Rok strategii | Z dystansu

Półkownik, który ma dwa tysiące żywotów pod swoją komendą. Dwa batalony lądowe, lotnictwo, część niekinetyczna. I przylatuje pan prezydent Kaczyński wtedy do Afganistanu z wizytą. Wielkie przeżycie. Wiadomo, to półkownik, to zwierzchnik sił zbrojnych. Chwilę rozmawiamy i on... Czekaliśmy na kolejny samolot na lotnisku. I po wysłuchaniu tego mówi, no dobrze Panie Bukownika, co Pan sądzi o Rosji? Ja byłem kompletnie zaskoczony. Mówię, ale o co chodzi? Skąd to pytanie w ogóle? Ja tutaj jestem w Afganistanie, zajmuję się tym, co Ojczyzna ode mnie oczekuje. Mam ludzi pod sobą. No i powolutku zaczął tutaj zadawać te pytania, jaka jest moja perspektywa. I długi czas też potem to jakby gdzieś tam we mnie pracowało i pomyślałem sobie, no okej, no jest to jakby rzecz naturalna. Czyli to była sytuacja w Gruzji, którą on jako prezydent Zwierzchnich Sił Zbrojnych rozumiał doskonale, ale nawet armia, która jest prezydentowana do spraw bezpieczeństwa była tak zaangażowana w te operacje poza granicami, że to właściwie nam umykało.

Jeszcze raz mówię, żeby być dobrze rozumianym, ja nie akceptuję tej formy i tego języka, tylko nagle stawiam dwa fakty i mówię, to jak to jest? Mieć ciasko i zjeść ciasko. Musimy po prostu inwestować w bezpieczeństwo, no, w współmierne środki i jak się okazuje, co jest najciekawsze, że... Państwo, które ma PKB wielkości województwa mazowieckiego, czyli Ukraina, które przez cztery lata powstrzymuje największą potęgę regionalną wyposażoną w broni nuklearną. Rosja nie jest w stanie wywalczyć przewagi powietrznej nad Ukrainą, podstawowe zadania operacyjne, przez cztery lata. I nagle się okazuje, że tutaj na flance my nie możemy wysłupać tam tych dwóch czy trzech procent, żeby zbudować potencjał, który będzie stanowił nasze bezpieczeństwo. Coś tutaj nie gra nam. W tej rzeczywistości. Wydaje mi się, że brakuje właśnie takich analiz dużych, przede wszystkim ekonomicznych, że Polska, jeśli jest, tak jak wspomnieliśmy, dwudziestą gospodarką, wiadomo, że to majątek nie mamy zgromadzonego takiego jak Francja, czy Niemcy, czy Wielka Brytania.

I w ostatnim dniu ze znajomymi wracaliśmy, lecieliśmy przez Tajlandię, przez Bangkok. I wyszedłem do miasta takiego 12 milionowego na spacer. Jak zobaczyłem, że 90% samochodów w Bangkoku to są samochody chińskie, może 5% Toyota tam jakieś jeździło i tam parę jakichś tam koreańskich. I potem wracam do Warszawy i widzę tutaj, to rozumiem teraz, że skoro chińska gospodarka jest 10 razy większa od rosyjskiej, skoro chińska demografia jest 10 razy większa od rosyjskiej, no to zmierzmy to. No nie wiem, no użyłbym takiego może skrótu myślowego, no już się zobaczono jakimś błędem, ale może 10 razy Chiny są ważniejsze niż Rosja. I Amerykanie mówią, no macie tu potencjał, macie tutaj pieniądze, macie technologie, to może byście tak zajęli się tą sprawą, skoro Ukraina przez 4 lata powstrzymuje Rosję. Mało tego, ta Ukraina, która zatapia okręty, która zajmuje terytorium rosyjskie, która dokonuje teraz głębokich uderzeń w energetykę.