AMERYKANIE PRZEPALAJĄ MILIARDY NA WOJNIE | Szpalerski x Michalski

Następnie poruszymy kwestię prawyborów w stanie Illinois. Bardzo ciekawą. Można pod lupą obserwować to, co się dzieje w środku Partii Demokratycznej. A na sam koniec również wątek, można powiedzieć, demokratyczny, ponieważ pomówimy o Szumerze. I o tym, jak toczy pozornie wewnętrzną batalię o przywództwo, co się dzieje właśnie na zapleczu, można powiedzieć, partii demokratycznej, jakie są rozłamy. Są takie siły, które nie chciałyby przywództwa Chucka Schumera. Natomiast Zacznę również od tego, że niedawno miało miejsce spotkanie z premierem Takahichi Trumpa. Postanowiłem tego dzisiaj nie omawiać, ponieważ przygotowuję oddzielny odcinek na ten temat. Nie przygotowałem go jeszcze dlatego, ponieważ urzędnicy japońscy wrócili, że tak powiem, do siebie, do Japonii, do domów. Pojawiają się różne informacje, również z Japonii i z krajów azjatyckich, więc szeroko chcę omówić te kwestie i szeroko się je przyglądam.

Kent po zakończeniu tych 11 misji staje się libertarianinem, odchodzi od partii republikańskiej. W roku 2011 mówi, że mylił się, że rynek zbrojeniowy tutaj kieruje Stany Zjednoczone ku ciągu wojną, że Stany Zjednoczone są ciągle wpychane przez pewne siły finansowe, także polityczne, zagraniczne do tego, żeby poświęcać życie amerykańskich żołnierzy. Więc Kent się rozstaje z partią republikańską w roku 2011. On w roku 2012 i 2016 popiera na prezydenta kandydatów libertariańskich. Ale taki przełom ma miejsce w roku 2016, kiedy pojawia się Donald Trump.

I co nas interesuje w tej historii? Kenta w roku 22 popiera Tulsi Gabbard. Tulsi Gabbard, która właśnie odchodzi z Partii Demokratycznej w roku 2021, przełomie roku 2022. Ona w tych wyborach roku 2022 popiera szereg kandydatów, wszyscy z takim profilem twardego antyinterwencjonizmu. W zasadzie większość z nich przegrywa, oprócz takiego mało znanego kandydata do Senatu J.D. Vance'a, którego też wtedy Jessica Barth poparła w roku 2022 publicznie. Ale na tyle ta współpraca z Kentem musiała się dobrze układać, że Tursi Gabbard poprosiła Kenta do zostania starszym doradcą i do kierowania jednostką antyterrorystyczną.

A potem robi coś zupełnie innego. Więc nadszedł czas na opór, nadszedł czas na przyglądanie się i mówienie prawdy. Sięganie po prawdę poza sobie, żeby dowiedzieć się co tak naprawdę dzieje się wewnątrz administracji. No, oczywiście Donald Trump jakiś czas temu powiedział o Carlsonie, kiedy ten zaczął coraz bardziej przyglądać się kwestii wojny USA-Izraela z Iranem, coraz szerzej ją komentować, sugerując, że działa tu potężne izraelskie lobby. Donald Trump powiedział, że Tucker Carlson postradał zmysły. W każdym razie wielu wrogów sobie narobił takim działaniem, takimi wypowiedziami Carlson. Między innymi na czele, na tej kontrkrucjacie stoi Ted Cruz, który jasno mówi, że partia republikańska powinna odciąć się ostatecznie od Carlsona.

Jeżeli nie chce powtórzyć błędów Partii Demokratycznej, która zdaniem Teda Cruza ileś lat temu zaprzepaściła moment, aby odciąć się od jego zdaniem antysemickich wpływów i teraz nimi jest przeciągnięta. Także toczy się naprawdę zacięta walka i do tego wątku też jeszcze wrócimy, bo ten wątek jest jak najbardziej obecny w Illinois w prawyborach, w wyborach do Izby Reprezentantów. Jeżeli chodzi o kwestię irańską, no wojna wciąż trwa. Przygotowałem dwa krótkie cytaty na wstęp z wczorajszego, czyli z 21 marca z New York Times. Pierwszy cytat. Pojawia się coraz więcej dowodów. Średnia cena benzyny zbliżająca się do 4 dolarów za galon.

Chuck Schumer, lider mniejszości demokratycznej w Senacie, wykupił blok reklam telewizyjnych przeciwko urzędującemu senatorowi Donowi Sullivanowi właśnie z Alaski. I to jest spot, który zaznacza, że pod rządami republikanów cena benzyny Wzrosła z 3,5 dolara około do, patrzę w tej reklamie teraz na boku, 423 dolara. To oznacza wzrost ceny o 70 centów. Tutaj Schumer w ramach tej kampanii reklamuje, wskazuje bardzo jasno kwestię Names mentioned in Polish.

Że warto na te wyścigi lokalne patrzeć. Na Illinois tym bardziej warto patrzeć, dlatego że ktoś z Państwa mógłby powiedzieć bezpieczny niebieski stan. Co tam może być ciekawego? No właśnie to, że to jest bezpieczny niebieski stan, stwarza to, że jest to pewnego rodzaju inkubator wielu procesów wewnętrzno-demokratycznych. Bardzo wiele rzeczy, które później się w partii demokratycznej działy, miało swój początek właśnie w bezpiecznych czy niebieskich stanach. To analogicznie jest z pewnymi trendami konserwatywnymi w czerwonych stanach. To jest pewna taka zasada polityki amerykańskiej. I wybory w Illinois to były dwa takie główne tematy. To był temat AIPAC, czyli temat tego, że nagle się okazało, że głównym tematem praw wyborów do senatu demokratycznych było to, kto dostaje pieniądze z AIPAC, a kto nie.

To był ich główny kontrargument. Zaraz do tego przejdziemy. A drugi temat, taki wątku demokratycznego, to była walka centralnej frakcji undymiarkowanej z frakcją progresywną. Bo właściwie Illinois to także jest ten stan, w którym te tarcia na tym poziomie Ale zanim przejdziemy do Illinois, to jeszcze w ramach ciekawostki, bo to jest ciekawostka z Twoich zainteresowań, bo bardzo ciekawe wydarzenie miało też miejsce w Kalifornii. W Kalifornii w zeszłym tygodniu media nam donosiły, że Partia Demokratyczna Ona podpisała umowę z firmą zajmującą się sztuczną inteligencją i projektowaniem danych za pomocą AI, której współwłaścicielem jest kongresman Eric Swole, z Kalifornii właśnie.

Jest to sztuczna inteligencja, której zadaniem ma być, jak tutaj czytam w komunikacie, Ma być tworzenie katalogów danych dotyczących darczyńców oraz projektowanie najbardziej efektywnej strategii kontaktu z wyborcami na podstawie map oraz zbieranych na bieżąco danych w ostatnich latach. No i mamy jeszcze taki, że nie tylko republikanie AI wspominali o Palantir, ale że my także widzimy, że demokraci również będą szukali swoich, można powiedzieć, progresywnych firm AI i pierwszą taką partią, która stestuje to, jak AI sobie radzi w kampanii wyborczej, to będzie Kalifornia w roku 26, gdzie oni już będą próbowali za pomocą sztucznej inteligencji modelować, gdzie tych darczytów szukać, gdzie tych wyborców szukać.

Właśnie. Wyjątkowo ciekawe rzeczy w Illinois się dzieją, z racji tego, że jak słusznie wspomniałeś, pod lupą można obserwować to, co się dzieje wewnątrz partii demokratycznej i to pod różnymi kątami, między innymi centryści kontra frakcja progresywna, gdzie jeżeli chodzi o prawybory po stronie demokratycznej do Izby Reprezentantów, to jedynie jeden z czterech kandydatów progresywnych wygrał te prawybory, Daniel Bees. I drodzy Państwo, zadajemy sobie pytanie, wszyscy sobie zadają pytanie, jaki jest tego powód? Ta frakcja miała rosnąć w siłę, domaga się większego wpływu, jeżeli chodzi o funkcjonowanie partii demokratycznej. Zaraz jeszcze przejdziemy do tematu Chucka Schumera, też bezpośrednio związanego z tą rywalizacją, z frakcją progresywną.

Natomiast co tam do końca się wydarzyło? Na ile silna jest ta frakcja progresywna? Różne są opinie. Między innymi James Carville powiedział, że To jest naturalny stan, bo tylko około 15% partii identyfikuje się jako progresywni i mniej więcej tyle rzeczywiście wygrywają w wyborach. Z drugiej strony osoby na przykład z portalu Exios i nie tylko Raczej postrzegały tę sprawę w ten sposób, że frakcja progresywna mimo wszystko jest zbyt rozdrobniona, jest tam zbyt wielu kandydatów i pojawiły się głosy, że trzeba stawiać na jednego konkretnego kandydata, przekazywać mu poparcie. Nawet Ejpak wykorzystał to w wyścigu, na pewnym jego etapie, chcąc właśnie rozbić frakcję progresywną, czyli frakcję, która również jest postrzegana jako antyizraelska.

Młodzi wyborcy zarówno z jednej i z drugiej strony, bardzo często o tym państwu mówimy, to jest wyjątkowo gorący temat w Ameryce, no definiują inaczej przyszłe relacje Stanów Zjednoczonych z Izraelem i miejsce państwa w Izraelu właśnie w stosunkach międzynarodowych. Robią to zarówno osoby związane z prawicowymi ruchami, jak i z lewicowymi, progresywiści między innymi właśnie w partii demokratycznej inaczej postrzegają te relacje. Więc na pewnym momencie wyścigu AIPAC zaczął wspierać iluś tam różnorakich kandydatów z frakcji progresywnej, żeby jak najbardziej rozbić to środowisko. Jest wiele głosów, że to jest przyszłość partii demokratycznej, tam tkwi prawdziwa siła, tylko właśnie problem polega nie w ideach, nie w propagowaniu tych idei, nie w dostępie do wyborców, czy chęci głosowania wyborców, tylko właśnie w ogromnym rozproszeniu głosów progresywnych między wielu kandydatów.

Więc w ramach ciekawostki. Tu wracając do tych dewygranych czy do przegranych. Jeśli chodzi o wybory gubernatorskie w Illinois, na pewno do tego wrócimy w którymś z odcinków, z racji tego, że chciałbym szerzej omówić z Rafałem i na pewno nadejdzie taki moment, że przyjrzymy się bliżej Pritzkerowi, gubernatorowi obecnemu Illinois, który wygrał również prawybory ze strony demokratycznej. Jest to wyjątkowo ciekawa postać, spadkobierca wielkiej fortuny, progresywna postać, niezwykle bogata. To jest drugi najbogatszy wybieralny urzędnik w Stanach Zjednoczonych po Donaldzie Trumpie. Poświęcimy mu na pewno więcej niż kilka czy kilkanaście zdań, być może cały nawet segment, nie mówię o całym odcinku, ale trzeba się na pewno szerzej przyjrzeć i opowiedzieć widzom o tej niezwykle barwnej i ciekawej postaci. Tak, Illinois jest bardzo barwnym stanem politycznie tak swoją drogą i Plitzker... Plitzker jest istotny w tej dzisiejszej historii, ale zamiast o Plitzkerze to musimy powiedzieć, że zasygnalizowaliście temat problemu progresywnego.

Więc tutaj zawsze jest tak, że ten trzeci kandydat zyskuje i ten dziewiąty okręg był trochę takim przypadkiem, ósmy okręg był trochę takim przypadkiem. I lewicowcy, oni są wewnętrznie rozbici właśnie pomiędzy tymi frakcjami bardzo lewicowymi, socjalistycznymi, a między tymi progresywnymi. Rocana z Kalifornii, on chociażby się odżegnuje od współpracy z DSA, a on wszystko nazywa siebie zwolennikiem ruchu progresywnego, więc to jest taka duża dyskusja między tymi dwoma dużymi grupami i państwo mogą to w wielu stanach zobaczyć, w Nowym Jorku chociażby tak jest. Mamy bardzo lewicowe DSA i mamy progresywne, ale odżegnujące się od DSA Working Families Party. I po prostu sukcesem mam do niego było to, że udało mu się te dwie partie ze sobą połączyć i te elektoraty do dwóch partii złączyć. To się w Chicago, w Illinois nie udało. Interesujący jest przypadek kampanii do Senatu Juliany Stratton.

Dokładnie. I kiedy mówimy, że rosnące ceny kampanii wyborczych są antydemokratyczne, bo ten próg wejścia jest zdecydowanie teraz większy, to inni mogli powiedzieć, że są bardziej demokratyczne, bo mamy coraz więcej przypadków ludzi, którzy mogą tymi kampaniami grassroots, czyli tymi kampaniami blisko ludzi, tymi kampaniami wśród drobnych darczyńców, te luki zakupywać. Więc czy to jest antydemokratyczne, czy to jest demokratyczne, to trochę zależy od punktu widzenia, bo akurat dla strony progresywnej stosunek jest dobry. Oni dzisiaj przegrali 3 z 4 wyścigów, ale jeżeli chodzi o ten stopień finansowania, pokazali, że można na tym opierać swoją kampanię. To jest, że oni mają narzędzia finansowe do tego, żeby na tym poziomie budżetowym mierzyć się z kandydatami popieranymi czy to przez sektor kryptowalutowy, czy przez organizacje polityczne, bo my ten APAC.

Sprawa APAC-u była najbardziej widoczna w kontekście Melissa Bean, czyli właśnie ósmy okręg. I to było i w kontekście Juliany Stratton, czyli Senatu. I AIPAC wymyślił sobie jeszcze jedną taktykę, bo proszę Państwa, AIPAC doskonale wie, że ich popularność spada. New York Times podał w artykule podsumowującym te wybory taką statystykę, że 51% wyborców głosujących w wyborach demokratycznych jest skuteczne wobec Izraela, wobec 17%, które postrzega Izrael pozytywnie. Ja, proszę Państwa, widziałem też inne wewnętrzne badanie robione wśród wyborców w Chicago. Stosunek był większy. Stosunek był taki, że 55% głosujących w Chicago było negatywnie nastawionych wobec około 15% nastawionych pozytywnie.

Ten kandydat, ten współpracownik ma powiązania z takim i z takim konserwatywnym przedsiębiorcą z sektora technologicznego chociażby. Że tutaj i tu właśnie osłabienie tego autorytetu lewicowego i dlatego te wybory były tak ostre, bo one były bardzo ostre. Ponieważ zobaczyliśmy w takiej mikroskopijnej skali, po pierwsze, te rozbicie demokratyczne, w których mimo, że to jest jedna partia, tak się wydaje, to z jednej strony mieliśmy Czaka Schumera, który wspierał Krzyszta Mortiego, pośrednio, ale wspierał, my o tym wiemy, a z drugiej strony mamy Bernie'ego Sandersa, Pritzker'a wspomnianego przez siebie, którzy wspierali Julianę Stratton. Straton była gubernatorem porucznikiem Pritzkera.

Dlaczego nie ustępują? Bo Chuck Schumer, rozkonałe wiesz, gdyby on zgodził się na przedłożenie tej ustawy in blanco zaproponowej przez republikanów, to progresywna flanka by go otwarcie krytykowała. Więc on mimo wszystko, że ma większość, że nawet jeżeli powiedziałeś, zacytowałeś tego jednego z komentatorów, 15% elektoratu progresywnego, być może to jest prawda, w niektórych regionach powiedziałbym, że to jest nawet bliżej 35%, ale nadal to jest mniejszość. Ale to jest ta sytuacja co jest w partii republikańskiej, że mniejszość potrafi blokować większość. To jest, że i w partii republikańskiej, i w demokratycznej tej spójności konferencji nie ma. I u republikanów jest sytuacja identyczna. To jest, na chwilę przeskoczymy do Speakera Johnsona. To jest, jeżeli Speaker Johnson by przegrał wybory w Izbie Reprezentantów na listopadzie, to czy on zostanie liderem mniejszości?

To wtedy właśnie wykorzystano sekcję 702, żeby zbierać informacje dotyczące Donalda Trumpa ze źródeł zagranicznych. Stąd konserwatyści od wielu lat tak bardzo jasno naciskają na usunięcie. Donald Trump nie chce tego zrobić. Jest za to krytykowany ze strony właśnie Freedom Caucus, Klubu Wolności. I teraz, jeżeli doszłoby do głosowania na temat budżetu, To też nie możemy powiedzieć, że Speaker Johnson ma całkowicie wolne ręce, bo w kontekście tego głosowania dotyczącego finansowania Iranu 200 miliardów dolarów, ma niby większość w klubie, ale nie ma większości realnej. Sama czeka, czeka Schumera. Amerykańska scena polityczna jest w takim momencie przejściowym, kiedy my trochę nie wiemy, co się z niego wykluje, ponieważ obie partie są w głębokim kryzysie.

O tym demokratycznym mówi się mniej dlatego, że są oni w opozycji, że nie mają oni realnego wpływu na władzę, ale jeżeli by oni odzyskali Izbę Reprezentantów w przyszłym roku, to taki problem się zrobi. To jest, jeżeli powiedzmy, Hakeem Jeffries zostałby speakerem, ale byłby speakerem mającym większość piętnastu głosów, no to to jest mniej niż flanka socjalistyczna. I to będzie taki sam problem, jaki ma dzisiaj Speaker Johnson z Klubem Wolności. Dlatego Hakeem Jeffries to jest jeszcze jedna interesująca dynamika, dlatego Hakeem Jeffries też wszedł do wyborów w Illinois i też popierał umiarkowanych kandydatów, pośrednio ale popierał, wiedząc o tym, że on potrzebuje stabilnej większości, a nie właśnie większości, która by mu blokowała powiedzmy te trudniejsze politycznie decyzje.

Które no każdy speaker musi w trakcie swojej kadencji podejmować. Stąd te relacje pomiędzy umiarkowanymi a progresywnymi, one będą coraz gorsze, ponieważ znów obie strony mają swoje argumenty. Tutaj jeszcze patrzę na te mapki dotyczące wyborów w Illinois. No, my bardzo dobrze widzimy, że ten elektorat demokratyczny, on też się trochę zaczyna rozdzieczać wiekowo. Teraz my widzimy, że ci młodzi częściej wybrają kandydatów progresywnych niż ci starsi. To też może być problemem daleko średnim dla społeczności tej partii i jest tego dobrym przykładem. Pamiętajmy o tym, że demokraci to także nie jest monolit i jeżeli chcieli państwo mieć dowód na to, to mają państwo dowód. Nazywa się wybory chociażby do Senatu. To jest kiedy mieliśmy jawną walkę Bernie Sanders, Elizabeth Warren kontra Chuck Schumer w kontekście Stratton kontra Krzysztofa Morty.

Dzięki za oglądanie! I w którą stronę będzie zmierzać partia republikańska. Jest to wyjątkowo ciekawe i wyjątkowo ciekawe są właśnie nowe siły lobbingowe, stare siły lobbingowe i to w jaki sposób one działają, bo APAC przyjmuje, jak wspomnieliśmy, różnorakie strategie. Dobrze też, że wspomniałeś o różnych... Tak zwanych anonimowych źródłach finansowania różnego rodzaju fundacje czy paki anonimowe również przeznaczyły bardzo dużo pieniędzy na wybory do Kongresu w Illinois. To było ponad 16 milionów dolarów wydanych w ostatnich tygodniach kampanii.

Więc, jak wspomniałem wcześniej, coraz droższa staje się walka polityczna na różnorakich szczeblach, w walce o różnorakie szczeble. Bezpośrednio wiąże nam się to z naszym ostatnim tematem i myślę, że warto już do niego przejść, czyli z pozycją polityczną Chucka Schumera, weterana, można powiedzieć, śmiało można powiedzieć, amerykańskiej sceny politycznej, kongresmena od 1981 roku, senatora teraz, który reprezentuje Nowy Jork. Dużo się dzieje z racji tego, że... Postępowcy chcą dojść do głosu, chcą odgrywać ważniejszą rolę w partii demokratycznej, w decyzjach strategicznych, a pojawiają się non stop, pojawiają się zarzuty wobec Chucka Schumera, że no, jak to się mówi, trzyma wszystkie karty przy sobie, nawet jeden z dzienników tak to określił, że trzyma wszystkie karty przy sobie i wielu innych członków...

Names mentioned in English. W aplikacji Signal ta grupa nazywa się Fight Club. Tam omawiane są różne pomysły związane właśnie z przyszłością Partii Demokratycznej. Omawiane są kwestie związane bezpośrednio z Schumerem. Zarzucane jest mu to, że faworyzuje centrystycznych właśnie kandydatów na różne stanowiska i że stanowi tam barierę ochronną. Przed przyszłością bardziej progresywną w Partii Demokratycznej.

Zarzucają mu również, czy ci senatorowie oczywiście, później bywa to dementowane, Chuck Schumer sam powiedział, że on nie słyszał osobiście, jestem wręcz przekonany, że kłamie, ale powiedział, że on o takich grupkach, o właśnie różnych tendencjach wewnątrz Partii Demokratycznej mających na celu wykolejenie jego przywództwa, że on o niczym takim nie słyszał. Dużo osób twierdzi, że sprzeciw wobec Schumera rośnie również, jeżeli chodzi o podejście do Izraela, no bo Chuck Schumer tradycyjnie, jako reprezentant tradycyjnego establishmentu w tej kwestii, popiera Izrael. Nawet na jednym spotkaniu jakiś czas temu, kilka tygodni temu, które się odbyło z grupą żydowską, powiedział tam, że jego jednym z głównych zadań, przepraszam, jednym z jego zadań, nie głównych,