Overcoming Fear of Self-Expression

I ta wyzwanie zapyta mnie wiele pytań o kłamstwa, o wierze, o siebie, o tym co myślę o światu i co myślę o sobie. I tak właśnie to się stało. No, po nagraniu kilku odcinków, zauważyłam, że to nie było primalnie dla innych. To było dla mnie narzędziem, żeby się lepiej znać. To było testem, żeby zobaczyć, jak długo mogłabym przejechać i czy mogłabym być wystarczająco konsistencyjna, by wywołać mój strach od wypowiedzi własnej. I knew that thanks to this tool I would step into my full power and learn a lot about myself, about people, about the world and most importantly about how I deal with internal

Fears and concerns. And what I would like to improve, what makes me not fully the person I want to be. And the truth is overcoming my fear and stepping out to people with something in my head saying what do you even have to say is one of the first major challenges I faced regarding confronting my fears. Period in my life when I feel like I'm doing the most work in terms of myself and my potential is actually now. And this challenge asks me many questions about lies and beliefs about myself, about what I think about the world and about myself.

Co mnie w zasadzie blokuje? And when I really, like really, really, when I looked deep within, I discovered a pivotal moment. Ok, here I can also tell you where my fears started and why it was so hard for me to express myself fully at first. That is good, I can say it in English because no one in my family except Justina understands English. That's great. Ok, teraz trochę o sobie. Byłam bardzo ekspresywną dzieckiem. Musiałam być wszędzie i kochałam grać w szkołach, w księgach, w teatrach i otrzymać długie i największe rolniki.

It was my first song which I wrote with my cousin Justyna about green pants. So yeah, don't ask what it was about exactly, but for a seven year old it would have been a hit. I później, wszystkie nauczyciele zaczęły mi polecać, że powinnam być przetestowanym za ADHD. Ale nie martwcie się, nie mam tego. Po prostu lubię być centrum uwagi, ale tak jak mówiłam, rzeczy się zmieniły po kilku sytuacjach. Okej, opowiem wam o jednym z nich teraz. Które moje mózgi całkowicie zniszczyły, ale dzięki Podczas regularnej medytacji to powstało jako flashback i mogłam zauważyć, od gdzie pochodzi mój strach od autentycznego self-expressionu.

Kiedy oglądałam Hanna-Montana, bo aktywowałam się jak gwiazdka, nie tylko w domu, ale także w szkole, której nauczyciele oczywiście nie podobały się, zaczęłam malować. I pretenderowałam, żeby ją kochać. Wyobraźcie sobie, żartowałam wszystkim, i mówię wszystkim, że już nigdy nie śpiewałam ani nie aktywowałam, bo znalazłam nową pasję. Malowanie i podróżowanie. Do you understand? I began convincing myself and everyone around me that I loved painting. Wow, thinking about it now, I must have had real acting talent, because even my mom believed so strongly that I loved painting.

I asking questions. Really, I started asking questions to people about them. I was always curious about people and their stories. I always wanted to know what drives a person in life. I loved listening to people talk about themselves and their passions. I liked getting to know people on a deep level. But because I was too much for my dad and he didn't allow me to get to know him as a friend, he simply couldn't handle it and I know now that's okay too. Just no one is ready for children actually. So, you know what? I started asking people on my podcast

Ale tutaj jestem, w końcu mówię prawdę. I przyjechałam do zrozumienia tego, There are things we need to do better. And I have been thinking about strategies I can share with my, you know, audience. Strategies that add value. And one of the key strategies, other difficult word, that have been... What I wanted to say? I stucked. Okay. Chciałabym powiedzieć o części mojego podróżu. Tak, część mojego podróżu to jest jakby self-refleksja. Więc szczerze mówiąc, ten pomysł, że patrzę wewnątrz i pytam pytania, pomogło mi odnaleźć głębsze problemy.

I w rzeczywistości jestem teraz naprawdę zmęczona po tych 30 minutach rozmowy, więc... To sum up, I want to tell you that identifying the moment when you started to hold back and stopped being brave and authentic often lies in one event. This often builds a false belief about yourself and the world. And for me it turned out that my biggest fear for years was asking people questions and talking to them like on a deeper level actually. My biggest fear turned out to be my passion. What I love to do, specifically having conversations with people who later tell me after the podcast

Thank you for considering my voice important, for showing that my voice actually matters, even though I'm not a celebrity or a star. And this is why I conduct these conversations. And I won't be silenced anymore, because when you realize you give value to someone, The moment you can be there for someone is the most precious. It's absolutely the best thing. And sure anyone can run a podcast, of course, but I'm not talking about trash podcasts, but those that bring value. Where someone feels that they matter,