S2O7: SKĄD I PO CO TA ZŁOŚĆ? BUDZIMY OGIEŃ! (5 DNI TRANSFORMACJI – WARSZTATY)

Nie, ja się nie złożczę, jestem spokojna. Albo ja powiedziałam właśnie coś z pogratu? Nie, ja nie czuję żadnej pograty. No i w momencie, kiedy na przykład ktoś to dla nas zauważy, Kiedy nam to naświetla, właśnie rzuca światło na ten cień, no to my się możemy wkurzyć, jeśli nie chcemy tego widzieć. Także to też jest jeden z powodów, dla którego możesz czuć dużo złości na co dzień. Boże, jak ja się rozgadałam. Ja nigdy nie wiem, jak to się dzieje na tych warsztatach, że ten czas tak szybko mija. Dobra. Mamy tutaj cykl świadomień dorosłej. Chciałam nam pokrótce tylko go omówić, żeby zaraz przejść do praktyki. O co tutaj chodzi? Chodzi o to, że my często, kiedy chcemy sobie radzić ze złością czy każdym innym uczuciem, to my się skupiamy na tych emocjach i staramy się jakoś zagłuszyć je, jakoś nad nimi pracować, jakieś sobie afirmacje mówimy, czyli przez myśli jakoś działamy.

No i pojechałam do tego Wrocławia, no i właśnie, i tu była kolejna złość, bo było za dużo, ja o tym nie pomyślałam, że przecież jak pojadę do Wrocławia, to będzie i hałas, no i co najgorsze wysiadłam i ja już nie kaszlałam tutaj w Obornikach, ale jestem przy lesie i nie pomyślałam, że jak ja pojadę do Wrocławia, tam będzie smog i ja wysiadłam z tego pociągu, idę, bo myślę, przejdę się chociaż, I zaczęłam kaszyć, dusić się swoim kaszem po prostu, aż mi łzy poleciały. Pewnie znasz te uczucia, jak się tak drapie w gardle. Aż mnie wstyd było, bo stałam na pasach, więc odeszłam od tych pasów, w ogóle poszłam. Tak zaczęłam kaszyć i ja pomyślałam, Boże, dawno nie byłam we Wrocławiu, przecież tu jest smog, to nie będzie mi się dobrze oddychać. No i tam załatwiałam, co miałam pozałatwiać. I później ta złość narastała i już tak jakoś mi zamgliła umysł, że nie mogłam podjąć jakiejś tam decyzji a propos takich durnych, codziennych spraw.