WERSJA JUDASZA (2025) | recenzja Tomasza Raczka

Tymczasem tych emocji nie widzę, a obok Mesfaldowskiego na plakacie jest nazwisko Tomasza Kota, a obok nich są nazwiska Ruperta Everetta w roli Kajfasza, Johna Savage'a w roli Józefa. Ten, którego dobrze pamiętamy z filmu Her, ten sam aktor. I jest Abel Ferrara, sławny w roli Heroda, no aż się pieni od znanych nazwisk i od powodów, żeby zwrócić uwagę na wersję Judasza. Dlaczego ten polsko-włoski, czy raczej włosko-polski, czy raczej włoski elementem polskim produkcyjnie włączonym w całość film w reżyserii i według scenariusza Giulio Baze znanej postaci w kinie włoskim, bo to nie tylko reżyser,

I przez Judasza. Relacjonowaną przez Judasza. Nie widzimy go, ale słyszymy. Widzimy za to Tomasza Kota, który gra Szymona. No i to jest taka rola... Z gatunku tych, do których się przyzwyczailiśmy, gdy słyszymy, że polscy aktorzy występują w zagranicznych filmach i że znajdą się na planie u boku innych wybitnych aktorów, takich jak choćby Rupert Everett. No i cieszymy się, Tomasz Kot znowu wystąpił za granicą i gra razem z Everettem w filmie o Judaszu. I cieszymy się do momentu, kiedy się orientujemy, że on tam oczywiście nic nie mówi, bo nikt nic nie mówi, ale za to wyje.

Wyje jak wilk, właściwie naśladuje wilka, a może szczeka, a właściwie nie wyje, a szczeka. Więc rola, poza taką pocztówkową rolą przechodzenia przez kadr Tomasza Kota, to jest szczekanie. Skoro już jesteśmy przy aktorstwie i powiedziałem o tym, że Rupert Everett, który gra Kajfasza i że John Savage, który gra Józefa i że Abel Ferrara, który gra Heroda, ale jak oni grają, skoro tam nic nie mówią? No oni się przechadzają, oni odgrywają, dlatego mówię o tym filmie, że to są żywe obrazy. To są takie jakby obrazy, które przyzwyczailiśmy się oglądać jako obrazy, gdzie różni malarze nam