Wieszanie

Oczywiście potem przyszło, co przyszło i to się potoczyło, jak się potoczyło, to wiemy. I cała historia napoleońska i księstwa warszawskiego, ale niemniej jednak tutaj postać wyrasta. No nieprzypadkowo Niemcewicz w śpiewach historycznych przecież Tworzy legendę, prawda? I to jest pewien program edukacyjny tego księcia, który już wie, że ginie, wie, że umiera, ale Bóg powierzył mu sprawę honoru Polaków, prawda? I on dotrzymał. On skacze tak i ginie w nurtach Elstery, ranny śmiertelnie. Ja zwróciłem na to uwagę, na to pytanie, bo w tych wydarzeniach kościuszkowskich, powiedzmy w ten sposób już personifikując to powstanie, jednak wiele grup społecznych znajduje jakieś takie źródła swojej legendy, prawda?

Nie było tego, mówiąc brzydko, przełożenia na czyn rozliczający, który by był jakimś jednak takim rzeczywiście edukacyjnym czynem ważnym i świadczącym o takiej stanowczości. Sama czytałam w rosyjskim wydawnictwie źródłowym wypowiedź Piotra I, że lepiej, żeby dziewięciu niewinnych poniosło śmierć, niż żeby się jeden winny prześlizgnął. To nie jest zasada, którą my wyznajemy i nie daj Boże, żebyśmy ją wyznawali, ale musimy pamiętać, że szacunek dla państwa wymaga, aby ci, którzy mu świadomie szkodzą i którzy je świadomie niszczą, ponieśli karę.