimy więcej. Ale wspominając jeszcze właśnie o tych zapowiedziach, pamiętasz jak oglądaliśmy pewne zapowiedzi na kilka tygodni przed premierą i tam był taki fragment gameplayu, gdzie ja strasznie jęczałem, że o Boże, jakie nudne, czemu wybrali akurat ten fragment, bo tam jest pokazywana ściana, Gdzie jest historia po prostu tego regionu i Koan idzie i czyta kolejne fragmenty z tej ściany. Ja powiedziałem no nie. A ja mówiłem, że mi się podoba. Tak, ale zobacz jaki to jest trochę oksymoron z jednej strony, nie wiem czy to jest dobre słowo, że nie podobało mi się to w zwiastunie i stwierdziłem, że to nie jest do końca dobre do pokazania.

Ja i tak nie ogarniam tego Diablo, jak szedłem tam i czytałem to wszystko, więc może ja nie jestem lepszą osobą do wypowiadania się na ten temat, co i jak ma być zrealizowane. Ale jest też tam alchemia i crafting. Używałeś tego w ogóle? Alchemia raz dla testu i to wszystko. Ta alchemia dla mnie tak była bezużyteczna, bo i tak koen jest tak silny, w sensie silny, nie ma problemu... No trzeba by grać na wyższym poziomie trudności. Może. Niestety, jeżeli bym grał, to grałbym na wyższym, bo nie było za bardzo tych trudności, ale tutaj alchemia w ogóle nie była potrzebna, a jeszcze jak zdobędziesz niektóre perki, to żywotność sama wzrasta, więc nie potrzebujesz mieć tych potionek. Mhm, mhm. Niepotrzebne, a miałem naprawdę tyle tych wszystkich składników nawrzuconych.

Trochę się poczułem, jakbym przeczytał pierwszą część właśnie z jakiejś trylogii. Że ta historia była całkiem ciekawa, dobra, ale to jest tak naprawdę początek. I to na końcu tak bardzo, bardzo uderza, że pomimo tego, że dowiedziałeś się wiele o świecie, to tak naprawdę jeszcze nie wiesz o nim nic. I to jest fajnie skonstruowane. Tak jak jest w ogóle prowadzone, wiesz, poznawanie natury Wrakira, to jest tyle jeszcze tam potencjału, tyle głębokiej, że można zajrzeć tam, bo to jest jeden z najbardziej ciekawych dla mnie w ogóle wątków. To, jak Koen poznaje, jak być Wakilem, jakie są z tym problemy, konsekwencje. To, jak mogło to pociągnąć w kolejnych częściach, to jest niesamowite i bardzo, bardzo chcę to zobaczyć. Tu potencjał gigantyczny i to może być naprawdę... Jeśli dobrze to pociągnął, zrobił poprawki, bo do szlifowania jest naprawdę sporo.