Dlaczego Zachód wstrzymuje pomoc? Strach przed eskalacją to broń Putina. | Rozumieć Ukrainę 4.3

Oczywiście najprościej to jest Unia Europejska z punktu widzenia, że kiedyś NATO, ale właśnie to liczymy, że... I to jest dobry przykład, jak wojna umożliwia rzeczy niemożliwe. Przez ostatnie 20 lat prosiliśmy się do Unii i mówiono nie. Zabrało 3 miesiące wojny i mówiono już tak. Bardzo liczymy na to, bo to jest nie tylko pieniądze, ale to jest taki sposób organizacji pewnej przestrzeni politycznej. Bardzo krótko mówiąc, ja uważam, nie tylko ja, że główna reforma, która bardzo potrzebuje Ukrainy, to jest reforma sąsiednicza. Sądu. Sądownicza. Znamy ten temat. Wszyscy obiecujemy i nikt to naprawdę nie robi. Właśnie mówimy, że dwie rzeczy, które powstali bardzo w Ukrainie i że jedna rzecz powstała przez te 20 lat, szczególnie przez pierwszy i drugi Majdan, społeczeństwo obywatelskie.

Należy rozumieć, że Rosja dla siebie przegrała, samą siebie przegrała, chociaż no może przy okazji pociągnąć Ukrainę i zniszczyć Ukrainę. I ten pozytywny scenariusz z kolei oznacza, że Ukraina w tym cieniu zagrożenia jednak się modernizuje, transformuje, dołącza do Unii Europejskiej i na to co Przyznam szczerze, wydaje się dziś nawet trudne jeszcze cały czas do wyobrażenia, jest na tyle bezprecedensowe, że kraj w takiej sytuacji jest w stanie dołączyć do tych sojuszy i jak my z Polski na to powinniśmy patrzeć, czyli jak myśleć z perspektywy naszych interesów i naszego bezpieczeństwa. Trzeba pamiętać o tym, że realizacja scenariuszy zależy nie tylko od dwóch stron, które są w stanie wojny, czyli Ukrainy i Rosji, tylko od tego, jak my zidentyfikujemy ten konflikt, czy to, co się dzieje.

Zostało wyłączone rafinerii rosyjskich, co już ma efekt na front również. To jest racjonowanie paliwa już nie tylko kolejki w samej Rosji, ale również na froncie. Powinniśmy, tak patrząc na chłodno, pomóc w tym i jednocześnie, to co mówił Jarosław, też pomagać w tym wysiłku integracyjnym. Z różnych względów, głównie też takich, że ta łamigłówka jest bardzo złożona. Trzeba pamiętać, trochę tu dotknął Jarosław tej kwestii, co się dzieje w elitach politycznych ukraińskich. Tam na pewno jest bardzo duża doza nieufności. Czy my chcemy Ukrainy w Unii Europejskiej? Formalnie wszystko było zrobione od pierwszych dni wojny.

Ukraina do tego procesu dołączyła, ale właśnie lipiec pokazał, że stał się istotnym sygnałem. Czy elity ukraińskie nie myślą, że tak, realizując to, co trzeba? Z punktu widzenia integracji europejskiej oznacza to przyjęcie reguł, które oznaczają utratę kontroli nad zasobami. W tym momencie chodzi o otoczenie prezydenta Załyńskiego i jego grupę. I może być tak, że nic nie zyskają, w sensie nie osiągną celu, jakim jest wejście do Unii Europejskiej, a stracą po prostu istotny zasób, jakim umożliwia im uprawianie polityki w tym czasie. I stąd ja się boję tego, że po pierwsze właśnie na poziomie elit politycznych zapał do reformowania zacznie wygasać w tych kluczowych punktach, które właśnie są istotne dla kontrolowania zasobów.

I to nie chodzi tylko o korupcję taką bezpośrednio, tylko po prostu o zdolność też zarządzania państwem w pewien sposób. Druga rzecz, co już widać niestety, Ostatnie badania Socisu pokazują, że na pytanie, gdyby było referendum w sprawie akcji do Unii, zdecydowana większość odpowiada, żeby głosowała za wejściem do Unii, ale nie jest to już największy priorytet dla Ukraińców. Więcej Ukraińców jest przekonanych, że Ukraina powinna samodzielnie myśleć o przyszłości. To jest bardzo niebezpieczne. Bardzo niebezpieczne. Właśnie nastąpiła erozja i to jest jeden z celów, który już pracuje dla Putina. A samodzielnie dlatego, że Ukraińcy przestali ufać tak bezgranicznie w Europie?

Nie przestali, ale są sceptyzmy. Sceptyzm raczej tak w tym sposobie. Rozczarowanie. Bo mają to już od czternastego roku. Zawsze to jest. Wracając do tego, czyli to, co w Ukrainie może się stać, to jest pytanie, czy elity będą dążyć do Unii Europejskiej, czy to zdefiniować? Czy im się to po prostu ocenią, że to się opłaca, bo dostaną innego typu nagrodę, jeżeli wprowadzą. Czyli właśnie wejście do Unii Europejskiej. Bo jeżeli tego by nie było, to z ich punktu widzenia bez sensu robienie pewnych działań, które osłabiają ich zdolność sprawowania i kontroli zasobów.

Po prostu siąść i pytanie co z ludźmi, którzy nie będą mieli pracy, a teraz zarabiali całkiem, w wojskowej mieli całkiem przyzwoite wynagrodzenie za to, co robili. To jest jedno z pytań. Nie mówiąc o tych wszystkich pęknięciach, które oczywiście są i będą podsycane, będą wykorzystywane politycznie i tak dalej. To jasne. My się od tego nie oddzielimy. Naszym dobrą, jak już mówię, interesem jest po prostu zrobić wszystko, Zrealizował się ten pozytywny, bo on jest też dla nas pozytywny. Dalekosiężnie Ukraina w Unii Europejskiej to jest większa głębia strategiczna dla Polski i dla krajów na zachód od Polski. I z drugiej strony szansa na dalszy rozwój gospodarczy.

I starcza Wam wyobraźni, żeby wyobrazić sobie ten pozytywny scenariusz, biorąc pod uwagę te słabości. No teraz wydaje się, że słabym punktem jest bardziej Europa niż Ukraina, czyli Niemcy, czy AFD przejmie jakoś władzę we Francji. Czy partia Marine Le Pen przejmie władzę? No bo to są potężne państwa, które mają decydujący wpływ na wsparcie dla Ukrainy. No to jest ten negatywny scenariusz plus zapadanie się, demoralizacja jakaś Ukrainy, spory, nacjonalistyczno-nienacjonalistyczne, jedni skorumpowani, drudzy nie. A pozytywny scenariusz zakłada, że mimo tych wszystkich ataków wszelakiego rodzaju hybrydowych i militarnych na Ukrainę, Ukraina zaczyna Modernizuje się, transformuje i dołącza do Unii Europejskiej przede wszystkim i do NATO.

I to jest wyobrażalne w jakim obu... Problem jest taki, że drugą niewiadomą, tak jak powiedział Jarosław, nie wiem jak się wina skończy, to ja muszę powiedzieć, nie wiem jaka jest przyszłość Unii Europejskiej w tej chwili. Dlatego, że Unia jest w głębokim kryzysie strukturalnym, nie tylko ze względów politycznych i tego, co się dzieje we Francji i w innych krajach, tylko głębokim kryzysie strukturalnym, jeśli chodzi o gospodarkę, model rozwoju. Są raporty pokazujące, że nawet te najbardziej innowacyjne kraje, jak Finlandia, Szwecja, też są w pułapce rozwojowej, polegającej na tym, Intensywność ich inwestycji w nacje nie przekłada się na wzrost produktywności. Europa nie ma pomysłu jak zmienić model gospodarczy, żeby móc konkurować i państwa europejskie właśnie ze Stanami Zjednoczonymi i z Chinami.

I przez to właśnie pogarszające się parametry gospodarcze są paliwem dla sił populistycznych. Niemcy to jeden z przykładów. Więc pytanie jest jakby dwustronne. Ta dekompozycja już się dzieje też w Unii Europejskiej. To nie jest tak, jak my w 2004 roku wchodziliśmy do oazy pokoju i rozwoju, gdzie jest sukces i tak dalej. Tu sami nie znamy przyszłości tego miejsca, w którym my jesteśmy. Plus, jak rozumiem, przynajmniej tak słyszę od ekspertów, celem strategicznym Rosji jest również, mówiąc wulgarnie, rozwalenie Unii Europejskiej. Unia za Unię, jak mówi Sergiej Lebediew.

Zachód rozwalił Związek Radziecki, my rozwalimy Unię Europejską. Dużo powiedziałaś o tych negatywnych, a ja cały czas z pozytywnych chcę zarysować ten, który wydaje się osiągalny. Pozytywny tak u mnie. To jest takie wsparcie Ukrainy maksymalnie tak, żeby osiągnęła ona swoje cele. Jest ta ścieżka do tego, tak? To jest możliwe. Unia Europejska ma te zasoby. Tylko nie ma politycznych. W tej chwili najprawdopodobniej ostatni szczyt nieformalny Unii pokazał, że z tą wolą polityczną jest gorzej. Wszystkie instrumenty są, można by to przyśpieszyć, ten proces, no tylko, że właśnie trudno jest zamienić to na konkretne decyzje i na zwiększony strumień pomocy, żeby przyśpieszyć tę fazę.

Ja nie jestem zwolennikiem oczywiście tych spiskowych teorii, które mówią, że doktryna państw europejskich jest taka, żeby jak najdłużej ten konflikt, jakby wspierać Ukrainę. Tak, żeby nie wygrała, ale żeby długo się broniła. Tak było do tej pory. Tak było faktycznie, nie wiem czy to było intencjonalne, tego nie mogę powiedzieć. Nie jestem w głowach polityków i nie wiem czy po prostu chcieli kupić czas na dostosowanie i przygotowanie się do ataku, ale tak czy inaczej strategicznie najlepiej jest mieć Ukrainę w środku z jej zasobami niż na zewnątrz. Nawet jeżeli byśmy w tym czasie, nie wiem, uruchomili przemysł obronny, tu się zmodernizowali my w Unii Europejskiej i przygotowali do ewentualnego ataku rosyjskiego,