Marta Hermanowicz - "Koniec"

Są to wspomnienia sprzed II wojny światowej, ale też głównie z czasów właśnie II wojny światowej oraz tego, co działo się Później jest to powieść, w której rzeczywistość i sny przenikają się i przeszłość i teraźniejszość zazębiają się. Często ciężko zdecydować, czy jesteśmy w teraźniejszości i przeszłości, ale to też autor miał na myśli, żeby właśnie tak się odbiorca czuł. Ale powiedzieć, że Malwina łapie sny swojej babci, która ma na imię Lotka, to byłoby za mało powiedzieć, no bo ona się w zasadzie trochę staje tą babcią, jest trochę opętana duchem w zasadzie babci, chociaż babcia żyje.

No bo w tym chodzi o to, że pomiędzy babcią Lotką a Malwiną jest jeszcze jedna postać z pokolenia pomiędzy, matka i czy to jest tak, że u ciebie, że matce która jest bibliotekarką, więc jakby ucieka od tej traumy w książki, jej się udaje jakby właśnie nie śnić tych snów, więc to spada na następne pokolenie. Tak, to też podobnie jest, myślę, nie tylko w książkach, ale i w rzeczywistości, bo też to pokolenie, które przetrwało wojnę i można powiedzieć bardzo dużo, ale nie to, że wyszli z tej wojny suchą stopą. To pokolenie było bardziej przeżywcami niż osobami, które właśnie przetrwały.

Nie potrafi tego udźwignąć, ale zauważ, że to, że ona też staje się taką ofiarą jest też związane z tym, że ten jej świat dzienny Jest odbiciem świata nocnego i tak jak w jej snach rodzina czy lotka, w którą ona się wciela w tych snach, jest ofiarą różnych represji, różnych działań, tak ona w tym świecie dziennym również się staje taką ofiarą. Ale to jest też tak, że myślę, że rówieśnicy doskonale po prostu wyczuwają w niej tę inność kogoś innego, a też szczególnie Osoby młode chcą wyrzucić z gniazda to, co jest inne, co jest w jakiś sposób chore, nawiedzone przez kogoś, więc to też wydaje się być w miarę, no może niezrozumiałe, ale z punktu widzenia psychologii uzasadnione.