Europa uczy się niezależności | Z dystansu

Ja nie jestem taką koneserką tego rodzaju przemówień jak wy. W moim odbiorze to też było dosyć optymistyczne i doceniam tak zupełnie biorąc za dobrą monetę ten optymizm i podkreślanie rzeczy, które się udały, tego gdzie jesteśmy jako Unia, jako miejsce do życia, jako jakiś system ekonomiczno-społeczny. Bo mnie osobiście dosyć irytuje, jak porównujemy się na tym gruncie gospodarczym. Ach, nie rośniemy tak szybko jak Stany. Ach, Chińczycy nas wyprzedzają w produkcji tego czy owego. I co możemy zrobić, żeby być tacy dobrzy jak oni? Czy nie będziemy tacy szybcy, zwinni jak oni? Bo nie chcemy ponosić tych kosztów, które oni ponoszą, żeby być w tym miejscu, w którym są. Żaden Europejczyk, czy pewnie bardzo mało Europejczyków chciałoby mieć tyle dni urlopu co Stany albo taki system emerytalny, czy też jego brak jak Chiny, więc tutaj podkreślanie Europa jest zamożna, Europa ma świetne technologie w różnych obszarach, Europa ma doświadczenie w produktywnym wdrażaniu technologii, ma świetne rolnictwo i moim zdaniem to jest wartościowe.

Zwłaszcza, że nawet jeżeli Ursula von der Leyen nie uderzyła w stół, to nożyce same się odezwały, bo przecież w następnych kilkanaście godzin czy kilka godzin po jej przemówieniu Donald Trump zagroził kolejnymi cłami Unii Europejskiej. Więc ta trochę niewypowiedziana, a trochę wypowiedziana wojna, tak przynajmniej ze strony amerykańskiej, mówię tutaj oczywiście o wojnie handlowej, Z Europą nadal się toczy i sądzę, że sprawa Kanady może nie być bagatelna, bo przecież przypomnijmy sobie, że być może żartem, a być może nie, to przecież Donald Trump wysuwał pretensje terytorialne wobec Kanady, więc... Ale Kanada to jest jedno, no ale jakby dla mnie najbardziej, nie wymierzone w Amerykę, ale tak, że Amerykanie mogą to odebrać jako wymierzone W siebie fragmentem przemówienia było to, co ma dzisiaj swoją kontynuację, czyli ten EU Kids Act, bardzo ostre obostrzenia dotyczące mediów społecznościowych, głównie przeciwamerykańskich, w Unii Europejskiej.

Tomku, to jeszcze zapytam się ciebie, oprócz tego, czego brakowało, to jeszcze na koniec bym cię prosiła, żebyś wdzielił się z nami swoją refleksją dotyczącą tego, co z tego przemówienia będzie najtrudniejsze do przeprowadzenia ze względu na podziały i konflikty pomiędzy państwami członkowskimi. Mówiliśmy o tych kwestiach, pomysłach z zakresu bezpieczeństwa. To jest jedna rzecz. Państwo członkowskie nie pozwolą na to, żeby Komisja Europejska miała inicjatywę w tych kwestiach, chociaż dostrzegają wiele z nich potrzebę takich formatów europejskich, lecz ponad unijnych. Druga rzecz, EU Kids Act będzie bardzo trudny prawnie do wynegocjowania między krajami członkowskimi, ale też kwestie dotyczące jednolitego, wspólnego rynku, sektor bankowy, fuzje, nasz bank, nie nasz bank, w czyje ręce trafia i rzeczy, które tylko zasygnalizowała von der Leyen już licząc na to, że słuchacze w parlamencie europejskim