ZNIKNIĘCIA & 13 DNI DO WAKACJI (2025) - recenzja Tomasza Raczka

Tak nie wolno myśleć o filmach, nawet jeżeli to są filmy gatunkowe, a więc produkty, a więc bardziej tu jest usprawiedliwiane działanie z myślą o reakcji publiczności, a nie z myślą o stworzeniu wielkiej sztuki. Wszystko jedno, trzeba szanować publiczność, I wtedy będzie można oczekiwać, że się ją nauczy oglądać polskie horrory. I to jest w zasadzie wszystko o tych filmach. Jeden 7 na 10, drugi 3 na 10. A jeśli jeszcze państwo ze mną przez chwilę zostaną, to zapraszam do części premium. Najpierw będzie Gążek, oczywiście, maleńki. Cichutki, serdeczny. Potem będzie... O Boże, tutaj...