"Bardzo się bałem". Jacek Żakowski wspomina 4 czerwca 1989 r.
Jacek Żakowski wspomina przełomowy moment wyborów z 4 czerwca 1989 roku z perspektywy młodego dziennikarza zaangażowanego w działania Solidarności; opisuje atmosferę panującą w redakcji Gazety Wyborczej oraz towarzyszący opozycji paraliżujący strach przed gwałtowną reakcją komunistów na zbyt wysokie zwycięstwo.
Tak? I w ogóle między Solidarnością a rządem. Dla człowieka, który w tym 81 roku, ile tam miał, lat 25, tak? No to w ogóle to było absolutnie powyżej moich kompetencji. Ja tego wiedziałem, że nie ogarniam, tak? No ale trudno sobie powiedzieć, prawda? A nie, ja dziękuję, nie skorzystam. No ale jak miałeś takie poczucie odpowiedzialności i wszystkiego, no to może trzeba było odmówić? Wiesz co? Może uważałeś, że nie znajdą nikogo lepszego, czy nikogo gotowego do tego? To często tak było, że byłem wynikiem kompromisu, tak? Jak Geremek mi zapominał, że został rzecznikiem OKAP-u na przykład, no to nie byłem pierwszym wyborem. Był chyba czwartym czy piątym kandydatem. No i Balcerowicz.
A co do poprzednich, ale Balcerowicz miał ten przywilej, że jego poprzednicy odmawiali, a moi poprzednicy nie odmawiali, tylko byli odrzucani przez klub albo przez prezydium klubu Solidarności w Sejmie, tak? Więc i to to było trochę takie, no, Nie możemy przez rok zajmować się szukaniem rzecznika klubu. Weź się ogarnij. I tak było kilka razy w moim życiu. Z pracą w tym biurze prasowym Solidarności. To była agencja prasowa, która się tak nazywała dla Niepoznaki. Taki pub trochę. Nasz pub, tak. Niepodległy pub.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej wysiłkach, aby znaleźć dowody i zgłosić sprawę.
Kaja opisuje trudności związane z zgłoszeniem sprawy ofiar i jej decyzję kontynuować badania.
Kaja przedstawia Jacek Żakowskiego, dziennikarza z 1989 roku, który opowie o swoich doświadczeniach podczas przełomu politycznego.
Jacek Żakowski opisuje napięcie przed, podczas i po 4 czerwca 1989 roku, kiedy zaczęły się wybory i obawy przed potencjalnymi represjami.
Jacek opowiada o strachu przed potencjalnymi represjami po wygranych wyborach i o oczekiwaniach na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opisuje oczekiwania na zmiany po wygranych wyborach i o doświadczeniach z Polski PRL.
Jacek opowiada o oczekiwaniach na wolny świat po wyjazdzie na Zachód i o konsekwencjach tych oczekiwań.
Jacek opisuje rolę Gazety Wyborczej w zmianach politycznych i o determinacji ludzi pracujących w gazecie.
Jacek opowiada o oczekiwaniach i realiach wyborów, a także o determinacji i optymizmie wśród ludzi pracujących w gazecie.
Jacek wyjaśnia strukturę wyborów i oczekiwania na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opowiada o roli negocjacji w przełomie politycznym i o trudnościach związanych z negocjacjami.
Jacek opowiada o emocjach związane z przełomem i o braku zemsty wobec byłych represyjnych funkcjonariuszy.
Jacek Żakowski opowiada o swoich emocjach związanej z Rosją i armią w 1989 roku, podkreślając, że armia była przeciwna Rosji i rozważała przemoc jako ostatnią opcję.
Rozmowa o zaangażowaniu Jaceka Żakowskiego w działalność prasową w latach 80. i jego poczucie odpowiedzialności, podkreślając, że nie był pewien, czy dzieje się historia, ale czuł, że jest częścią ważnych zdarzeń.
Jacek Żakowski porównuje wartości i etykę lat 80. i 2023 roku, podkreślając, że obecnie dominuje lęk, a w przeszłości była nadzieja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.