"Bardzo się bałem". Jacek Żakowski wspomina 4 czerwca 1989 r.
Jacek Żakowski wspomina przełomowy moment wyborów z 4 czerwca 1989 roku z perspektywy młodego dziennikarza zaangażowanego w działania Solidarności; opisuje atmosferę panującą w redakcji Gazety Wyborczej oraz towarzyszący opozycji paraliżujący strach przed gwałtowną reakcją komunistów na zbyt wysokie zwycięstwo.
Jak ciebie dotknęła ta komuna? Bo cały czas szukam tego takiego wyzwalacza. Co się musiało wcześniej wydarzyć i co się później działo w trakcie umysłu trzydziestoletniego człowieka, że w to wszystko wszedł, że mu się chciało, że jakoś na to patrzył jako na coś ważnego? Mówiłem ci przed informacjami, Właśnie nic, to znaczy moje doświadczenie PRL-u nie było doświadczeniem jakiejś udręki, tak. No, nie wiem, wzięli mnie do wojska na przykład tam po stanie wojennym, represyjnie wraz z ilomaś tam osobami, tak.
To nie było nic strasznego naprawdę, jak patrzę, jak tam, prawda, co się działo. Na przykład z robotnikami, których w tym samym czasie wzięli do wojska. No to oni tam mieli rzeczywiście. A ja byłem po studiach, młody chłopak. Przepękałem rok. Nic strasznego. No nie mogłem dostać jakiejś pracy, jakieś problemy z paszportem. Ale naprawdę dało się żyć. To znaczy, to nie była taka komuna, jaką znamy z opowiadań właśnie o latach 50., 60. Więc jakby, jeżeli nie znalazłem się po stronie władzy, jak wielu na przykład moich kolegów ze studiów, którzy poszli tam do ubecji, czy do PRL-owskich mediów rządowych, czy coś takiego.
Poza studiami dziennikarskimi, które... Studiami tak dużo nie dały specjalnie studia dziennikarskie, bo to jednak było takie specyficzne dziennikarstwo, jeszcze PRL-askie nasi nauczyciele i tak dalej. Ale... Czy miałem jakiś atut? Wiesz co, no to, że potrafiłem nie spać dwa dni, na przykład, to był mój duży atut. Myślę, że... To jest straszne. Dzisiaj to też jest atutem młodych w redakcjach. No i dobrze. Ja uważam, że bardzo dobrze, bo trzeba się jakoś hartować. To się potem przydaje. A to, że... Wydawało mi się cały czas, że robię najważniejsze rzeczy na świecie, po prostu.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej wysiłkach, aby znaleźć dowody i zgłosić sprawę.
Kaja opisuje trudności związane z zgłoszeniem sprawy ofiar i jej decyzję kontynuować badania.
Kaja przedstawia Jacek Żakowskiego, dziennikarza z 1989 roku, który opowie o swoich doświadczeniach podczas przełomu politycznego.
Jacek Żakowski opisuje napięcie przed, podczas i po 4 czerwca 1989 roku, kiedy zaczęły się wybory i obawy przed potencjalnymi represjami.
Jacek opowiada o strachu przed potencjalnymi represjami po wygranych wyborach i o oczekiwaniach na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opisuje oczekiwania na zmiany po wygranych wyborach i o doświadczeniach z Polski PRL.
Jacek opowiada o oczekiwaniach na wolny świat po wyjazdzie na Zachód i o konsekwencjach tych oczekiwań.
Jacek opisuje rolę Gazety Wyborczej w zmianach politycznych i o determinacji ludzi pracujących w gazecie.
Jacek opowiada o oczekiwaniach i realiach wyborów, a także o determinacji i optymizmie wśród ludzi pracujących w gazecie.
Jacek wyjaśnia strukturę wyborów i oczekiwania na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opowiada o roli negocjacji w przełomie politycznym i o trudnościach związanych z negocjacjami.
Jacek opowiada o emocjach związane z przełomem i o braku zemsty wobec byłych represyjnych funkcjonariuszy.
Jacek Żakowski opowiada o swoich emocjach związanej z Rosją i armią w 1989 roku, podkreślając, że armia była przeciwna Rosji i rozważała przemoc jako ostatnią opcję.
Rozmowa o zaangażowaniu Jaceka Żakowskiego w działalność prasową w latach 80. i jego poczucie odpowiedzialności, podkreślając, że nie był pewien, czy dzieje się historia, ale czuł, że jest częścią ważnych zdarzeń.
Jacek Żakowski porównuje wartości i etykę lat 80. i 2023 roku, podkreślając, że obecnie dominuje lęk, a w przeszłości była nadzieja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.