U źródeł sensu bycia - dr Paweł Rojek (Karmelitańskie historie #12)

Dla niektórych dzisiaj cały czas jest. Dla niektórych to jest oczywiste. Natomiast z pewnością tradycja filozoficzna katolicka jest o wiele szersza i o wiele bogatsza niż tomizm. Absolutnie nie umniejszając znaczenia tomizmu. Tomizm jest absolutnie nie do obejścia. Jest wspaniałą krystalizacją, wyrazem tradycji katolickiej, natomiast nie jedynym. W czasie, gdy Edyta Stein się nawracała, w Niemczech zwłaszcza, to było takie przekonanie, że katolicyzm ma swoją własną filozofię i tą filozofią jest tomizm. I w tym sensie ona uważała, że jeżeli ja się nawróciłam i wyrastam z pewnej tradycji filozoficznej, No to wręcz jest opatrznościowe zadanie, które polega na tym, żeby teraz próbować połączyć moje doświadczenie, z którym przychodzę do Kościoła, z tym, co już w Kościele jest, to znaczy z tomizmem i jakoś to połączyć.

Dziedziny, z której wyrasta ze świeckiej fenomenologii, która była otwarta na religię oczywiście, natomiast No to jest jakby stąd skąd wychodzi i tam dokąd przyszła do kościoła, gdzie jest już zastana filozofia atomistyczna i teraz ona czuła, że jakby to jest zadanie, to jest jakby porównanie tego, czy skonfrontowanie, czy wzbogacenie, prawda? I tu jest, to jest jakby taki jeden z takich... Sposobów rozumienia tego, co ona robi. Natomiast jeśli się dokładnie przyjrzeć temu, co ona robi, to wygląda na to, że mimo deklarowanego takiego celu, to ponosi ją w tym sensie, że tak naprawdę to ona robi filozofię, filozofuje. Czasami to dosłownie widać na rozdziale, że rozdział zaczyna się od przebywania św.

To jest absolutnie skarb. To jest coś, co powinno być bardzo rozwinięte. A druga rzecz to jest właśnie to, że rozmawialiśmy o tych ideach. Podjęcie w wątku... świat idei został odkryty przez fenomenologię i ona Używając tej terminologii fenomenologicznej i tych odkryć, które tam zrobione, że one są właśnie... że musimy uznawać coś takiego, że to jest jakby postulat badania świata, to jest właśnie to, że struktura esencjalna rzeczywistości istnieje. W jaki sposób to połączyć z teizmem? I to jest... Szkoda, że wydaje mi się, że to jest właśnie mało eksploatowane, ale jej pomysły są bardzo ciekawe na temat tego zakorzenienia Logosów rzeczy w Logosie w Bogu, w Trójcy Świętej. To są tematy bardzo patrystyczne. To jest coś, co mieliśmy u Ojców Kościoła bardzo rozwijane i to jest bardzo ciekawe.

W tym samym mniej więcej czasie mieliśmy w filozofii rosyjskiej bardzo podobne dyskusje. Filozofia rosyjska to jeszcze kolejny obszar, który jest słabo znany i bardzo ważny. To jest lata, początek XX wieku. Mieliśmy bardzo wielu autorów, którzy naprawdę są niezwykle inspirujący dzisiaj dla nas. To są odwołujący się do prawosławia, odwołujący się do ojców kościoła. To jest Paweł Floreński, Sergiusz Bułgakow i tam kilka innych osób. I oni rozwijali Oni to nazywali sofiologią, że jest Sofia, mądrość Boża, że jest świat idei, idealna struktura świata i Bóg jakoś się ze sobą wiążą i formułowali różne tam hipotezy, różne dyskusje. To było bardzo kontrowersyjne. Sofiologia bułgakowa, tam też bardzo się to rozwijało w taki sposób może nie tradycyjny, ale wielkie dyskusje wywołało w prawosławiu zachodnim i prawosławiu w Rosji.