"Bardzo się bałem". Jacek Żakowski wspomina 4 czerwca 1989 r.
Jacek Żakowski wspomina przełomowy moment wyborów z 4 czerwca 1989 roku z perspektywy młodego dziennikarza zaangażowanego w działania Solidarności; opisuje atmosferę panującą w redakcji Gazety Wyborczej oraz towarzyszący opozycji paraliżujący strach przed gwałtowną reakcją komunistów na zbyt wysokie zwycięstwo.
To nie zawsze mi towarzyszy, prawda? Więc... Wiesz, zastanawiam się czy ktoś z naszych kolegów wtedy mógł myśleć o robieniu historii. Myślę, że ludzie w moim wieku nie, że byliśmy za młodzi, że Kuroń czy Michnik, czy Tischner zwłaszcza mogli mieć taką refleksję. Ale jak się ma 30 lat, To człowiek jest, znaczy ja przynajmniej, jeszcze nie jest skłonny do takich efekcji. Ale to nikt z tych panów ci tego nie wytłumaczył? Nie przyszedł pan Bronisław Geremek i nie powiedział, panie Jacku, dzieje się historia?
Oczywiście, że to był argument taki, jak Geremek mnie zatrudniał do okapu, to to był taki argument, że no nie możesz odmówić, no musisz przyjść i zginąć. To stąd ci się wzięło, ty też czasami tak mówisz. Tak, tak, bo to jest, wiesz, to jest takie manipulacyjne, prawda, ale no nie ma jeszcze odmówić Geremka Wiktorowi, który ci mówi, że masz przyjść i zginąć. A kim byli ci ludzie? Geremek, Wałęsa, Kuroń, Tischner, Miłosz? Wiesz, dziś pewnie byśmy powiedzieli, że to byli wielcy polscy patrioci po prostu, którzy poświęcili życie, to strasznie brzmi, no wiem o tym, idei patriotycznej, ale wtedy raczej myśleliśmy, że to byli ludzie mądrzy i przyzwoici, bo raczej to była epoka mniejszych słów niż dziś.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej wysiłkach, aby znaleźć dowody i zgłosić sprawę.
Kaja opisuje trudności związane z zgłoszeniem sprawy ofiar i jej decyzję kontynuować badania.
Kaja przedstawia Jacek Żakowskiego, dziennikarza z 1989 roku, który opowie o swoich doświadczeniach podczas przełomu politycznego.
Jacek Żakowski opisuje napięcie przed, podczas i po 4 czerwca 1989 roku, kiedy zaczęły się wybory i obawy przed potencjalnymi represjami.
Jacek opowiada o strachu przed potencjalnymi represjami po wygranych wyborach i o oczekiwaniach na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opisuje oczekiwania na zmiany po wygranych wyborach i o doświadczeniach z Polski PRL.
Jacek opowiada o oczekiwaniach na wolny świat po wyjazdzie na Zachód i o konsekwencjach tych oczekiwań.
Jacek opisuje rolę Gazety Wyborczej w zmianach politycznych i o determinacji ludzi pracujących w gazecie.
Jacek opowiada o oczekiwaniach i realiach wyborów, a także o determinacji i optymizmie wśród ludzi pracujących w gazecie.
Jacek wyjaśnia strukturę wyborów i oczekiwania na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opowiada o roli negocjacji w przełomie politycznym i o trudnościach związanych z negocjacjami.
Jacek opowiada o emocjach związane z przełomem i o braku zemsty wobec byłych represyjnych funkcjonariuszy.
Jacek Żakowski opowiada o swoich emocjach związanej z Rosją i armią w 1989 roku, podkreślając, że armia była przeciwna Rosji i rozważała przemoc jako ostatnią opcję.
Rozmowa o zaangażowaniu Jaceka Żakowskiego w działalność prasową w latach 80. i jego poczucie odpowiedzialności, podkreślając, że nie był pewien, czy dzieje się historia, ale czuł, że jest częścią ważnych zdarzeń.
Jacek Żakowski porównuje wartości i etykę lat 80. i 2023 roku, podkreślając, że obecnie dominuje lęk, a w przeszłości była nadzieja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.