07. O głupocie
Głupota jest jak trąd - nie działa żaden lek. Tak śpiewała formacja Budka Suflera w piosence “Kiedy rozum śpi” z wydanej w 2000 r. płyty “Bal wszystkich świętych”.Symptomatyczne - głupota pleni się niczym chwast, walka z nią - jak ze złośliwym sumakiem ogrodowym - nie ma sensu. Ostatecznie i tak zwycięży i wyssa z nas wszelkie siły życiowe, triumfując w swojej całej okazałości, odcinając dostęp do życiodajnego słońca tym posiadającym większe skrupuły.W kolejnym, siódmym odcinku Programu nocnego przyjrzymy się temu, jak głupota - przez wieki postrzegana bądź to jako brak wiedzy, bądź jako deficyt intelektualny, niesie swój zwycięski sztandar w kolejną (cyfrową) epokę, kształtując relacje społeczne, dyskurs publiczny, mechanikę sprawowania władzy, a także - w pewnym sensie - życie każdego i każdej z nas.Zachęcam do wsparcia Okruchów Kultury na Patronite:https://patronite.pl/okruchykulturyoraz do zapisów na newsletter:https://okruchykultury.substack.comSpotkajmy się w mediach społecznościowych:https://instagram.com/okruchykulturyhttps://facebook.com/okruchykulturyMontaż: Mateusz Ciupka (Szafa Melomana)Muzyka w tle: J.S. Bach, "Nun komm der Heiden Heiland" BWV 659, James Kibbie (org.)
W ogóle, jak sądzę, internet by Krausa przeraził, a jego forma związana z istnieniem Instagrama i Facebooka byłaby absolutnie śmiertelnym dla niego ciosem. Zawsze bardzo do mnie przemawiała koncepcja głupoty jako blizny na rozumie, którą przedstawiają w słynnej dialektyce oświecenia Teodor Adorno i Max Horkheimer. Ich zdaniem głupota to rezultat samozniszczenia dialektycznego całego oświeceniowego projektu, do którego doprowadziła ślepa wiara w pragmatyzm, w racjonalność instrumentalną i technologiczną. To przez to właśnie ludzkość osunęła się w instytucjonalizowane barbarzyństwo, którego przejawem jest przemysł kulturowy generujący masowe otępienie.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Autor podkreśla, że głupota jest trudna do zakończenia i wpływa na życie każdego.
postaw mi kawę w serwisie buycoffee2
Rozważania nad wpływem głupoty na relacje społeczne, dyskurs publiczny i mechanikę sprawowania władzy.
Rozważania nad rolem głupoty w historii, od starożytności do współczesności, w tym analiza jej zastosowań w kulturze, polityce i technologiach.
Podsumowanie i zakończenie odcinka, zasubskrypcje i wesprzyj podcast.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„postaw mi kawę w serwisie buycoffee2"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Głupota jest jak trąd - nie działa żaden lek. Tak śpiewała formacja Budka Suflera w piosence “Kiedy rozum śpi” z wydanej w 2000 r. płyty “Bal wszystkich świętych”.
Symptomatyczne - głupota pleni się niczym chwast, walka z nią - jak ze złośliwym sumakiem ogrodowym - nie ma sensu. Ostatecznie i tak zwycięży i wyssa z nas wszelkie siły życiowe, triumfując w swojej całej okazałości, odcinając dostęp do życiodajnego słońca tym posiadającym większe skrupuły.
W kolejnym, siódmym odcinku Programu nocnego przyjrzymy się temu, jak głupota - przez wieki postrzegana bądź to jako brak wiedzy, bądź jako deficyt intelektualny, niesie swój zwycięski sztandar w kolejną (cyfrową) epokę, kształtując relacje społeczne, dyskurs publiczny, mechanikę sprawowania władzy, a także - w pewnym sensie - życie każdego i każdej z nas.
Zachęcam do wsparcia Okruchów Kultury na Patronite:
https://patronite.pl/okruchykultury
oraz do zapisów na newsletter:
https://okruchykultury.substack.com
Spotkajmy się w mediach społecznościowych:
https://instagram.com/okruchykultury
https://facebook.com/okruchykultury
Montaż: Mateusz Ciupka (Szafa Melomana)
Muzyka w tle: J.S. Bach, "Nun komm der Heiden Heiland" BWV 659, James Kibbie (org.)