Zakochać się

No bo to jest też coś fajnego, o czym rozmawiałyśmy Tutaj za kulisami, że do pewnego momentu, póki mężczyzna był jedynym twórcą tekstów kultury, no to ten mężczyzna był podmiotem szaleńczego zakochania jak Werter, który zresztą oczywiście teraz się kojarzy skandalicznie, no bo kojarzy się z falą samobójstw, które nastąpiły po Po publikacji książki, ale tak czy siak jakby to on, mężczyzna, opowiadał o swoich przeżyciach, o swoich uniesieniach. W momencie, kiedy chociaż trochę popkulturę przejęły kobiety, no to one zaczęły mówić o tym, jak one przeżywają zakochanie. I tu pojawiły się czy romansidła, czy, no nie mówiąc pogardliwie, romanse po prostu, czy melodramaty, czy potem komedie romantyczne. I tutaj tak naprawdę obiekt westchnień często jest albo w ogóle nieznany, albo bardzo daleki, albo zupełnie niezrozumiany.

Ja po prostu do końca życia nie zapomnę, jak miałam zajęcia o miecie miłości na studiach. Prowadziłam te zajęcia i zapytałam studentki, bo chyba to były wtedy same dziewczyny, co one tam myślą o miłości Wertera i wtedy te 20-letnie dziewczyny powiedziały, no taka gimnazjalna. To znaczy, one już w wieku 20 lat uważały, że miłość taka szaleńcza i głęboka jest czymś kompletnie niedojrzałym, co one już w tym swoim poważnym wieku mają w zasadzie za sobą. My, jako społeczeństwo, uważamy, że te takie porywy, no to okej, ale to właśnie w tym liceum, no tak może na tych studiach jeszcze, na samym początku, dopóki jeszcze właśnie jesteś nieukonstytuowana jako ta osoba w społeczeństwie. Aaa, jest to zasadnicze pytanie, bo jeżeli się zgodzimy, nie musimy się na to zgadzać, ale jeżeli się zgodzimy, że właśnie miłość jest jakąś taką potężną siłą, to ona na nas może zadziałać teoretycznie w różnych momentach życia.