AMERYKANIE PRZEPALAJĄ MILIARDY NA WOJNIE | Szpalerski x Michalski

Miała swój wpływ, a może właśnie znikomy wpływ, nie taki jak niektórzy by oczekiwali w kwestii prawyborów w Illinois. Niektórzy kandydaci, wspierani trochę przez tę branżę, nie do końca się sprawdzili, ale o tym zaraz. Najpierw przejdziemy do kwestii irańskiej. Nie przedłużając mojego wstępu, bo to tylko taki wstęp, na początku może Ciebie zapytam Rafale, jak wrażenia, jak obserwacje, no jesteśmy już w czwartym tygodniu wojny, różnie to było opisywane oczywiście i Donald Trump zaraz, być może Ty o tym powiesz, jeśli nie to sobie to wypisałem, jak na przestrzeni kilku godzin, no to też nie powinno Państwa dziwić, ale na przestrzeni kilku godzin podał całkowicie sprzeczną informację, jeżeli chodzi o kontynuowanie wojny, jak Ty to widzisz, no w czwartym tygodniu.

To jest w zasadzie jeszcze w czasach, kiedy prasa polityczna była w zasadzie większości, w całości nawet, powiedzmy to sobie szczerze, w całości była prasą partyjną, to już wtedy urzędnicy Białego Domu Jeffersona, Monroe, Jacksona spotykali się z dziennikarzami, żeby podawać im pewne skupy, pewne informacje, które miałyby pomagać w budowie pewnej narracji, na której zależałoby Białym Domowi. Ale to, co się dzieje wokół Iranu, I szczególnie ten tekst z Bloombergami przypomina jedną konkretną historię z przeszłości. To jest rok 1983. Prezentacja Ronalda Reagana.

I tam my widzieliśmy już, a można powiedzieć, tego typu sytuację, w której ośrodek, w której w Białym Domu toczyła się batalia pomiędzy ośrodkiem dyplomatycznym, a pomiędzy ośrodkiem twardogłowym. I oba ośrodki nie mogły siebie atakować publicznie w mediach, ponieważ byłyby odczytane jako brak kolejności wobec prezydenta Ronalda Reagana. Ale w przypadku, w którym te oba obozy próbowały budować sobie obraz i próbowały się dystansować wobec zarzutów skierowanych wobec polityki Reagana, to był tak zwany obóz Georgia Shultza. Szulc był przecież sekretarzem stanu i był to obóz Kaspera Weinbergera. Weinberger był wtedy sekretarzem obrony.

Szulc był tym zwolennikiem opcji dyplomatycznej i jego ludzie chodzili do mediów i anonimowo podawali przecieki, że Weinberger zabrania Pentagonowi rozmów ze Związkiem Radzieckim, że Pentagon dąży do otwartej eskalacji napięć z Moskwą. A zwolennicy sekcji Pentagonu czy samego Weybergera szli do mediów i mówili, że Schulz jest utopistą, że ludzie Schulza nie mają żadnego pomysłu na rozmowy z Moskwą, że są zbyt ulegli, że wierzą urzędnikom moskiewskim bez żadnych dowodów wywiadowczych. I Ronald Reagan był wtedy prezydentem poza tym konfliktem, ale teraz jak patrzymy na to, co się dzieje wokół wojny z Iranem, pewne echa tamtej sytuacji do nas wracają.

Kent po zakończeniu tych 11 misji staje się libertarianinem, odchodzi od partii republikańskiej. W roku 2011 mówi, że mylił się, że rynek zbrojeniowy tutaj kieruje Stany Zjednoczone ku ciągu wojną, że Stany Zjednoczone są ciągle wpychane przez pewne siły finansowe, także polityczne, zagraniczne do tego, żeby poświęcać życie amerykańskich żołnierzy. Więc Kent się rozstaje z partią republikańską w roku 2011. On w roku 2012 i 2016 popiera na prezydenta kandydatów libertariańskich. Ale taki przełom ma miejsce w roku 2016, kiedy pojawia się Donald Trump.

I my pamiętamy w roku 2016, że wokół Donalda Trumpa faktycznie zaczynają się gromadzić antyinterwencjoniści, którzy widzą w tym haśle America First szanse na wycofanie się z Stanów Zjednoczonych właśnie z tych niekończących się wojen, szczególnie, że Donald Trump także szedł stąd agentą walki z przemysłem zbrojeniowym, tak go nazwijmy. I obietnicą powrotu do protekcji samych Stanów Zjednoczonych. Keny dołącza wtedy do organizacji weteranów. Między innymi takiej organizacji Veterans for Trump. I w roku 2022 startuje do kongresu, do Izby Reprezentatów Federalnej, drugi okręg waszyngtoński. Przegrywa i wybory w roku 2022 i przegrywa wybory w roku 2024.

Niesamowita kwota, ogromna kwota. Oczywiście Stany Zjednoczone wystrzeliły tysiące pocisków precyzyjnych, a one są niezwykle drogie. Koszty prowadzenia wojny są drogie. Jeszcze do tego wątku wrócimy. Powiedziałeś o Kęcie i jego wizycie u Tuckera Carlsona. We wstępie do tej rozmowy Tucker Odnosząc się do obecnej sytuacji twierdzi, że nadszedł czas działania, stawia siebie, można powiedzieć, czy jest stawiany przez niektórych na czele tej koalicji teraz, nowej MAGA antyizraelskiej. Wokół siebie ogniskuje wiele wpływowych postaci, wpływowych w różnych takich kręgach związanych ze środowiskami MAGA, z różnymi osobami rozmawia i we wstępie przed rozmową z Kentem, do rozmowy właściwie z Kentem, mówi, że przez 10 lat Donald Trump mówi jedno,

A potem robi coś zupełnie innego. Więc nadszedł czas na opór, nadszedł czas na przyglądanie się i mówienie prawdy. Sięganie po prawdę poza sobie, żeby dowiedzieć się co tak naprawdę dzieje się wewnątrz administracji. No, oczywiście Donald Trump jakiś czas temu powiedział o Carlsonie, kiedy ten zaczął coraz bardziej przyglądać się kwestii wojny USA-Izraela z Iranem, coraz szerzej ją komentować, sugerując, że działa tu potężne izraelskie lobby. Donald Trump powiedział, że Tucker Carlson postradał zmysły. W każdym razie wielu wrogów sobie narobił takim działaniem, takimi wypowiedziami Carlson. Między innymi na czele, na tej kontrkrucjacie stoi Ted Cruz, który jasno mówi, że partia republikańska powinna odciąć się ostatecznie od Carlsona.

Zniszczona infrastruktura w całej Zatoce Perskiej. Zdziesiątkowana irańska teokracja, która się okopuje. Oraz amerykańscy sojusznicy, którzy początkowo odrzucali, a teraz zmagają się z żądaniami patrolowania wrogich wód. Czyli pojawia się coraz więcej dowodów, że reperkusje wyprawy Trumpa mogą przetrwać jego zainteresowanie nią. Wciąż pojawiają się sprzeczne komunikaty. Donald Trump w różnoraki sposób omawia kampanię antyirańską. Ostatnio nawet zacząłem określać ją jako wycieczkę do Iranu. No i w dalszej części tego tekstu dziennikarz podkreśla, jak zawsze komunikaty Trumpa są niespójne, co jego krytycy podają jako dowód, że wkroczył on w ten konflikt bez żadnej strategii, a jego zwolennicy chwalą to jako strategiczną niejednoznaczność.

No i chciałem się na chwilę zatrzymać przy tej strategicznej niejednoznaczności, z racji tego, że przyjmijmy nawet, że to jest rzeczywiście strategia Donalda Trumpa, której najczęściej używa, bo wszystkie te kluczowe kwestie, cła, można powiedzieć wszystkie najbardziej kontrowersyjne rzeczy, są związane z dużą dozą strategicznej niejednoznaczności, jak to niektórzy by określili. Moim zdaniem, i nie tylko moim, Taka strategiczna niejednoznaczność ciągle uprawiana wprawia w ruch pewne siły, nad którymi później nie ma się kompletnie kontroli. I krytyczny tekst dla Donalda Trumpa, który pojawił się kilka dni temu w Politico, właśnie zaczyna się tymi słowami, że Donald Trump uruchomił dużo różnych sił, nad którymi nie ma kontroli i które mogą w znaczący sposób wpłynąć na jego przyszłość polityczną i wpłynąć na losy świata w dużej mierze.

Jest to bardzo krytyczny tekst, podkreślający również wysokie ceny utrzymania, wysokie ceny benzyny, Różnorakie inne kłopoty Donalda Trumpa na tych swoich kluczowych frontach. Cła, nie cła. Mówimy o tym i omawiamy to dla Państwa regularnie. Szereg różnorakich kłopotów. Politico podkreśla, że w momencie takiego osaczenia na różnorakich frontach, również na tym republikańskim froncie, bo coraz więcej republikanów krytycznie patrzy na tę przedłużającą się kampanię, dużo osób w ogóle też w sondażach społecznych, społeczeństwo bardzo krytycznie patrzy na tę przedłużającą się kampanię, Donald Trump osaczony z różnych stron coraz bardziej też atakuje organy regulacyjne, Media, Sąd Najwyższy, nie szczędził ostatnio krytycznych słów Donald Trump w stronę Sądu Najwyższego, bardzo krytycznie się od niego odniósł, mimo że wcześniej przez wiele miesięcy chwalił Sąd Najwyższy i wiele decyzji, które były uznawane za w gruncie rzeczy pro-trumpowskie, które umożliwiły powrót do władzy i tak dalej, i tak dalej.

Pojawiła się informacja, że pierwsze trzy tygodnie to było ostrzeliwanie około 8 tysięcy celów, jeżeli chodzi o USA. No i na ten moment, jak ten tekst New York Times wskazywał, irańska teokracja jest okopana, reżim trwa. Operacja, można powiedzieć, w pewnym sensie przyspiesza. Do regionu zostali wysłani Marines. Kiedy nadejdzie koniec? Ciężko powiedzieć. I tu właśnie dochodzimy do sedna sprawy strategicznej niejednoznaczności. Czy właśnie Donalda Trumpa, który być może wszedł do tej wojny, kuszony przez pewne siły? Może bez jasnego, konkretnego planu, co jest coraz częściej wytykane prezydentowi? Otóż z jednej strony można powiedzieć, że kampania przyspiesza, presja przyspiesza i Donald Trump powiedział całkiem niedawno, że zupełnie nie jest zainteresowany zawieszeniem broni, ponieważ Stany Zjednoczone unicestwią irańskie zapasy rakiet, marynarkę wojenną, siły powietrzne i bazę przemysłu obronnego.

A kilka godzin później, dosłownie kilka godzin później, Donald Trump napisał w mediach społecznościowych, że jesteśmy bardzo blisko osiągnięcia naszych celów, rozważając zakończenie naszych wielkich działań wojskowych na Bliskim Wschodzie. Szczerze powiedziawszy, nic nie wskazuje na to, żeby te działania wojskowe miały się wkrótce zakończyć, a jeśli tak, to zapewne duża część celów, tych deklarowanych, później odwoływanych, byłaby ostatecznie nieosiągnięta. Nie wiemy, co się na ten moment dzieje z nowym najwyższym przywódcą, synem poprzedniego, czyli z Mocztabą Hamenejem. Otrzymywaliśmy informacje ze strony amerykańskiej, że prawdopodobnie jest ranny. Sekretarz Hexer nawet powiedział, że prawdopodobnie jest poważnie oszpecony.

Ale po drugie, to o czym ty mówiłeś, o tym toczącym się konflikcie. To jest powiedzmy 200 miliardów dolarów. Kiedy był pierwszy briefing dla kongresmenów, po sześciu dniach operacji, po pierwszym tygodniu, Przedstawiciele Departamentu Wojny powiedzieli kongresmanom, że wojna kosztowała 11 miliardów dolarów. 200 miliardów dolarów? To to oznacza, że ten kofik byłoby trwać jeszcze dwa miesiące, dwa i pół miesiąca, trzy miesiące. I to też zupełnie stoi w sprzeczności wobec tego, co mówi Donald Trump właśnie o tym zakończeniu wojny. Z drugiej strony mamy informację o ciśnieniu Ormus, którą właśnie kiedy państwo tego oglądają, to już trochę mniej godzin. Ale kiedy my nagrywamy to jeszcze, Iran ma 40 godzin ponoć na to, żeby odblokować ciśnienie Ormus, ponieważ jak czytamy Donald Trump na Twitteru w social, Amerykanie mają zaatakować infrastrukturę energetyczną.

Co więcej, Pete Hexet, mówiąc o tym wniosku, podkreślił również, że, też użył takiego sformułowania, nie ma ostatecznego harmonogramu zakończenia konfliktu. Co z jednej strony Donald Trump mówi, że właściwie w ciągu kilku godzin można rozwiązać ten konflikt i że właściwie dużo celów jest osiągniętych. Innym razem mówi, że chodzi o totalną kapitulację Iranu. Sekretarz Hexet podkreślił, że nie ma harmonogramu na ten moment zakończenia walk, A kwota wskazywałaby, że jeszcze może się dużo wydarzyć, choć wojna jest niezwykle droga, jak stwierdziłeś Rafale. I rzeczywiście, nawet ten budżet 200 miliardów dolarów nie pozwoliłby na kontynuowanie jej, nie wiem, przez najbliższy nawet rok. Wystarczyłby na stosunkowo krótki okres czasu. Tak jak mówię, pociski różnego rodzaju, precyzyjne i tak dalej, paliwo, niepaliwo, przepalane są na wojnie przeogromne ilości pieniędzy i nie od dziś o tym oczywiście wiemy, że prowadzenie działań i konfliktów zbrojnych jest wyjątkowo wyczerpujące.

Dlatego stąpamy, jesteśmy na nieznanym gruncie. Mówię, jeżeli to jest strategiczna niejednoznaczność Donalda Trumpa, to ta strategiczna niejednoznaczność, praktykowana w każdej ważnej międzynarodowej wewnętrznej sprawie, w końcu sprawia, że jest tylu różnych aktorów, tyle różnych wersji funkcjonuje, istnieją takie różne różne sprzeczności, że nawarstwiają się, przynajmniej w mojej opinii, pewne problemy i jak jeszcze raz wspomnę już po raz ostatni, pewne siły Powstają, zyskują właśnie na sile takie, które później ciężko jest okiełznać, a których może nawet nie da się okiełznać. Bliski Wschód, Rozpalony. Ciekawe właśnie, co na froncie wschodnim, gdzie... azjatycko-wschodnim, na froncie Indo-Pacyfiku, gdzie Donald Trump stwierdził, że te kwestie, można powiedzieć, strategiczne między Stanami Zjednoczonymi i Chinami, spotkanie może się lekko przesunąć w czasie, ponieważ są teraz istotne, ważne sprawy, najważniejsze.

Czy skutki tej wojny będą trwały do listopada tego roku? Czy już powiedzmy, że w listopadzie, powiedzmy, ten najbardziej negatywny efekt występujący z różnego rodzaju negatywnymi skutkami osiądzie? To zobaczymy, ale sama pamięć o tym i same te wahania, one będą w pamięci wyborcy, ponieważ musimy sobie powiedzieć to bardzo jasno. Niejeden prezydent przegrał przez ceny wahającej się benzyny. Od Geralda Forda po Jimmy'ego Cartera. Wszyscy pamiętają tę czerwoną mapę, ten landslide Ronald Reagan w roku 1984. Ta cała mapa czerwona, historyczne zwycięstwo. Tylko skąd ono się wzięło? Ono się wzięło stąd, że Ronald Reagan w ciągu czterech lat doprowadził do spadku cen benzyny. I później to było jego główne hasło wyborcze w roku 1984, co zmobilizowało wyborców w całym kraju.

I to są te spory, które my widzimy na bardzo wielu miejscach. Ja ciągle powtarzam od kilku odcinków, że jesteśmy w częściowo zamkniętej Ameryce. Dlaczego? Ponieważ mamy zamknięcie Departamentu Bezpieczeństwa. Mamy zamknięcie Departamentu Bezpieczeństwa, ponieważ demokraci nie zgadzają się na ustawę finansującą, która nie nałoży ograniczeń na działania deportacyjne stosowane przez ICE. Po tych dwóch zabójstwach, dwóch śmierci amerykańskich obywateli z rąk agentów federalnych. I rząd jest zamknięty, lotniska już teraz są, zaczynają być problemy z opóźnieniami, z zafinansowaniem ochrony, ale Donald Trump nawet sam ogłosił ograniczenie kampanii deportacyjnej. Ale demokracji nadal nie ustępują.

To wtedy właśnie wykorzystano sekcję 702, żeby zbierać informacje dotyczące Donalda Trumpa ze źródeł zagranicznych. Stąd konserwatyści od wielu lat tak bardzo jasno naciskają na usunięcie. Donald Trump nie chce tego zrobić. Jest za to krytykowany ze strony właśnie Freedom Caucus, Klubu Wolności. I teraz, jeżeli doszłoby do głosowania na temat budżetu, To też nie możemy powiedzieć, że Speaker Johnson ma całkowicie wolne ręce, bo w kontekście tego głosowania dotyczącego finansowania Iranu 200 miliardów dolarów, ma niby większość w klubie, ale nie ma większości realnej. Sama czeka, czeka Schumera. Amerykańska scena polityczna jest w takim momencie przejściowym, kiedy my trochę nie wiemy, co się z niego wykluje, ponieważ obie partie są w głębokim kryzysie.

Teraz jeżeli nam zniknie numer 2 i zniknie numer 3, w takiej tradycyjnej logice powinien awansować i Cory Booker i Elizabeth Warren. Czy to się stanie? No to się nie stanie, dlatego że Chuck Schumer, sam bardzo słusznie powiedziałeś, to był polityk, który zawsze lubił mieć karty przy sobie. To jest Chuck Schumer, on bardzo jest, powiedziałbym, że jest takim politykiem starej daty, takim bardzo insajderskim typem polityka, który bardzo dużo stawia na kontakty osobiste. My też chyba Państwu opowiadaliśmy o tym, że my wiemy o tym, że Chuck Schumer ma kontakty z Howardem Lutnikiem, z panowie z Nowego Jorku, że Chuck Schumer Ku zaskoczeniu wielu ma kontakty z Donaldem Trumpem. To jest bo też Nowojorczyk, bo też pewne wspólne linie znajomości. Moją drogą Donald Trump to wspierał Chucka Schumera w kampaniach senackich w przeszłości, a Chuck Schumer wystąpił w programie The Apprentice Donalda Trumpa, gdzie powiedział, że to jest bardzo obiecujący młody polityk.

To jest te pieniądze się w końcu skończą. Ten chaos na lotniskach może będzie istnieć. Już się Donald Trump zagroził użyciem agentów ICE na lotnisku. Cokolwiek miałoby to znaczyć, bo trudno powiedzieć co agenci ICE mieliby robić na lotnisku. Szczególnie, że tam można wprowadzić w sposób można powiedzieć tradycyjny kontrolę migracyjną. Nigdy nie byli potrzebni agenci. Ale właśnie dążymy do tego, że te wybory, one będą bardzo, bardzo obserwowane. I Chuck Schumer, będąc musieć balansować, on jest w takiej niewygodnej pozycji właśnie tego balansującego Patricka McCurphy, który tak zabalansował, że go wyrzucili. Demokraci z dematem Gatesem.