Strefy czasowe wojny

Ale zobaczmy, możemy mówić o kilku datach rozpoczęcia II wojny światowej i kilku datach jej zakończenia. Ale zarówno pogląd, że wojna zaczęła się 1 września, jak i pogląd, że zaczęła się na przykład w 1937 roku, to będzie zawsze pogląd w jakimś zakresie dyskusyjnym. Bo ten Czech, żołnierz armii czeskiej u boku aliantów, na przykład wyobraźmy sobie pilota czeskiego służącego w polskim dywizjonie, który widzi plakat Polska pierwsza w walce. I ten Czech może pomyśleć, okej, myśmy się nie bronili, a Polacy stanęli do walki i przelewali swoją krew od 1 września. Może im się ten plakat należy. Ale kurczę, przecież ja uciekłem z Czech, jak wkraczał tam Wehrmacht. Uciekłem do Polaków, a potem do Anglików, bo chciałem walczyć z Hitlerem, bo Hitler najechał mój kraj, zniszczył niepodległość mojego państwa praktycznie bez wystrzału, ale on ją zniszczył.

A ten mitycznie genialny Stalin musiał siedzieć w 1941 roku na stacji metra jako w schronie, kiedy niemieckie czołgi, fakt że nieliczne i coraz gorzej działające, zbliżały się do bram Moskwy. Niemcy mieli swój plan na Europę. A Hitler miał swój plan na wojnę, który nie liczył się z nikim i z niczym. I wszystkie koncepty Józefa Stalina bledły tak naprawdę przy wizji Europy i świata Adolfa Hitlera. W tej pierwszej strefie czasowej wojny Niemcy musiały oszaleć na już tradycyjny niemiecki, pruski, mówimy pruski, brandenburski militaryzm. Musiało się jeszcze nałożyć szaleństwo nazizmu i poczucie zemsty, chęci zemsty po I wojnie światowej. Ta wybuchowa mieszanka da nam tak zwaną Trzecią Rzeszę, to nazwa nieformalna, to państwo nazywało się Rzesza Niemiecka, da nam Hitlera u władzy i da nam Wehrmacht.

Nie reaguje tym, czym reaguje Francja i Wielka Brytania na wkroczenie Wehrmachtu do Nadrenii. Bo wkroczenie do Nadrenii Niemców wywołuje przyśpieszenie procesu zbrojeniowego w Europie Zachodniej. Powoli jedna strefa czasowa przechodzi w drugą, ale ona ma kierunek ze wschodu na zachód. Nagle pojęcie wojny obejmuje już nie tylko Europę Środkowo-Wschodnią, ale także Europę Zachodnią. W procesach, w decyzjach. Jak czytałem wspomnienia amerykańskiego ambasadora w Niemczech, to tam jest taka fraza, że on mówi do prezydenta Roosevelta, że w Europie się zbroją, będzie wojna, no i czy my nie powinniśmy też, prawda, zacząć się zbroić? A prezydent mu odpowiada, jeszcze nie pora. Po co my teraz będziemy się zbroić, jak to co teraz zrobimy, w sensie wyprodukujemy na przykład samoloty, one za 10 lat będą przestarzały.

Potrzebuje znowu, Czasowe wojny. 14 czerwca 1940 roku pod łukiem triumfalnym w Paryżu słychać równy, miarowy krok piechoty, saperów i artylerzystów Wehrmachtu. Roosevelt na to powiedział wtedy, że aha. I zaczyna się proces amerykańskiego wchodzenia do II wojny światowej. Już nie tylko w postaci kupujecie od nas broń, w sensie Anglicy, Francuzi, kupujcie nasze bombowce, kupujcie naszą amunicję, kupujcie nasze okręty.