Kanada bliżej UE? „To brzmi jak polityczne science fiction” | WYWIAD z Michałem Kobosko

To jest nasz podstawowy pakt, sojusz obronny. Tam współdziałamy, tam są, tam jest, tam To brzmi jak polityczne science fiction WYWIAD. Zaryzykuję słowo bardziej normalny. To wtedy Unia Europejska była od wszystkich spraw związanych z gospodarką i kwestiami społecznymi, a NATO było od obronności i bezpieczeństwa. Dzisiaj jest inna sytuacja. Dzisiaj Unia Europejska nie może zapominać i nie zwracać uwagi na to, co się dzieje, że na kontynencie toczy się wojna. że Rosja prowokuje i sprawdza zdolności obronne każdego kraju unijnego.

Nieważne, czy to jest Polska, czy kraje bałtyckie, czy to jest Francja, Portugalia, nawet Irlandia, czyli kraje bardzo odległe od Ukrainy. Wszyscy jesteśmy sprawdzani, wszyscy musimy więcej wydawać na obronność. Ale czym innym jest to, co Unia moim zdaniem powinna robić, czyli wspieranie rozwoju naszego przemysłu obronnego. I wspieranie współpracy między naszymi przemysłami obronnymi, bo tradycyjnie w Europie nikt z nikim nie współpracował. No to tak właśnie ma zamiar robić. Jest taki white paper, taki dokument roboczy strategiczny Komisji Europejskiej dotyczący Gotowości unijnej do 2030 roku. I on się właśnie na tym koncentruje. Na przeciwdziałaniu fragmentaryzacji przemysłów obronnych i zamówień obronnych.

No i tutaj jest Kanada. Kanada wydaje coraz więcej na bezpieczeństwo. Kanada to jest właśnie ta brama do Arktyki, a dla wielu geostrategów właśnie Arktyka jest tym kolejnym miejscem wielkiego zwarcia mocarstw światowych. Niekoniecznie wojny, ale na pewno wojny o wpływy. Więc my jesteśmy blisko Kanady, Kanada jest bliżej nas, ale wracając do Pani pytania na koniec, nie mamy pojęcia jak miałoby wyglądać to stowarzyszenie Kanady z UE. Zwykle państwa, które jakoś pozostają w stowarzyszeniu, czyli np. państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego po prostu Wpłacają za dostęp, wpłacają do budżetu unijnego w zamian za pewne korzyści, którymi jest zazwyczaj dostęp do naszego wspólnego rynku. Tak, to prawda, do naszego rynku.

To było w plotkach, pogłoskach, ale ja osobiście myślałem, że nawet jeżeli jest to jakaś wizja tego członkostwa stowarzyszonego z Unią Europejską, no to to będzie miesiącami teraz dyskutowane, tak czy inaczej. A tu nagle Buch, Pani Przewodnicząca, tak jak całe orędzie uważam, że było dosyć asekuracyjne czy asekuranckie i takie bezpieczne, to nagle mówi o czymś, co myślę w wielu stolicach europejskich też, no jakby wiele brwi się podniosło na zasadzie, ale właściwie o co chodzi? Mamy listę, kolejkę krajów, które chcą wejść do UE, które są zaawansowane na różnym etapie w negocjacjach akcesyjnych i nagle pojawia się zupełnie inna kategoria. A może dla niektórych z tych krajów, które oficjalnie kandydują do UE, może też wolałyby być stowarzyszone z Unią, a nie wchodzić do niej i tym samym poddawać się automatycznie wszystkim prawom unijnym.