RZ#27 Julia, Juliette, Julie | Podcast kryminalny

6 maja w poniedziałek. W wodach kanału imienia Alberta, notabene nazwanych po królu belgijskim Albercie I, nurkowie nadal szukają poszukiwanej kobiety, aż w końcu znajdują coś, czego być może się już spodziewali, ale na pewno liczyli na inny finał, taki bardziej pozytywny. Ciało zostaje zlokalizowane w wodach rzeki niedaleko od miejsca, gdzie po raz ostatni sygnał z telefonu Julie został zarejestrowany przez jeden z masztów. W trakcie poszukiwań ruch na kanale zostaje wstrzymany. Wcześniej tego dnia na stacji kolejowej w mieście Leuven, oddalonym o około 50 km od Antwerpii, o godzinie 11 rano został przez policję zatrzymany mężczyzna ze zdjęcia. Steve Backelmans, bo tak się nazywa, opowiada, że Julie stawiała opór, kiedy próbowała ją wykorzystać.

Kiedy auto znika z widoku, Buckleman idzie za słup. I spycha ciało do wody. Najpierw jednak owija je w folii i obciąża workiem piasku. Chyba właśnie wtedy sen zmarza bakalmansa, więc ten wybiera się na oddalony o niecałe 3 km plac św. Jana, położony w dzielnicy Seathood, gdzie spokojnym synem zasypia na jednej z ławeczek. Następnego poranka wybiera się do swojego syna, a o czwartej po południu jedzie autobusem do miasta Mechelen. Stamtąd ostatnim autobusem jedzie dalej do Leuven, a celem jego wizyty jest jego psychiatra. Backelmans oczywiście nie odwiedzi go w nocy, bo to nie wypada. Najpierw prześpi się na stacji kolejowej, a potem odwiedzi specjalistę.

Steve może jest bezdomnym, ale ma też takie rzeczy jak normalni ludzie. Kto dziś nie ma twarza książki, nieprawdaż? Steve też ją miał, ale po tysiącach nieprzychylnych komentarzy, które wpłynęły na jego konto do dnia 7 maja jego strona zostaje usunięta. 8 maja DNA Backelmannsa znalezione na ciele Julie zostaje przepadane, aby ustalić czy człowiek ten nie był przypadkiem odpowiedzialny za jakieś inne sprawy kryminalne, które już od lat zalegają na zakurzonych półkach. Chyba jednak takich faktów nie potwierdzono, bo nigdzie media nic o tym nie piszą. Na czyny Backelmannsa odpowiedziało też 30 tysięcy ludzi, którzy podpisali petycję o przywróceniu kary śmierci w Belgii. Jednak już tego samego dnia została ona ściągnięta z internetu.

6 czerwca, miesiąc później, specjalna komisja zajmuje się oceną błędów popełnionych w sprawie Bakkelmansa. Zdarza się to po raz pierwszy w Belgii, że taki raport zostaje spisany zanim jeszcze proces oskarczonego się zakończył. Wyciągnięto w tym dokumencie takie brudy jak brak komunikacji pomiędzy sądowymi działami, oraz niedokładne dokumentowanie akt, organizowanie posiedzeń, specyficzne działania w sprawach przemocy seksualnej oraz stosowanie się do terminów dla określonych działań. Poprawki dotyczące tych minusów będą jeszcze jednak długo wprowadzane i jeszcze w roku 2023 okaże się, że nie wszystkie założenia raportu zostały wdrożone w życie. 25 czerwca zostaje przeprowadzona rekonstrukcja zdarzeń.

Na miejscu pojawia się nie tylko Bucklemans, ale także rodzina Julie oraz adwokaci obu stron. Rodzina Julie siedzi w aucie policyjnym i stamtąd obserwuje wydarzenia. Pod koniec maja 2021 roku, czyli dwa lata po śmierci Julie, rozpoczynają się działania przygotowawcze do procesu. Adwokat Julie, czy też jej rodziny, John Maes, prosi o prowadzenie posiedzeń za zamkniętymi drzwiami, na co sąd się zgadza, ale nie zgadza się flamandzkie zgromadzenie dziennikarzy. Przemowy obrony i strony oskarżającej oraz wyrok ogłaszany przez gławę przysięgłych będą więc już ogłaszane przy udziale publiki. Większość mecenasów belgijskich niezwiązanych z procesem jest pewna, tak jak rodzina Julie, że śmierć kobiety nie doszłaby do skutku, gdyby sąd we wcześniejszych sprawach po prostu Backelmannsa zatrzymał w areszcie, co zresztą jest, jak się teraz publicznie okazuje, niemalże standardową procedurą.

Podejrzewam, że z powodu przepełnień więzień, bo przecież nie z powodu niedociągnięć w systemie prawnym. I takie zdanie o Backelmannsie ma większość społeczeństwa, co oczywiście rzutuje na cały proces. W środę 8 grudnia o 2 po południu zostaje ogłoszony skład ławy przysięgnych. Osiem kobiet i czterech mężczyzn, a proces rozpocznie się w poniedziałek 13 grudnia o 9 rano. Na sali sądowej pojawi się 61 świadków, w tym kobieta wykorzystana przez Maclemansa w roku 2004. Ta pani bardzo wstydziła się tego, co jej się przydarzyło i nawet jej rodzina nie wiedziała o tej historii. Podczas procesu zostaje przywołany fakt, że Steve nie podjął żadnej inicjatywy, aby samemu oddać się w ręce organów ścigania, a do tego pozbył się materiału dowodowego.

Nie jest nią nawet trudne dzieciństwo. Buckleman zostaje uznany za winnego morderstwa z premedytacją oraz wykorzystanie Julie van Espen. Dzień później oskarżonemu zostaje przedstawiony wyrok dożywotniego więzienia plus dodatkowy okres 15 lat, podczas którego oskarżony będzie jeszcze pod nadzorem sądu. Ten okres rozpocznie się po tym, jak Buckleman wyjdzie z więzienia, co być może się przydarzy, jeśli zostaną spełnione pewne warunki. Wszyscy przecież wiemy, jak nieludzkie jest przetrzymywanie osób, które po długim okresie w zamknięciu więziennym na pewno miały szansę się zresocjalizować i stać się zupełnie bezpieczne dla społeczeństwa. Tak twierdzi Europejski Trybunał Praw Człowieka. który w roku 23 oskarżył Belgię o zbyt traktowanie Frediego Oriona z podcastu nr 11 i nakazał Belgii przeniesienie go do ośrodka o łagodniejszym profilu pomimo tego, że również tak jak Backelmans dostał do żywocie.