WERSJA JUDASZA (2025) | recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 4/10
Postawił się tutaj, i tak nam prezentuje Giulio Baze, Judasza jako pewien rodzaj alter ego Jezusa, że oni w zasadzie są prawie że takimi dwiema częściami jednej koncepcji i jeden bez drugiego nie może istnieć. No to już jest dla osób głęboko wierzących pewnie bardzo mocne stwierdzenie. W tym filmie jednak jest to powiedziane nie jako kontrowersyjna propozycja, tylko jako coś właściwie oczywistego. I z tego powodu sądziłem, że WERSJA JUDASZA będzie filmem sensacyjnym w Polsce ludzi wierzących, którzy rzucą się na to jak na ostatnie kuszenie Chrystusa Martina z Korsyzy i będą chcieli zobaczyć tę alternatywną wersję Męki Pańskiej i dlaczego do niej doszło.
A tu... Jakoś nie ma tym jak dotąd zainteresowania, dlatego między innymi postanowiłem Państwu o filmie opowiedzieć. No i jest powód jeden i podstawowy, to taki, że WERSJA JUDASZA w reżyserii Giulio Baze nie jest filmem tej kategorii, tej jakości co OSTATNIE KUSZENIE CHRYSTUSA Martina Scorsese, ani nawet tej co PASJA Mela Gibsona, bo przecież filmów Opowiadających nam tę historię w różnych poetykach, estetykach i w różny sposób naświetlających jej sens i przesłanie, mamy bardzo wiele. Można by się cofać do początków kina i ciągle natykać się na jakieś takie propozycje.
Albo na specjalnych seansach dla wiernych w kinach, nawet multiplexach, gdzie do wynajętych sal wierni widzowie przyprowadzani są przez księży z parafii. To nie jest tego rodzaju film, no bo on ma w sobie jednak pewną buntowniczą chęć polemizowania z oficjalną doktryną Kościoła. Ale też nie jest to dzieło. Także jeśli Państwa interesuje ten temat, no to trzeba zobaczyć kiedy jak nie teraz, ale bez oczekiwania, że będą Państwo mogli porównywać ten film z wcześniej oglądanymi dziełami Martina Scorsese, Mela Gibsona czy Pier Paolo Pasoliniego.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 4/10