WERSJA JUDASZA (2025) | recenzja Tomasza Raczka

Tymczasem tych emocji nie widzę, a obok Mesfaldowskiego na plakacie jest nazwisko Tomasza Kota, a obok nich są nazwiska Ruperta Everetta w roli Kajfasza, Johna Savage'a w roli Józefa. Ten, którego dobrze pamiętamy z filmu Her, ten sam aktor. I jest Abel Ferrara, sławny w roli Heroda, no aż się pieni od znanych nazwisk i od powodów, żeby zwrócić uwagę na wersję Judasza. Dlaczego ten polsko-włoski, czy raczej włosko-polski, czy raczej włoski elementem polskim produkcyjnie włączonym w całość film w reżyserii i według scenariusza Giulio Baze znanej postaci w kinie włoskim, bo to nie tylko reżyser,

Nie tylko zapalony badacz religii, Biblii, ale także dyrektor artystyczny festiwalu filmowego w Turynie. Więc bardzo, bardzo aktywny człowiek kultury włoskiej. On tu napisał scenariusz, bo jego jest scenariusz, jeśli można powiedzieć o Tomasz Raczek. Tomasz Raczek.

Pandemia we Włoszech, przypomnijmy, miała bardzo mocne wydźwięki, mocną formę. Bardzo wcześnie i bardzo dużo ludzi tam zaczęło umierać, więc też i przestrzegano zasad odosobnienia chyba bardziej srogo i bardziej z przekonaniem, niż to się działo potem w różnych innych Tomasz Raczek. Studiowanie historii Judasza. Kto to był Judasz? Skąd to imię Judasz? Jeśli chciał opowiedzieć tę historię, musiał wiedzieć więcej niż my po prostu wiemy.

To jest rodzaj pantomimy. Wszystko co oglądamy, to dzieje się i dzieje się bogato i mamy mnóstwo postaci i wiele interakcji między nimi, ale to wszystko tak jakbyśmy podglądali Tomasz Raczek. Judasz opowiada nam, nie staje twarzą w twarz z nami przed kamerą i nie mówi do nas.

Nie. Judasz w tym wszystkim bierze udział, ale w taki sposób, żeby nie widzimy jego twarzy. Od początku do końca Judasz jest na tysiąc różnych sposobów pozasłaniany. Przypadkowych i nieprzypadkowych. On jest jakby pewną ideą. Tomasz Raczek. O tym, jak to było. Bo film rozpoczyna się od tego, od czego kończy się historia Judasza, jak wiemy.

I przez Judasza. Relacjonowaną przez Judasza. Nie widzimy go, ale słyszymy. Widzimy za to Tomasza Kota, który gra Szymona. No i to jest taka rola... Z gatunku tych, do których się przyzwyczailiśmy, gdy słyszymy, że polscy aktorzy występują w zagranicznych filmach i że znajdą się na planie u boku innych wybitnych aktorów, takich jak choćby Rupert Everett. No i cieszymy się, Tomasz Kot znowu wystąpił za granicą i gra razem z Everettem w filmie o Judaszu. I cieszymy się do momentu, kiedy się orientujemy, że on tam oczywiście nic nie mówi, bo nikt nic nie mówi, ale za to wyje.

Wyje jak wilk, właściwie naśladuje wilka, a może szczeka, a właściwie nie wyje, a szczeka. Więc rola, poza taką pocztówkową rolą przechodzenia przez kadr Tomasza Kota, to jest szczekanie. Skoro już jesteśmy przy aktorstwie i powiedziałem o tym, że Rupert Everett, który gra Kajfasza i że John Savage, który gra Józefa i że Abel Ferrara, który gra Heroda, ale jak oni grają, skoro tam nic nie mówią? No oni się przechadzają, oni odgrywają, dlatego mówię o tym filmie, że to są żywe obrazy. To są takie jakby obrazy, które przyzwyczailiśmy się oglądać jako obrazy, gdzie różni malarze nam

Tomasz Raczek. Postacie nie mają właściwie co robić, bo ich głównym zadaniem jest nosić kostium i wyglądać jak na obrazie. Robić minę smutną lub wesołą lub złą lub gest jakiś. Z gestami to teraz trzeba uważać, bo jak wiadomo język ciała może wzbudzić wielkie emocje, to na co dzień przerabiamy w polityce, więc tym bardziej w historii Jezusa.

WERSJA JUDASZA 2025 recenzja Tomasz Raczka. Tomasz Raczek. Na które on tylko miał pomysł, jak zrobić, żeby z ludzi, którzy nie potrafią grać, bo nie są aktorami, stworzyć przejmujące i filozoficznie ważne dzieło filmowe.

I potem mi piszą, że panie Tomku mówił pan trzy, a pił pan dwa, a dzisiaj pił pan cztery. Trzy łyki wody to jest hasło i zaklęcie, a raczej... Taka przekora i raczej taka zabawa w zaklęcie, którą mam nadzieję tak też Państwo w większości traktują. Jesteśmy już w części premium. I teraz jest chwila prawdy mojej prawdy. Jest film, w którym ta historia zabrzmiała tak... Wyjątkowo. Tak nowocześnie. Tak nietypowo. Tak inaczej niż we wszystkich innych filmach.

Jak jest most pomiędzy naszą współczesnością, tą autostradową współczesnością, a historią Męki Pańskiej, początków chrześcijaństwa, bo wtedy wszystko się zaczęło. Jan Kreczmar, a obok niego Judasz, Juda. Jeszua Ha-Norri, dokładnie tak było u... Tomasz Raczek. I zdrada była całkowicie współczesna.

WERSJA JUDASZA, to proszę bardzo, pamiętając, że daję mu 4 na 10. Ale jeśli chcą Państwo dołożyć starań i poszukać Tomasz Raczek. Może dziewięć na dziesięć, gdybym się bardzo spiął i postanowił znaleźć jakąś wadę, więc różnica jest ogromna. To spróbujcie także poszukać Piłata i innych.

Tomasz Raczek. Tomasz Raczek.

Tomasz Raczek. Tomasz Raczek. © PTA & TVP