Rozgrywka #265 – Typowa Zelda

Bo jak spróbujecie wystawić cztery, to od razu wam mówię, że nie działa. Powiedz mi tylko, czy widać na przykład niki tych słuchaczy, dla których to jest najpopularniejszy podcast? Nie. Szkoda, bo trzeba byłoby tych pozostałych z grupy aut. Już widzi tych, którzy dali mniej niż pięć gwiazdek, ma ich adresy. Są tylko statystyki, dla których jest najpopularniejsze i dla których jesteśmy w top 10 słuchanych podcastów też. Jezu, jak się czuję doceniony teraz. Bardzo miło. Jak doceniony? 4,8% to jest miejsce na poprawę. Przepraszam. 65% nas słucha i nawet nas nie obserwuje. I tylko pierwsze 5% wszystkich polskich podcastów. I tylko 5% wszystkich podcastów. O, już mam pomysł na koszulkę, dobra.

Dzisiaj z nami są Tomek i oto pierwsza piosenka. O Jezu. Super, będę słuchać. Pierwszą piosenką będzie Why Does It Always Rain On Me, Trabisa. Jak będziesz płakać w narożniku. Tak, tak. Koniec tych śmiechów, bo teraz przechodzimy do ważnych rzeczy, czyli do giereczek. Nie no, żartuję oczywiście. Słuchajcie, Need for Speed Unbound, czyli kolejna odsłona kontrowersyjnej dla nas już serii Need for Speed, ponieważ jak, jeżeli słuchacie nas uważnie, to wiecie, że od lat krytykujemy bardzo kolejne odsłony, ponieważ rozmieniają się. Nie myśmy się krytykują, my tylko recenzujemy i oceniamy. Najlepsze recenzje to od Need for Speedy zawsze. Tak, to prawda. Natomiast tak, Deus jest tym członkiem dzisiejszego gremium, który zawsze troszeczkę był bardziej przychylny serii.

Tak, właśnie ja w tym trybie grałem. No właśnie, jakoś zawsze ja miałem problem z Sonicami w 2D przede wszystkim. One były za szybkie. One były za szybkie i mnie na przykład bardzo spróżało... Jezu, ja miałem to samo, że ja biegłem i nagle traciłem monetki. Tak, że ten świat... Traciłeś monetki jakby... Mi się wydaje, że moje oczy nie odświeżają z taką prędkością. Ja miałem największy problem z tym, że w ogóle super zawsze mi się podobały Soniki, jeżeli chodzi o wizualne aspekty. Ale miałem problem z tym, że po prostu trafiałem na przeszkadzajkę, której nie widziałem. Czyli trafiałem na kolce, pozbywałem się monetek. Bo to jest gra wyścigowa, w której widzisz 2 metry, co jest przed tobą, a pędzisz 100 na godzinę. Tak, jakby no, ja rozumiem, że to może sprawiać satysfakcję, ale często dla mnie to stanowiło również problem.

A tak, gameplay jest super, spoko ta fabułka jest taka, że fajnie się ogląda te przerywniki, ta postać jest na tyle ciekawa i fajnie zagrane są te postaci, że z chęcią się przez tę fabułę brnie do przodu, chociaż oczywiście nie spodziewajcie się nie wiadomo czego. Ale jednak tam coś mi nie gra z tym designem, tych vampiro, tych takich ssawek, jak to się nazywa, co się kładło kiedyś, żeby krew z człowieka wyciągnąć, albo w bagnach jest jak wchodzisz... O Jezu, powiedziałeś ssawki, już teraz ten wyraz mi nie wychodzi z głowy. Lichys, czyli... Pijawki. Arigato. No dobrze, Maćku. Rally Cross Challenge Early Access. O, w końcu.