Robimy kebaba na kolonii

I po prostu się przeniosłam do pokoju 216, do Elvisa i właśnie, bo dziewczyny jeszcze wtedy nie wiedziały, że Ty jednak tam u nich mieszkasz i one do mnie takie, że no, że dzisiaj lepiej się nie wprowadzaj, bo to będzie kolejny powód, żebyś został w tamtym pokoju, a nie do niej mają takie... No kurde, ja chcę już teraz tam mieszkać, ale nie mogę im powiedzieć. I czekam po prostu, aż Ty wrócisz. No ale dobra, wracając do tych wymiotów. Jezu, i w ogóle była taka drama, bo jedna dziewczyna ma taką fobię, że się boi wymiotowania, chorób i ogólnie. Ja jej tak współczuję. I ona przyszła do naszego pokoju i była taka zapłakana. I co nie? I do niej takie, Jezu, nie ma się czego bać. Zmyjmy imię. Dobra, no to jeszcze raz. Do pani Michaliny. I tu pani Michalina przychodzi i mówi, no nie ma się czego bać, to jest choroba brudnych rączek.

No i poszłyśmy tam. Ja, Dora i Michalina. Ale nie ta pani! Nie ta pani, tylko dziewczyna Michalina, znaczko pokoju. No i nagle patrzę i Malwinka idzie za nami. I ja mam takie, no okej, może idzie gdzieś do toalety. A to się okazało, że ona idzie z nami nagrać ten filmik. I ja mam takie, nie robiłaś tej petycji. No właśnie, ona się tego kąpiła randomowo. No, ale to znaczy już nie chciałam jej tego zabierać, no bo ona tam była, no i chciałam, żeby robić jakieś dramy. Niech tam będzie. Tak, ale no ona tego nie robiła i trochę się wkurzyłam na Malwinkę, ale... Ale ona takie, że no przecież ja robiłam z wami tą petycję, no podpisałam się! No więc Malwinka jest trochę... Ej, ale to Tania, musicie kiedyś pójść do pani na stoisku i powiedzieć, że to wy jesteście.