Żyć odważnie #OnetAudio

Ludzie tego nie zaakceptują, nie będą tego chcieli, ale my wiemy, że to jest ważne dla nas, czyli bazujemy gdzieś jednak w oparciu o jakieś mocniejsze fundamenty, to wtedy też łatwiej jest zrobić coś wiedząc, że to się może nie udać. To jest w ogóle dla mnie duży składnik odwagi. Moją przygodę z odwagą bardzo mocno rozpoczynałam w zgodzie z badaniami i literaturą wszelaką. W języku angielskim Brenna Brown, która bada od wielu lat odwagę. Ja pamiętam takie jedno zdanie właśnie z jej badań, które mówi o tym, że odwaga to jest tak naprawdę zgoda na to, że przez chwilę nam będzie niewygodnie. Nawet może przez długą chwilę. I że nie mamy żadnej gwarancji, że jeżeli podejmiemy jakieś wyzwanie, to że ono się uda.

Powiem więcej, że to jest trochę wpisane, bo jak sobie pomyślimy o różnych sytuacjach w naszym życiu nowych, Takich, których nigdy nie doświadczaliśmy. Rzadko się zdarza, że robimy coś po raz pierwszy i robimy to od razu idealnie albo świetnie. Więc to jest trochę taka zgoda na to, że my możemy być nieidealni, niefajni dla siebie, dla innych ludzi, nieakceptowani przez innych, a jednocześnie akceptowani przez siebie w tym wszystkim. A ja, tak jak słucham ciebie Magda, to też kojarzę Bren Brown z tego, że ona rzeczywiście też bada wstyd. I tak chciałam zapytać ciebie z twoich obserwacji, ale też z wielu, tak jak mówisz, badań, które przeczytałaś, czego ludzie się najbardziej boją? Znaczy, ja myślę, że wstyd jest bardzo... Dlaczego wstyd stał się, chcąc nie chcąc, powiązany w badaniach Brenna z odwagą?

Z dwóch stron ogromnym rozczarowaniem, z dwóch stron jakimiś scenariuszami, zresztą z Brené Brown, ona to tak ładnie nazywała pierwszymi gównianymi scenariuszami, czyli tym co sobie piszemy o tym co się stało, a tak naprawdę to właśnie Tylko albo aż odważna decyzja, to jest ta decyzja o tym, że ja mogę komuś powiedzieć i zaryzykować właśnie, że może się nie udać w tej relacji przekazać to, co chcemy przekazać. Odkryć się też. Tak, dokładnie. Zresztą Brena o tym też mówi, o takim właśnie odsłanianiu się. Ja pamiętam na jednym z jej wystąpień, kiedy ona zadała takie pytanie, czym jest dla ciebie właśnie odsłonięcie się ludziom. Mówią, to jest ten moment, kiedy mówię mężczyźnie, z którym jestem całe życie, że go nie kocham. Albo to jest ten moment właśnie, kiedy tracę dziecko, albo to jest ten moment, kiedy przyznaję sama sobie, że coś zawaliłam.