WERSJA JUDASZA (2025) | recenzja Tomasza Raczka

Niezależnie od tego, czy ktoś wierzy, czy nie wierzy w Boga, to historia Jezusa Chrystusa, historia Jego męczeństwa na krzyżu o tej porze roku zwykle jest przypominana i jest warta tego, żeby spróbować ją oświetlić od kolejnej strony, bo nie wszystko jest oczywiste. Przez lata było tyle wersji tej historii, a swoją drogą jest to jedna z najpiękniejszych fabuł stworzonych kiedykolwiek. Więc ta fabuła jak Hamlet Szekspira daje się na różne sposoby interpretować i dopasowywać do czasów, w których myślimy o tym, co się wydarzyło. No i tym razem mamy na ekranach nowy film produkcji włosko-polskiej i to jest bardzo ciekawe, bo cicho o nim jakoś mało się słyszy, a to w końcu polska produkcja na

Wierzącym chrześcijanom dobrze czy źle? Czy zrobił to przeciwko Jezusowi czy na jego prośbę? Czy nie jest tak, że nie byłoby chrześcijaństwa, gdyby Judas nie wydał Jezusa na mękę? Czyli był to warunek sine qua non, żeby mogło dojść do męki, do ukrzyżowania, do całej tej historii, która stała się potem fundamentem chrześcijaństwa. Z takiego logicznego, intelektualnego, a nawet filozoficznego punktu widzenia nic nie jest tutaj oczywiste. No i tego się właśnie złapał Giulio Baze. Wtedy, kiedy była pandemia.

Pozbył się właścicieli tego domu publicznego i jako młodzieniec sam stał się jego właścicielem. Więc Judasz był właścicielem domu publicznego. WERSJA RACZKA Najbiedniejsi, najsłabsi, najbardziej pozbawieni nadziei garną się do niego i tworzą coraz większą grupę idącą za Jezusem, to i on postanowił do niej dołączyć, tym bardziej, że mógł być przedstawiony Jezusowi przez swoją siostrę przyrodnią, uwaga, Marię Magdalenę.

W ten sposób Judasz trafił do Jezusa. Tak wygląda ta historia opowiedziana w pierwszej części filmu WERSJA JUDASZA i muszę Państwu powiedzieć, że to jest ta najciekawsza historia i najciekawszy fragment filmu. Bo sceny rozgrywające się w tym starym, starożytnym domu publicznym są rzeczywiście niezwykle przekonująco i pobudzająco wyobraźnie zrealizowane. Tu muszę dodać, że film Giulio Baze jest zrealizowany bardzo dziwnie. Bo to są proszę Państwa żywe obrazy.

Popełnia on samobójstwo, nie mogąc znieść tego, co zrobił, że zdradził Jezusa. Więc popełnia samobójstwo, wiesza się. I my od tego momentu wracamy w opowieści do wcześniejszych wydarzeń. Relacjonowanych nam przez Judasza niejako tłumaczącego, dlaczego musiał się pozbawić życia. W wersji oryginalnej Judasz przemawia głosem Giancarlo Gianiniego, ale w wersji polskiej słyszymy głos Wojciecha Mecwaldowskiego. To on nam opowiada od początku do końca historię widzianą

Tomasz Raczek. Postacie nie mają właściwie co robić, bo ich głównym zadaniem jest nosić kostium i wyglądać jak na obrazie. Robić minę smutną lub wesołą lub złą lub gest jakiś. Z gestami to teraz trzeba uważać, bo jak wiadomo język ciała może wzbudzić wielkie emocje, to na co dzień przerabiamy w polityce, więc tym bardziej w historii Jezusa.

Postawił się tutaj, i tak nam prezentuje Giulio Baze, Judasza jako pewien rodzaj alter ego Jezusa, że oni w zasadzie są prawie że takimi dwiema częściami jednej koncepcji i jeden bez drugiego nie może istnieć. No to już jest dla osób głęboko wierzących pewnie bardzo mocne stwierdzenie. W tym filmie jednak jest to powiedziane nie jako kontrowersyjna propozycja, tylko jako coś właściwie oczywistego. I z tego powodu sądziłem, że WERSJA JUDASZA będzie filmem sensacyjnym w Polsce ludzi wierzących, którzy rzucą się na to jak na ostatnie kuszenie Chrystusa Martina z Korsyzy i będą chcieli zobaczyć tę alternatywną wersję Męki Pańskiej i dlaczego do niej doszło.

I opowieść wyszła poza nawet ramy naszkicowane, zarysowane przez Bułhakowa. Ten film Andrzeja Wajdy naprawdę proponował Odczytanie takie dożylne, takie mocne, takie fizyczne nieomal odczytanie historii Jezusa Chrystusa i Jego męki i ukrzyżowania. I to był film, moim zdaniem, ze wszystkich, które widziałem na ten temat. Najwybitniejszy, a na pewno taki, który na mnie zrobił największe wrażenie. Więc jeśli zechcą Państwo obejrzeć film aktualnie będący na ekranach w kinach pt.