Koleje II RP zawstydzają WSPÓŁCZESNĄ Polskę!

To wynik, który imponował wtedy, ale imponował też przez kolejne kilkadziesiąt lat. Bo dopiero teraz PKP potrafi pokonać go w podobnym czasie. Były jednak też wady. Przede wszystkim silnik był napędzany bardzo drogą mieszanką benzolu z benzyną, co podnosiło koszty eksploatacji. Problemem było też niezbyt dobrze pomyślane wnętrze, w którym oprócz 52 miejsc stałych było jeszcze 18 foteli odchylanych. Zignorowano jednak wady i zdecydowano się wagon najpierw wydzierżawić, a później kupić od Austriaków. Dlaczego? Ponieważ polscy inżynierowie uznali, że wszystko to mogą poprawić. I teraz zobaczcie, bo natychmiast nasuwa się porównanie z Pendolino, które, tak jak Luxtorpeda wtedy, jest dzisiaj perełką polskiej kolei. Tylko zobaczcie, jak bardzo różniło się podejście do zakupów, które miano wtedy z tym współczesnym.

Jak duża była różnica? Koszty paliwa zmniejszyły się czterokrotnie. Z 44 zł na 100 km do 11 zł. Podobnie koszty napraw i utrzymania. Zużycie oleju spadło o połowę. Jednocześnie podniesiono prędkość i w czasie jazdy próbnej polska luxtorpeda poleciała 120 km na godzinę. A później zdarzało jej się jeździć nawet 130 km na godzinę. W 1936 roku trasę Kraków-Zakopane pokonała w 2 godziny i 18 minut. Czasie, który PKP pobiło dopiero w 2024 roku. Była więc ładna, szybka i woziła zamożnych ludzi na weekendy w górach. Nic więc dziwnego, że szybko stała się symbolem i została nim do dziś. Rozpoczęła zresztą modę na wagony motorowe i inne zakłady też zaczęły eksperymentować, a władze zadbały nawet o to, by Ursus zdobył licencję na produkcję silników diesla do takich pojazdów.