O miodzie, językowo
Rozmowy M. Tułowieckiej i dr A. Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić. Tym razem rozmawiamy o miodzie - pochodzeniu słowa, frazeologii, rodzinie wyrazów.
Nawet jeżeli czegoś przyjemnego jest dużo, to drobnostka może to zepsuć. No i to znamy, łyżka czy też kropla dziegciu w beczce miodu to funkcjonuje jeszcze do dzisiaj, ale na przykład wszędzie do miodu piołun się wlewa i czyni słodycz mierzioną. Wszędzie w goryczy słodycz przebywa i czyni gorycz zwolnioną. Tak jest, tak pisał Zabłocki. I to jest inne powiedzenie, czy też inna metafora, ale nawiązująca do tego samego. Drobnostka gorzka może zepsuć słodycz, tę miodową słodycz. I tutaj chodzi oczywiście o metaforę, o to jak ludzie ze sobą żyją. No i mówiłyśmy przed chwilą, że można lgnąć do kogoś jak mucha do miodu, ale można się też ruszać jak mucha w miodzie.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.