„Kasztanowa mowa” Stalina

No i ten krwawy oprawca ma jednak za sobą pewien niesamowity sukces. Otóż on decyzjami swoimi i kosztem cierpienia narodów Związku Radzieckiego przekształcił już Związek Radziecki w państwo przemysłowo-rolnicze. Armia Czerwona pod wieloma względami w liczbach, nie w efektywności bojowej, ale w liczbach. jest najpotężniejszą siłą zbrojną na ziemi. Partia jest całkowicie spacyfikowana. Jakikolwiek opór wewnętrzny zamarł. Wszyscy słuchają się Stalina. Jest tak naprawdę jednowładcą Związku Radzieckiego. Jest czerwonym carem. W 1931 roku rzucił hasło mamy 10 lat, aby przygotować się do drugiej wojny kapitalistów.

W 1935 roku Włochy zaatakowały Abysynię i ją zdobyły. Latem 1936 roku Niemcy i Włochy zorganizowały interwencję wojskową w Hiszpanii, przy czym Niemcy zajęły północną część Hiszpanii i hiszpańskie Maroko, a Włochy południową część Hiszpanii i Baleary. W 1937 roku Japonia po zdobyciu Mandżurii najechała północne i środkowe Chiny, zajęła Pekin, Tianjin, Szanghaj i rozpoczęła wypieranie zagranicznych konkurentów ze strefy okupacyjnej. Na początku 1938 roku Niemcy zajęły Austrię, a jesienią 1938 roku Sudety w Czechosłowacji. Pod koniec 1938 roku Japonia zdobyła Kanton, a na początku 1939 roku wyspę Hajnan. W ten sposób wojna, która niepostrzeżenie podkradła się do narodów.

Wciągnęła w swoją orbitę ponad pół miliarda ludzi, rozszerzając zasięg swojego działania na rozległe terytorium, od Tienstinu, Szanghaju i Kantonu przez Abysynię po Gibraltar. Po pierwszej wojnie imperialistycznej zwycięskie państwa, głównie Anglia, Francja i USA. stworzyły nowy ustrój stosunków międzypaństwowych, powojenny ustrój pokoju. I tutaj Stalin odnosi się do tego, że ta koncepcja Anglii, Francji i USA właśnie umarła. I argumentuje to tak. Głównymi fundamentami tego pokoju były traktat dziewięciu mocarstw na Dalekim Wschodzie oraz traktat wersalski i szereg innych traktatów w Europie. Liga Narodów została wezwana do uregulowania stosunków między państwami w ramach tego ustroju na podstawie jednolitego frontu państw, na podstawie zbiorowej obrony bezpieczeństwa państwa.

Jednak trzy agresywne państwa i nowa wojna imperialistyczna, którą rozpoczęły, wywróciły do góry nogami cały ten powojenny ustrój pokoi. No i tutaj można by powiedzieć, że Stalin nie kłamie. Tu Stalin bardzo precyzyjnie i prawidłowo opisuje stan rzeczywisty. Mówi bowiem dalej tak. Japonia zerwała traktat dziewięciu mocarstw. Niemcy i Włochy zerwały traktat wersalski. Aby uwolnić ręce wszystkie trzy państwa wystąpiły z Ligi Narodów. Nowa wojna imperialistyczna stała się faktem. W naszych czasach niełatwo się wyrwać i rzucić prosto na wojnę, nie zważając na rozmaite traktaty, nie zważając na opinię publiczną. Burżuazyjni politycy doskonale o tym wiedzą. Faszystowscy bossowie także.

A przecież Stalin mówi dalej tak. W celu wzmocnienia swojej pozycji międzynarodowej Związek Radziecki zdecydował się na podjęcie innych niż wojenne kroki. Pod koniec 1934 roku nasz kraj przystąpił do Ligi Narodów, opierając się na fakcie, że pomimo swojej słabości nadal może być to użyteczny twór jako narzędzie demaskowania agresorów i pewien, chociaż słaby, instrument pokoju, który mógłby spowolnić wybuch wojny. Związek Radziecki uważa, że w tak niepokojących czasach nie należy zaniedbywać nawet tak słabej organizacji międzynarodowej jak Liga Narodów. Mało tego, w maju 1935 roku został zawarty traktat między Francją a Związkiem Radzieckim o wzajemnej pomocy w razie ewentualnego ataku agresorów. W tym samym czasie podobny traktat zawarto z Czechosłowacją.

W marcu 1936 roku Związek Radziecki zawarł z Mongolską Republiką Ludową traktat o wzajemnej pomocy. W sierpniu 1937 roku zawarto traktat o wzajemnej nieagresji między Związkiem Radzieckim a Republiką Chińską. W tych trudnych warunkach międzynarodowych Związek Radziecki prowadził politykę zagraniczną broniącą sprawy utrzymania pokoju. I oczywiście odłóżmy na bok te propagandowe hasełka o utrzymaniu pokoju, ale faktem jest, że Związek Radziecki w latach 30. XX wieku, zwłaszcza po dojściu Hitlera do władzy, zwłaszcza po przejęciu władzy w Japonii przez militarystów, szukał porozumienia z państwami zachodnimi przeciwko tzw. państwom agresywnym, czyli państwom aspirującym. Związek Radziecki rzeczywiście powrócił na łono Ligi Narodów, czy raczej został przyjęty do Ligi Narodów.