Mentionsy Mentionsy
Płytkast
Płytkast

17: Stereolab – Dots and Loops

07.07.2023 ·3 godz 18 min · 15 rozdziałów

W siedemnastym odcinku, który jednocześnie jest drugim "urodzinowym", za sprawą Borysa odbywamy prawdziwą muzyczną podróż śladami angielsko-francuskiego Stereolab, które swój piąty album "Dots and Loops" stworzyło w Chicago i Düsseldorfie, wplatając w to dodatkowo inspiracje brazylijskie. To longplay, który ostatecznie pieczętuje przemianę tej formacji z rockowego, napędzanego motorycznym pulsem bandu w studyjny, eklektyczny, cyfrowy projekt. Mając u boku z jednej strony Johna McEntire'a z Tortoise, a z drugiej - członków niemieckiego Mouse on Mars, w 1997 roku Tim Gane i Laetitia Sadier mogli zaproponować muzykę innowacyjną zarówno na polu produkcyjnym, jak i konceptualnym. Utwory z "Dots and Loops" często zawierają po kilka płaszczyzn interpretacji, w pewnym sensie można o nich rozprawiać bez końca, dlatego prawdopodobnie jest to najdłuższy z dotychczasowych Płytkastów. Tym bardziej, że obszernymi wypowiedziami odcinek wzbogacili goście: dziennikarz Bartek Chaciński (Polityka, blog Polifonia) i artystka Małgorzata Penkalla (Enchanted Hunters, Róża). 00:32:45 GOŚĆ: BARTEK CHACIŃSKI 00:47:00 Brakhage 01:05:40 Miss Modular 01:27:30 The Flower Called Nowhere 01:39:01 Diagonals 01:48:45 Prisoner of Mars 01:54:25 Rainbo Conversation 02:04:55 Refractions in the Plastic Pulse 02:18:25 Parsec 02:26:55 Ticker-Tape of the Unconscious 02:39:30 GOŚCINI: MAŁGORZATA PENKALLA 03:04:10 Contronatura ------------ Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski) Nasze profile w social mediach: Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/ Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic Polifonia: https://polifonia.blog.polityka.pl/ Enchanted Hunters: https://www.facebook.com/EnchantedHunters/ Róża: https://www.facebook.com/rozamuzyka

32:47 · Analiza utworu Brakhage 2

Jeszcze tutaj dodatkowo ten taki serpentynowy właśnie à la refren. Zostaję ścięty tym chórem takim, o którym wspominałeś, tym właśnie takim złowieszczym. Moim zdaniem w ogóle to chyba z Budką Suflera coś się kojarzy. To gdzieś tam było na Baluszewskich Świętych. Blisko, ciepło, ale mam inną teorię. To jest efekt jakiegoś takiego urwiska, spadania z klifu i po chwili znowu sobie szybujemy na tym walczykowatym rytmie. No, piękna, bardzo, bardzo urokliwa rzecz. Wiem, że to jest taki cult favorite wielu fanów mniej lub bardziej znanych, tak? Pewnie Borys powiesz o Farelu. I do pewnego stopnia to dostrzegam i podzielam, ale nie na tyle, żeby ten utwór u mnie wygrał, a nawet otarł się o podium, ale na nie nie wszedł.

Od samego początku Flower Called Nowhere. Teraz co do Farrella. Tak, polecam wszystkim, jeśli ktoś jeszcze nie widział, jest takie nagranie wideo. Ono jest podobno z jakiegoś reportażu z holenderskiej telewizji. Farrell tam opowiada we właściwy sobie egzaltowany, ale bardzo zabawny, humorystyczny sposób, dlaczego uwielbia ten numer. I właśnie te orgazmiczne kulminacje, do których pije Farel jakby tam w tym wideo. Który Farel? Perry Farel? Tak, Perry Farel, oczywiście, tak. Słychać to w każdym jego numerze, że kocha Flower Cold Noir. To takie, o które pytałeś i to... No przecież to jest close to the edge jest z tego intro instrumentalnego dżemu, zanim wejdzie piosenka jeszcze. Tam są te takie blokowe, Andersonowskie jakby harmonie.

Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.