"Bardzo się bałem". Jacek Żakowski wspomina 4 czerwca 1989 r.

Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej wysiłkach, aby znaleźć dowody i zgłosić sprawę.

Kaja opisuje trudności związane z zgłoszeniem sprawy ofiar i jej decyzję kontynuować badania.

Kaja przedstawia Jacek Żakowskiego, dziennikarza z 1989 roku, który opowie o swoich doświadczeniach podczas przełomu politycznego.

Jacek Żakowski opisuje napięcie przed, podczas i po 4 czerwca 1989 roku, kiedy zaczęły się wybory i obawy przed potencjalnymi represjami.

Jacek opowiada o strachu przed potencjalnymi represjami po wygranych wyborach i o oczekiwaniach na dobre woli ze strony komuny.

Jacek opisuje oczekiwania na zmiany po wygranych wyborach i o doświadczeniach z Polski PRL.

Jacek opowiada o oczekiwaniach na wolny świat po wyjazdzie na Zachód i o konsekwencjach tych oczekiwań.

Jacek opisuje rolę Gazety Wyborczej w zmianach politycznych i o determinacji ludzi pracujących w gazecie.

Jacek opowiada o oczekiwaniach i realiach wyborów, a także o determinacji i optymizmie wśród ludzi pracujących w gazecie.

Jacek wyjaśnia strukturę wyborów i oczekiwania na dobre woli ze strony komuny.

Jacek opowiada o roli negocjacji w przełomie politycznym i o trudnościach związanych z negocjacjami.

Jacek opowiada o emocjach związane z przełomem i o braku zemsty wobec byłych represyjnych funkcjonariuszy.

Jacek Żakowski opowiada o swoich emocjach związanej z Rosją i armią w 1989 roku, podkreślając, że armia była przeciwna Rosji i rozważała przemoc jako ostatnią opcję.

Rozmowa o zaangażowaniu Jaceka Żakowskiego w działalność prasową w latach 80. i jego poczucie odpowiedzialności, podkreślając, że nie był pewien, czy dzieje się historia, ale czuł, że jest częścią ważnych zdarzeń.

Jacek Żakowski porównuje wartości i etykę lat 80. i 2023 roku, podkreślając, że obecnie dominuje lęk, a w przeszłości była nadzieja.