"Bardzo się bałem". Jacek Żakowski wspomina 4 czerwca 1989 r.
Jacek Żakowski wspomina przełomowy moment wyborów z 4 czerwca 1989 roku z perspektywy młodego dziennikarza zaangażowanego w działania Solidarności; opisuje atmosferę panującą w redakcji Gazety Wyborczej oraz towarzyszący opozycji paraliżujący strach przed gwałtowną reakcją komunistów na zbyt wysokie zwycięstwo.
Studiów dziennikarskich. Tak, tak. Ale Więc jeżeli nie poszedłem na stronę władzy, to nie dlatego, że jakoś dramatycznie cierpiałem. Raczej to nawet było trochę fanów w tym takiego. Natomiast nie mogłem tego zaakceptować. Wiedziałem, że nie mogę uznać, że ten świat jest normalnym światem. Nie mogę udawać, że jest normalnym światem. A skąd miałeś wizję normalnego świata? Czy jakiś pogląd, co to jest normalność? Wtedy jeszcze był ten wielki mit demokratycznego kapitalizmu.
Żebyśmy w ogóle o tym nie rozmawiali, bo zero szans. Mało tego, jeszcze jak powiecie, że chcecie do NATO, to powiemy, że nie. Co, jak wiadomo, by utrudniło późniejszą sytuację. Więc... Wiesz, to nie był... To nie była rewolucja z projektem. Zresztą potem widać, prawda, jak Mazowiecki dramatycznie szukał kogoś, kto się zajmie gospodarką. Prawda? No bo właśnie nie było uzgodnione, co my zrobimy z gospodarką przecież. Mało kto wiedział, w jakim ona jest stanie. Ale to też chyba była siła, tak? Że cel był prosty, odsunąć komunę od władzy.
Więc myślałem, że jeżeli nie przekroczymy jakiejś granicy, Radikalizmu to Ruscy nie kiwnął palcem. I właśnie myślałem, że tą granicą jest wystąpienie z NATO, z Układu Warszawskiego i deklaracja przystąpienia do NATO. No ale okazało się potem, że też nie. Nie będziemy przytaczać całej twojej historii, jak trafiłeś do Biura Informacji Prasowej i jak zostałeś rzecznikiem OKP. To możecie sobie państwo posłuchać w rozmowie z Karoliną Oponowicz w TOK FM Punkt Zwrotny. Tam bardzo szczegółowo o tym opowiadałeś. Też o relacji z Lechem Wałęsą, z którym spędziłeś dużo czasu w podróży.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej wysiłkach, aby znaleźć dowody i zgłosić sprawę.
Kaja opisuje trudności związane z zgłoszeniem sprawy ofiar i jej decyzję kontynuować badania.
Kaja przedstawia Jacek Żakowskiego, dziennikarza z 1989 roku, który opowie o swoich doświadczeniach podczas przełomu politycznego.
Jacek Żakowski opisuje napięcie przed, podczas i po 4 czerwca 1989 roku, kiedy zaczęły się wybory i obawy przed potencjalnymi represjami.
Jacek opowiada o strachu przed potencjalnymi represjami po wygranych wyborach i o oczekiwaniach na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opisuje oczekiwania na zmiany po wygranych wyborach i o doświadczeniach z Polski PRL.
Jacek opowiada o oczekiwaniach na wolny świat po wyjazdzie na Zachód i o konsekwencjach tych oczekiwań.
Jacek opisuje rolę Gazety Wyborczej w zmianach politycznych i o determinacji ludzi pracujących w gazecie.
Jacek opowiada o oczekiwaniach i realiach wyborów, a także o determinacji i optymizmie wśród ludzi pracujących w gazecie.
Jacek wyjaśnia strukturę wyborów i oczekiwania na dobre woli ze strony komuny.
Jacek opowiada o roli negocjacji w przełomie politycznym i o trudnościach związanych z negocjacjami.
Jacek opowiada o emocjach związane z przełomem i o braku zemsty wobec byłych represyjnych funkcjonariuszy.
Jacek Żakowski opowiada o swoich emocjach związanej z Rosją i armią w 1989 roku, podkreślając, że armia była przeciwna Rosji i rozważała przemoc jako ostatnią opcję.
Rozmowa o zaangażowaniu Jaceka Żakowskiego w działalność prasową w latach 80. i jego poczucie odpowiedzialności, podkreślając, że nie był pewien, czy dzieje się historia, ale czuł, że jest częścią ważnych zdarzeń.
Jacek Żakowski porównuje wartości i etykę lat 80. i 2023 roku, podkreślając, że obecnie dominuje lęk, a w przeszłości była nadzieja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.