Overcoming Fear of Self-Expression

Cześć wszystkim, witam w SORRY NOT SORRY. Jestem Magda i jestem tak zaskoczona, żebyś tu była. To jest pierwszy solo w języku angielskim i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, czy będę to dalej robić, czy nie, ale hej, bez ryzyku, bez szampana, prawda? So, this podcast and perhaps this one and only episode is dedicated to all you accent fetishists out there. Whether you are a linguistic nerd or language's learner or just someone who enjoys different voices, this one is for you.

So, get comfortable, lay down, sit back and enjoy the ride. Ta decyzja, żeby nagrać solo, była całkowicie spontaniczna i ja siedziałam tam, zjadałam moją matchę i myślałam, że jeśli nie teraz, to kiedy? Nigdy nie jest to idealny moment, żeby wyjść z swojej komfortu, więc to będzie teraz, dzisiaj, tak. I wierzę, że to może być fantastyczny sposób, by się rozwijać, Now let's go get a bit more serious.

Dziś chciałabym opowiedzieć o czymś osobistym, z czym byłem w porządku przez wiele czasu. I teraz mówię o znalezieniu mojego głosu. W świecie, gdzie każdy ma coś do powiedzenia, może być bardzo ciężko zrozumieć, co chcesz powiedzieć i jak chcesz to powiedzieć. I have always admired people who speak with such a clarity and conviction. I to było dla mnie podróżą, próbując znaleźć tę samą pewność w sobie. Więc będę jeździła przez moje doświadczenia, strachy i małe zwycięstwa na przejściu. Mam nadzieję, że podzieląc swoją historią, może mogę pomóc innym, którzy mogą przejść to samo.

Ale zanim przejdziemy do tego, opowiem Wam trochę więcej o tym, co do... ...episod. Myślę, że po prostu porozmawiamy o moich myślach, szczerze mówiąc, i... ...wszystko, co przychodzi do mojej myśli teraz. W zasadzie, w zasadzie... ...cokolwiek znajdę interesującego i... ...myślę, że możecie też. I po prostu, żeby być jasnym, to nie jest tak, że siedzę tutaj bezpośrednio, ekspresując się w języku angielskim. W rzeczywistości napisałam większość tego, co chcę powiedzieć, ale nie słowo za słowem. Zrobiłam noty z punktów, które chcę pokazać i słowa, które chcę użyć, żeby ułatwić moją wokalbularność.

Dobra, przejdźmy do tego. Zacznijmy od początku. Wiem, że to może być dziwne dla niektórych z Was, ale ja stworzyłam content na około 7 lat. 9 lat, myślę, że teraz. I postuję różne rzeczy i nie mam problemu mówić o historiach na Instagramie, jeśli chodzi o to, jak się wyrażam. Myślę, że mam wszystko pod kontrolą. I właściwie nikt nie wie, właściwie ludzie wiedzą, ale ludzie, którzy mówią po angielsku, nie wiedzą, że ja właściwie postowałam wiele, wiele filmów na moich ostatnich kanałach na YouTube i było takie, co jest w moich mamach?

Comfortable. And I thought that this journey has led me to a place where I understand what my voice is, what it means and what I want to convey with it. By the way, I really thought I had moved past this By the way, I'm actually very talkative person, but it is just because I have to.

Nie, wiem, że nie muszę, ale oczywiście lubię być zrozumiałą. I to jest jedyny sposób, w jaki możesz zrozumieć się jasno z ludźmi, dokładnie przez rozmowę. I... Co do diabła mówię teraz? W każdym razie, dlatego naprawdę cieszę się ludźmi, że mogę siedzieć z nimi w silniku i wiesz... Have mutual understanding without saying a word. So, yeah, and this is the way I really want because to people I know I have to usually speak a lot to understand me and it doesn't make any sense or not, whatever. Okay, I started to realize that despite all the content I have created over the years,

Jest jeszcze część z mnie, o której nie wiem, czy czułam się ostrożna, że mówię swoja myśl wolno. Naprawdę myślałam, że przejrzyłam moje strachy, ale one po prostu wróciły, kiedy zaczęłam nagrywać podcast. Więc tu jestem, przejmując swoje strachy od razu i chcę Cię przyjąć na tej podróży. Mam nadzieję, że dzieląc się moimi cierpliwościami i, wiesz, dzieląc się moimi myślami, mogę może inspirować innych, by też znaleźć ich głos. Nie wiem, czy jesteś kreatorem kontentu, wspierającym słuchaczem, czy tylko kimś, który próbuje być bardziej autentyczny w swoim codziennym życiu.

Mam nadzieję, że moje doświadczenia zrezygnują z tobą. Może. Ok, wystarczająco o mnie na razie. Zacznijmy od niektórych kluczowych momentów, które rozwinięły moją podróż do znalezienia mojego głosu. Ok, wziąć twoją ulubioną piwnikę. Teraz piję tłuszcz. Zostań i zacznijmy od tego. Kiedy wiedziałam, że zacząłem podcast, wiedziałam, że to jest odpowiedni sposób dla mnie. Chociaż nie było mi przyjemnie na początku, i myślałam, że może to nie jest dla mnie, bo nie czułam się naturalnie w tym robieniu, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego.

Dobra, wróćmy do tematu. Co jest naprawdę o znalezieniu Twojej głosu? Jak go definiujesz? Zróbmy to w własnych słowach. Dla mnie to jest fundamentalnie o prawej stronie i drodze do prawdziwego wiedzy o sobie. Wierzę, że są kilka kluczowych aspektów, jeśli chodzi o to, jak znać siebie i znaleźć swoją własną głosowość, i jak wyrażać siebie. Pierwsza opcja to autentyczność, odkrycie tego, kim naprawdę jesteś. A druga to self-confidence,

Self-Expression, czyli sposób w jaki przedstawiasz się do świata. Wydaje mi się, że znalezienie Twojej głosu nie o tym, żeby zdobyć coś nowego, ale o tym, żeby unerfować to, co jest w Ciebie już w dół. Zbierane pod podłogą społeczną i doświadczeniami życiowymi. Kiedy zaczęłam myśleć o tych trzech fakturach, pomyślałam, że jestem autentyczna. W dół wiem, że nikt nie jest dokładnie taki jak ja i nigdy nie będzie, więc wiedziałam, że jestem wyjątkowa i każdy indywidual ma swoją własną siłę.

Self-confidence. Wydawało mi się, że jestem dość silna tutaj. Nie jestem skomplikowana, ale nigdy nie brakowałam wierzenia w siebie. Ok, teraz. Self-Expression. To jest to, na co przyjechałam. Sprawdzając głębiej, zauważyłam, że było kilka sposobów, na które mogłabym się wyrazić. Na przykład w modelingu. To było o tym, jak się zmieniłam, How I, you know, post and my body language was my form of, form of like self-expression and I felt confident in how I moved. And I also can say that that was my, my self-expression. And social media also became a space for my self-expression, you know, like how I conveyed myself in stories, presented things, etc., but

I w wszystkim, co zrobiłam, moja mama zawsze mnie bardzo wspierała. Kepisia uwielbiała moją autentyczność. Zawsze była obecna i wspierała mnie w moich wyborach. Moja mama jest najlepsza. Mój ojciec, szczerze mówiąc, nie miał żadnej emocjonalnej matury. Był taki dobry ojciec, oczywiście, tak jak mógłby być, ale nie był emocjonalnie dostępny. I czułam, że zawsze byłem... jak to powiedzieć... za dużo dla niego. Jakby za potrzebny. Mimo, że wiem, że żadne dziecko jest potrzebne, ponieważ nie był tam od monday do friday podczas pracy na weekendach.

Chciałam mu powiedzieć wszystko, Nie tylko jako rodzina. Chciałam wiedzieć, co go podobało i co go definiowało. Nie tylko jako rodzina. Chciałam wiedzieć więcej o nim, niż o tym, co mi dał. On jest oczywiście bardzo sensywny, ale mimo to, że mógł mi pokazać mi kochanie w pewne sposoby, czułam, że moje pytania go przeszkodzili. Współpraca odbyła się, kiedy miałam 8 lat. Byliśmy jeździć gdzieś z moimi rodzicami i moją

Kepisia. Kepisia. Kepisia. Kepisia. Could you please, it will be brutal, could you please just shut up and stop singing? It wasn't just shut up, but I don't wanna tell you again what I heard, but I just, he just said he can't listen to it anymore.

And my mom of course said How can you say that? What's the problem? Let them think. And you know, a big argument started and you can imagine, typical Polish family scene. I mean, it's understandable that every parent gets tired and fed up with listening to Hannah Montana non-stop. But look at this way. He was only with us on weekends and when he was, I had to gauge whether he was in the mood for me. I had to be very sensitive to avoid annoying him or making him silence me. I didn't want him to find me something else to do or some chore that would keep me busy and away from him, meaning I couldn't expect his

Like you know a child always feels these things you don't have to say anything but but they feel they they don't have to know but children they don't they don't need to know actually they just feel and they all always feel more than knows but okay the moment when i started to withdraw and realized that i was just too much Was exactly when I heard those words that I should, should, should doubt myself. After that I no longer usually participated in school plays, I stopped singing altogether and I pretended, by the way I was banned or grounded from

And what can a child want more actually? Just that. Just attention. I tak, okej, moi rodzice byli wsparciwi, to prawda, i z tego jestem wdzięczna, oczywiście, w innych aspektach mogę to powiedzieć. I dlatego nie uważam tego jako traumę i nie chcę go tak nazywać, a raczej widzę to jako brak świadomości i emocjonalnej maturacji. Czuję, że rodzice często nie wierzą w ich intuicję wystarczająco, aby wyrażać, Kepisia. Kepisia. Kepisia.

I asking questions. Really, I started asking questions to people about them. I was always curious about people and their stories. I always wanted to know what drives a person in life. I loved listening to people talk about themselves and their passions. I liked getting to know people on a deep level. But because I was too much for my dad and he didn't allow me to get to know him as a friend, he simply couldn't handle it and I know now that's okay too. Just no one is ready for children actually. So, you know what? I started asking people on my podcast

If and when they had that moment where they truly discovered their voice and began expressing themselves. Like authentically. Without overthinking whether what they were doing was okay or not. Just being fully themselves. And you know what surprised me? Only people who were over 37 years old Powiedzieli, że ta realizacja zwykle się dzieje po 35 latach. Mówili, że wrócenie do 35 lat to był moment przejścia, kiedy wreszcie zrozumieli, kim byli, kim są, jak się autentycznie wyrażają i znowu zaczęli się podobać.

I was pleasantly surprised because at 25 it gave me ego a little boost knowing I still have time to discover myself. I'm already asking this, you know, big questions and it's great to see that I'm on the right path. And on the other hand, my guests who were under 30 seemed grateful that I asked them this question because it made them Reflect and seek their own answer, finding your voice. It's not something that comes easily. When I started out with my podcast and social media, I realized that there were many things holding me back, but imagine all the chances we have

Ale tutaj jestem, w końcu mówię prawdę. I przyjechałam do zrozumienia tego, There are things we need to do better. And I have been thinking about strategies I can share with my, you know, audience. Strategies that add value. And one of the key strategies, other difficult word, that have been... What I wanted to say? I stucked. Okay. Chciałabym powiedzieć o części mojego podróżu. Tak, część mojego podróżu to jest jakby self-refleksja. Więc szczerze mówiąc, ten pomysł, że patrzę wewnątrz i pytam pytania, pomogło mi odnaleźć głębsze problemy.

Głębsze, głębsze, głębsze. One of those issues was speaking English incorrectly and feeling judged by my Polish peers. No one ever told me I spoke poorly in English, but somehow the Polish community made me feel like I should stay quiet until I learned perfect English. So if you're aware, it's hilarious and if you're not, it's just fucking sad what they say. Tak, więc tutaj jestem i zakończę ten 29... o, prawie 30 minutowy odcinek. Wow, jestem zaskoczona, że będę tak długo rozmawiała.

I w rzeczywistości jestem teraz naprawdę zmęczona po tych 30 minutach rozmowy, więc... To sum up, I want to tell you that identifying the moment when you started to hold back and stopped being brave and authentic often lies in one event. This often builds a false belief about yourself and the world. And for me it turned out that my biggest fear for years was asking people questions and talking to them like on a deeper level actually. My biggest fear turned out to be my passion. What I love to do, specifically having conversations with people who later tell me after the podcast

Thank you for considering my voice important, for showing that my voice actually matters, even though I'm not a celebrity or a star. And this is why I conduct these conversations. And I won't be silenced anymore, because when you realize you give value to someone, The moment you can be there for someone is the most precious. It's absolutely the best thing. And sure anyone can run a podcast, of course, but I'm not talking about trash podcasts, but those that bring value. Where someone feels that they matter,