Odcinek 136 - Wyczerpany Gandalf?

Posłuchajcie. Inne demony gromadził u swego boku w Utumno, a były to duchy, które pierwsze przystały do niego na służbę, a jeszcze za dni jego świetności i upodobniły się najbardziej do swego pana. Serca miały spłomieni, lecz spowijała je cienność i groza biła od nich z daleka. Ozbrojone były w bicie spłomieni, a nazwano jej później w śródziemiu Balrogami. Tak, z tego fragmentu dowiadujemy się właśnie, jaki był początek, albo może domyślamy się. Bo to, co można wywnioskować, to jest mniej więcej tyle, że przyłączyli się oni do Morgota, bo to był czarny pan. Przyłączyli się do niego już najprawdopodobniej w trakcie odśpiewywania przez Valarów muzyki Iluvatarat. To jest w Simaryjonie część zwana Ailulindale.

Czyli to było takie po prostu armia jak korkowie prawie, nie? Natomiast w dziesiątym tomie historii Śródziemia, który jeszcze nie mamy na język polski przetłumaczony, ale przynajmniej niewydany jeszcze, jest esej z sekcji drugiej. Ten tom Śródziemia, historii Śródziemia nazywa się Morgoth's Ring. Jest tu krótki fragmencik, który wyjaśnia, to jest ostatnie chronologicznie w historii pisania przez Tolkiena rzeczy dotyczących balrogów, to jest ostatnie jego zapisane zdanie, które wyjaśnia ilu według niego tak naprawdę ostatecznie balrogów było. Kasia, wam się czyta. Czyli 3 do 7. To też zmieniało w historii pisania,

Pierwotni balrogowie nie byli tak potężni, byli dużo słabsi, dzięki temu jakby sensownie było umieścić ich więcej w tekście, natomiast wraz z rozwojem legendarium moc balrogów została w myśli Tolkiena, w związku z tym zmniejszyły ich ilość, żeby jakby równowaga została zachowana. Dobrze, to teraz krótka historia wydarzeń, w których balrogowie wzięli udział. Więc przede wszystkim stąpili na Arden do Śródziemia jako słudzy Morgotha od początku, Melchora jeszcze wtedy. Później wiemy o tym, że po upadku u Tunno, czyli pierwszej twierdzy Melchora, schronili się w drugiej, mniejszej twierdzy, wtedy jeszcze mniejszej, czyli w Angbandzie, wtedy kiedy Melchor został uwięziony. Po powrocie Melkora, czyli już wtedy Morgota, bo już był tak nazwany, Morgot przybył do Śródziemia z powrotem wraz z Ungoliantą, która pomogła mu przede wszystkim zabić drzewa, ale właśnie w ten sposób wrócił do Śródziemia i Balrogowi pozwolili mu się uwolnić.

Pomogli mu się uwolnić z sideł Ungolianty. To był kolejny moment, kiedy się pojawili. Później brali udział w wielu bitwach pierwszej ery. W jednej z nich na przykład jeden z Balrogów, czy nawet we dwójkę w zasadzie, zabili Fingona, najwyższego króla Noldorów. To była bitwa nieprzyliczonych łez. Tak, później pojawiają się podczas oblężenia i ataku na Gondolin, gdzie byli jedną z głównych sił i tam wielu z nich zginęło. No właśnie, no może nie tak wielu, bo wiemy o jednym, którego zabił Glorfindel. Poświęcając się też samemu. Drugi? Echtelion. W zasadzie walczyli ze sobą, ale zginęli obaj pod walącą się wieżą Turgona, prawda? Więc to są dwa przypadki, kiedy wiemy, że Balrogowie zginęli. Tak. No i to więc to w Gondolinie, a później po wojnie gniewu i upadku Morgota i końcu pierwszej ery najprawdopodobniej właśnie ostatni Valro, który przeżył, uciekł i schował się w podziemiach Morii.

Tak. Spoiler. Tak. Jeśli chodzi o imiona Balrogów, no bo jednak były to jakieś tam rozróżnialne postacie, to znamy tylko trzech, trzy imiona. Mamy Gothmoga, wodza sił Morgotha w I erze. I to jest ciekawe, no bo oni mieli imiona, ale nie umieli mówić. Tak, Tolkien mówi o tym w liście do Forresta Ackermana, numer 210, właśnie o tym, że Balrogowie nie wydawali dźwięków w zasadzie. Ale musieli rozumieć, skoro się do nich mówiło. Oczywiście, byli majorami, więc... Tak, tak, ale imionami, więc jakby no... Tak, tak, no myślę, że imię nadał im ktoś inny. Tak, tak, także tak. Więc był Gottmog, był Azguba Durina, czyli jakby... Tak, imię, nie imię, nie, ale jednak rozróżnialny jakiś określnik.

Zgromadził znów pod swoją władzą wszystkie złe stwory, jakie się zachowały na ziemi lub pod ziemią od dni Morgota. Miał na swoje usługi orków, którzy się mnożyli jak muchy. Tak, więc jakby sugestia jest wyraźna, że zgromadził wszystkie stwory, jakie się zachowały i to jest zgodne z oryginałem. Nie ma tu żadnego błędu, nie ma tu żadnego przekręcenia. Sugestia jest wyraźna. No i nawet jest właśnie pod jemym. Tak, tak, właśnie, to jest kluczowe. Natomiast co jest przeciw teorii, że Balrog i Sauron mieli ze sobą cokolwiek wspólnego? Przede wszystkim opis, który przed chwilą wam przeczytałem, dotyczy działań Saurona w II erze, podczas lub tuż przed wojną z Numenoryczkami, która zakończyła w zasadzie II erę.

A wiemy, że Balrog tak naprawdę został przebudzony dopiero w 1980 roku III ery, czyli... ponad 2-2,5 tysiąca lat później niż wydarzenia opisane w tym fragmencie, nawet może więcej lat, bo mówimy tutaj o nastaniu siły Saurona być może jeszcze w czasach wojny z elfami, prawda? Już wtedy Sauron czuł się o tyle potężny, że mógł gromadzić wszystkie złe siły, ale czy wiedział w ogóle, że Balrog uciekł do zagłady Tangoro Dreamu i schował się w Mordii i tam sobie czeka? Mało prawdopodobne. Tak, no więc to jest jakby ta perspektywa Saurona. Z drugiej strony, czy patrząc na samego Balroga, czy dołączyłby do Saurona jako poddany, bo w czasach Morgotha, no to jakby ta hierarchia była wyraźna, no bo Morgoth był jednym z Valarów, a tutaj jeśli chodzi o Saurona, no to to jest już jakby ten sam poziom.

Obaj swego czasu służyli Morgothowi, Melkorowi. Tak, wiemy też przecież, że Balrogowie byli wyżej, bo skoro najwyższym dowódcą sił podczas bitwy nieprzyliczonych łez był Gothmog, prawda? Tak. Balrog, a nie Sauron, to jednak stawiał ich wyżej, tak mam wrażenie, nie? W tym momencie jeszcze. Tak, więc czemu tutaj mieliby dołączyć, czemu miałby dołączyć do Saurona jako poddany? Więc i nawet jeśli wiedzieli o sobie, w sensie Balrog i Sauron, to ich współpraca mogłaby polegać na posiadaniu wspólnego wroga, tak? Czyli to, że się ma wspólnego wroga, czyni nas przyjaciółmi. Ale no trudno tutaj sobie wyobrazić, żeby ktoś z nich miał być tym, miał mieć tą dominującą rolę.