Overcoming Fear of Self-Expression

Cześć wszystkim, witam w SORRY NOT SORRY. Jestem Magda i jestem tak zaskoczona, żebyś tu była. To jest pierwszy solo w języku angielskim i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, czy będę to dalej robić, czy nie, ale hej, bez ryzyku, bez szampana, prawda? So, this podcast and perhaps this one and only episode is dedicated to all you accent fetishists out there. Whether you are a linguistic nerd or language's learner or just someone who enjoys different voices, this one is for you.

So, get comfortable, lay down, sit back and enjoy the ride. Ta decyzja, żeby nagrać solo, była całkowicie spontaniczna i ja siedziałam tam, zjadałam moją matchę i myślałam, że jeśli nie teraz, to kiedy? Nigdy nie jest to idealny moment, żeby wyjść z swojej komfortu, więc to będzie teraz, dzisiaj, tak. I wierzę, że to może być fantastyczny sposób, by się rozwijać, Now let's go get a bit more serious.

Dziś chciałabym opowiedzieć o czymś osobistym, z czym byłem w porządku przez wiele czasu. I teraz mówię o znalezieniu mojego głosu. W świecie, gdzie każdy ma coś do powiedzenia, może być bardzo ciężko zrozumieć, co chcesz powiedzieć i jak chcesz to powiedzieć. I have always admired people who speak with such a clarity and conviction. I to było dla mnie podróżą, próbując znaleźć tę samą pewność w sobie. Więc będę jeździła przez moje doświadczenia, strachy i małe zwycięstwa na przejściu. Mam nadzieję, że podzieląc swoją historią, może mogę pomóc innym, którzy mogą przejść to samo.

Dobra, przejdźmy do tego. Zacznijmy od początku. Wiem, że to może być dziwne dla niektórych z Was, ale ja stworzyłam content na około 7 lat. 9 lat, myślę, że teraz. I postuję różne rzeczy i nie mam problemu mówić o historiach na Instagramie, jeśli chodzi o to, jak się wyrażam. Myślę, że mam wszystko pod kontrolą. I właściwie nikt nie wie, właściwie ludzie wiedzą, ale ludzie, którzy mówią po angielsku, nie wiedzą, że ja właściwie postowałam wiele, wiele filmów na moich ostatnich kanałach na YouTube i było takie, co jest w moich mamach?

I was that girl. So my YouTube channel was kind of famous when I was young. I mean younger because I'm still young by the way. Ale wtedy, kiedy byłam młodzieżą, czułam, że to było skręcenie, więc wszystko odzyskałam. Więc ilość ekspozycji z tych filmów, które postałam, i sposób w jaki się wyrażałam, mogły być dla mnie... dla mnie. Being here now, talking to camera and microphone and feeling comfort... This is so difficult word to say. Wait, I have to google it. Comfortable.

Nie, wiem, że nie muszę, ale oczywiście lubię być zrozumiałą. I to jest jedyny sposób, w jaki możesz zrozumieć się jasno z ludźmi, dokładnie przez rozmowę. I... Co do diabła mówię teraz? W każdym razie, dlatego naprawdę cieszę się ludźmi, że mogę siedzieć z nimi w silniku i wiesz... Have mutual understanding without saying a word. So, yeah, and this is the way I really want because to people I know I have to usually speak a lot to understand me and it doesn't make any sense or not, whatever. Okay, I started to realize that despite all the content I have created over the years,

Jest jeszcze część z mnie, o której nie wiem, czy czułam się ostrożna, że mówię swoja myśl wolno. Naprawdę myślałam, że przejrzyłam moje strachy, ale one po prostu wróciły, kiedy zaczęłam nagrywać podcast. Więc tu jestem, przejmując swoje strachy od razu i chcę Cię przyjąć na tej podróży. Mam nadzieję, że dzieląc się moimi cierpliwościami i, wiesz, dzieląc się moimi myślami, mogę może inspirować innych, by też znaleźć ich głos. Nie wiem, czy jesteś kreatorem kontentu, wspierającym słuchaczem, czy tylko kimś, który próbuje być bardziej autentyczny w swoim codziennym życiu.

Mam nadzieję, że moje doświadczenia zrezygnują z tobą. Może. Ok, wystarczająco o mnie na razie. Zacznijmy od niektórych kluczowych momentów, które rozwinięły moją podróż do znalezienia mojego głosu. Ok, wziąć twoją ulubioną piwnikę. Teraz piję tłuszcz. Zostań i zacznijmy od tego. Kiedy wiedziałam, że zacząłem podcast, wiedziałam, że to jest odpowiedni sposób dla mnie. Chociaż nie było mi przyjemnie na początku, i myślałam, że może to nie jest dla mnie, bo nie czułam się naturalnie w tym robieniu, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego.

Co mnie w zasadzie blokuje? And when I really, like really, really, when I looked deep within, I discovered a pivotal moment. Ok, here I can also tell you where my fears started and why it was so hard for me to express myself fully at first. That is good, I can say it in English because no one in my family except Justina understands English. That's great. Ok, teraz trochę o sobie. Byłam bardzo ekspresywną dzieckiem. Musiałam być wszędzie i kochałam grać w szkołach, w księgach, w teatrach i otrzymać długie i największe rolniki.

I tak, ja byłem starą mojego księdza, to prawda. I tak, ja jestem skorpionem, oczywiście. Więc ja byłem liderem. I jeśli bym nie otrzymała główną rolę, to zrobiłabym taką tamtramę, że w końcu byłem w drodze. Nawet w... Kepisia. Kepisia. The only thing I couldn't do was ballet. So when I was seven my mom pushed me to ballet lessons and I got kicked out after the first class because I started rapping on stage during the lesson.

It was my first song which I wrote with my cousin Justyna about green pants. So yeah, don't ask what it was about exactly, but for a seven year old it would have been a hit. I później, wszystkie nauczyciele zaczęły mi polecać, że powinnam być przetestowanym za ADHD. Ale nie martwcie się, nie mam tego. Po prostu lubię być centrum uwagi, ale tak jak mówiłam, rzeczy się zmieniły po kilku sytuacjach. Okej, opowiem wam o jednym z nich teraz. Które moje mózgi całkowicie zniszczyły, ale dzięki Podczas regularnej medytacji to powstało jako flashback i mogłam zauważyć, od gdzie pochodzi mój strach od autentycznego self-expressionu.

And my mom of course said How can you say that? What's the problem? Let them think. And you know, a big argument started and you can imagine, typical Polish family scene. I mean, it's understandable that every parent gets tired and fed up with listening to Hannah Montana non-stop. But look at this way. He was only with us on weekends and when he was, I had to gauge whether he was in the mood for me. I had to be very sensitive to avoid annoying him or making him silence me. I didn't want him to find me something else to do or some chore that would keep me busy and away from him, meaning I couldn't expect his

Kiedy oglądałam Hanna-Montana, bo aktywowałam się jak gwiazdka, nie tylko w domu, ale także w szkole, której nauczyciele oczywiście nie podobały się, zaczęłam malować. I pretenderowałam, żeby ją kochać. Wyobraźcie sobie, żartowałam wszystkim, i mówię wszystkim, że już nigdy nie śpiewałam ani nie aktywowałam, bo znalazłam nową pasję. Malowanie i podróżowanie. Do you understand? I began convincing myself and everyone around me that I loved painting. Wow, thinking about it now, I must have had real acting talent, because even my mom believed so strongly that I loved painting.

And even I started to think so, so... And you know what? My dad liked that. Wow, he praised me and he was so proud when I painted something nice. And when I could occupy myself, I was quieter and didn't bother anyone with my performances. I became quite good at it because after, you know, years of practice it wasn't something Natural inside me. And I received the most prize then and I felt that my dad was finally proud of me and because I behaved.

I asking questions. Really, I started asking questions to people about them. I was always curious about people and their stories. I always wanted to know what drives a person in life. I loved listening to people talk about themselves and their passions. I liked getting to know people on a deep level. But because I was too much for my dad and he didn't allow me to get to know him as a friend, he simply couldn't handle it and I know now that's okay too. Just no one is ready for children actually. So, you know what? I started asking people on my podcast

It's one of the things I genuinely love doing. That's why I'm so focused on self-discovering. Because it never ends actually. And there is always more to uncover, more liars to peel away. Like more ideas to discard and ways to change how you think, speak. I prezentuj się. Właściwie jak się wyrażasz. I pomyśl o tym, ile razy przegapiliśmy szansę zostawić naszą markę. Ile razy przegapiliśmy tę możliwość. I jak mówię o tym, moje serce czuło się z powodami, dlaczego nie powinnam dzielić się pewienmi historiami.

Głębsze, głębsze, głębsze. One of those issues was speaking English incorrectly and feeling judged by my Polish peers. No one ever told me I spoke poorly in English, but somehow the Polish community made me feel like I should stay quiet until I learned perfect English. So if you're aware, it's hilarious and if you're not, it's just fucking sad what they say. Tak, więc tutaj jestem i zakończę ten 29... o, prawie 30 minutowy odcinek. Wow, jestem zaskoczona, że będę tak długo rozmawiała.

I will do it actually. And I know I'm jumping from topic to topic right now, but I think you got to the context, so I will finish here and wish you a beautiful day and maybe, but very, very maybe we will hear each other again here. So, bye!