Blisko ziemi - Alicja Kulik
Wolność jest faktem, ale korzystanie z niej jest sztuką – tą myślą, które mogłoby być mottem, kieruje się w swoim życiu i w działaniach Olga Żmijewska, bohaterka dzisiejszego reportażu pt. Blisko ziemi. Po latach spędzonych na emigracji wróciła do rodzinnego Idzbarka koło Ostródy, aby tam żyć i cieszyć się życiem, pracować i cieszyć się pracą, dzielić talentami, których na pewno nie zakopuje. Fundacja Sztuka Wolności tworzy mosty realizując lub uczestnicząc w projektach. W swoim salonie z widokiem na posadzone przez nią drzewa i – o tej porze roku – żółte pola rzepaku organizuje slamy poetyckie, DKF-y w kapciach czy Polsko-Ukraińsko-Niemiecki Salon Kultury. Najbliższy salon już w tę niedzielę. Dlaczego mając do wyboru Brukselę, Luksemburg i Warszawę Olga wróciła do Idzbarka? Co zyskała, a co straciła? Czy utraciwszy pewien rodzaj niewinności, można do niej wrócić?
Prawdziwy horror, nie zmyślona fikcja. Tak. Może powiemy Państwu, co oglądałyśmy. Dobry wieczór, Olga Żmijewska. I Maja Wojtczak. Witamy w naszym DKF Filmkapciach. Jesteśmy trochę przybite, gdyż oglądałyśmy film Biała wstążka z reżyserii Michaela Hanekego. O czym jest to film? Zacznijmy, o czym nie był, bo tu się tyle działo. W 2013, kiedy się sprowadziliśmy do Idzbarka, ja bardzo silnie, obydwiema nogami stałam w swoim życiu zawodowym tłumaczki przysięgłej języka niemieckiego. Pracowałam dla różnych sądów w Warszawie, później też w Ostródzie.
Więc zaczęło się od tej przyrody. Ona wymusiła po prostu. Dzień dobry Państwu. Bardzo się cieszę, że tak licznie Państwo przybyli do Idzbarka. Do naszego salonu, do Fundacji Sztuka Wolności. Nazywam się Olga Żmijewska, jestem fundatorką i prezeską Fundacji Sztuka Wolności. Jestem także rodowitą idzbarszczanką, razem z kluczowym dla nas partnerem IFA, Institut für Auslandsbeziehungen. Jest to nasz niemiecki partner w tym projekcie. Takie spotkania będą trzy. Trzy spotkania i trzy warsztaty. Ideą salonu jest przede wszystkim spotkanie ludzi. Ludzi, którzy być może w swojej codzienności nie spotkaliby się.
I jest, i jest salon kultury. Serce moje, serce meze, nic się nie chce. Wielkie dzięki i do zobaczenia! To był pierwszy taki moment, kiedy dostałam zaproszenie od Olgi, żeby wziąć w tym udział i nawet objąć tutaj taką artystyczną pieczę, jak to Olga napisała, mianowała mnie dyrektorem artystycznym tego wydarzenia, więc ja zaczęłam szukać wątków, a ponieważ będziemy pracować z materiałem, z melodiami, z materiałem takim historycznym, kulturowym, to oczywiście chciałabym, żebyśmy go na nowo
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Alicja Kulik opowiada o swoim urodzeniu w Idzbarku, emigracji do Niemiec i powrocie do Polski.
Opisuje rolę rodziców i dziadków w kształtowaniu jej osobowości i wartości, szczególnie w zakresie kultury i przyrody.
Podziela się o swoje prace jako tłumaczka i marzenia o założeniu fundacji w Idzbarku.
Opisuje działalność Fundacji Sztuka Wolności, w tym warsztaty i salon kultury.
Opisuje idea i organizację Salonu Kultury oraz inny projekt Fundacji.
Opisuje kolaborację z innymi artystami i kolaborację w projekcie Fundacji.
Zakończenie rozmowy i podziękowania za udział w wydarzeniu.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Wolność jest faktem, ale korzystanie z niej jest sztuką – tą myślą, które mogłoby być mottem, kieruje się w swoim życiu i w działaniach Olga Żmijewska, bohaterka dzisiejszego reportażu pt. Blisko ziemi.
Po latach spędzonych na emigracji wróciła do rodzinnego Idzbarka koło Ostródy, aby tam żyć i cieszyć się życiem, pracować i cieszyć się pracą, dzielić talentami, których na pewno nie zakopuje.
Fundacja Sztuka Wolności tworzy mosty realizując lub uczestnicząc w projektach. W swoim salonie z widokiem na posadzone przez nią drzewa i – o tej porze roku – żółte pola rzepaku organizuje slamy poetyckie, DKF-y w kapciach czy Polsko-Ukraińsko-Niemiecki Salon Kultury. Najbliższy salon już w tę niedzielę. Dlaczego mając do wyboru Brukselę, Luksemburg i Warszawę Olga wróciła do Idzbarka? Co zyskała, a co straciła? Czy utraciwszy pewien rodzaj niewinności, można do niej wrócić?