Rok strategii | Z dystansu

No ale teraz koniec rzędem temu. Politykowi, który przyjdzie i wpisze sobie swój program, że on bardzo by chciał poprawić polskie bezpieczeństwo poprzez zasadniczą służbę wojskową. Nie dobrowolną, tylko zasadniczą służbę wojskową w różnej formie. Czy ona będzie 8 miesięcy, 6 miesięcy, 3 miesiące, kobiet, mężczyzn itd., itd., ale nie dobrowolną, tylko... Zgodnie z konstytucją. Więc tu potrzeba tej odwagi, chociaż wokół nas, jak pan słyszy, no już te tematy całkiem nieźle rezonują. I to w państwach takich, po których byśmy się nie spodziewali. Niemcy na przykład, tak? To jest wielkie tutaj zaskoczenie. Natomiast wydaje mi się, że i tu się zgodzę absolutnie z panem, że trzeba naciskać mocniej i podejmować te decyzje. No jak się chce przejść do historii jak Margaret Thatcher, to trzeba podejmować takie decyzje jak ona. Inaczej się po prostu nie zostaje mężem stanu. Ale zmierzam również do tego, dlaczego mamy taki wielki kłopot z opisem tej rzeczywistości sojuszniczej i właśnie tych wielkich ruchów tektonicznych.

Może tak, ale wjadę trochę na ambicje niektórym i powiem tak, no to gdyby Margaret Thatcher wtedy zamykając kopalnię takimi się wnioskami kierowała, to nigdy by tego nie zrobili, więc tego oczekujemy. My nie chcemy, żeby prezydent, premier, ministrowie mieli takie same kompetencje jak my, panie Marku, tak, no bo my tam parę rzeczy potrafimy zrobić i jeżeli premier i prezydent też to potrafią, to nie jest, że tak powiem, wystarczające. My oczekujemy od nich tych kompetencji specjalnych, czyli asertywności, Empatii, ale też przy okazji odwagi takiej zwykłej cywilnej czy politycznej, żeby powiedzieli słuchajcie, no tak to szanowni państwo wygląda. Największym kłopotem tego wszystkiego, to obserwuję z wielkim niepokojem, jest to, że jak zaczniemy sobie w głowie rysować i to każdy tutaj może na swój użytek sobie wyobrazić, że dzisiaj mamy milionową armię ukraińską, która oczywiście walczy pod ogromnym naporem już czwarty rok i nawet patrząc w te zapisy planu pokojowego,